Red Point Guard Project

To Red Point Guard είναι ένα blog που αφορά τον μπασκετικό Ολυμπιακό και την πορεία του στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ως οπαδός της ομάδας και φίλαθλος των κορυφαίων Ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων προσεγγίζω την πορεία της ομάδας στη διάρκεια του χρόνου βάση αποτελεσμάτων, προσωπικών εμπειριών / απόψεων και την βοήθεια της στατιστικής.

Το Ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου τις τελευταίες δεκαετίες και σημαντικό μέρος αυτής της εξελικτικής πορείας είναι το Ελληνικό μπάσκετ και στον βαθμό που του αναλογεί και ο Ολυμπιακός. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και είχε μόλις 13 Ευρωπαϊκές παρουσίες μέχρι το 1993, (αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1960 – 1961, και ξανά το 1979 στο Κύπελο Κυπελλούχων το 1972, 1973, 1974, 1976, 1977 και 1978 και στο Κύπελο Κόρατς το 1982, 1983, 1984, 1987 και 1989)

Όλα άλλαξαν με την έλευση του Σωκράτη Κόκκαλη στην προεδρία του συλλόγου σε συνδυασμό με την επένδυση του στην ομάδα σε παίκτες πού άλλαξαν το status quo και την πρόσληψη του Γιάννη Ιωαννίδη στην τεχνική ηγεσία. Οι 3 αυτοί παράγοντες οδήγησαν στην αναγέννηση του συλλόγου και την δημιουργία μιας σπουδαίας ομάδας. Από περιστασιακός συμμετέχων των Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων ο Ολυμπιακός έγινε σημείο αναφοράς αφού από το 1993 έχει προκριθεί 9 φορές σε Final 4 έπαιξε σε τελικό 7 φορές και έχει κατακτήσει τον τίτλο 3 φορές (1997, 2012, 2013).

Η ομάδα όμως έχει κυριολεκτικά εκτοξευτεί από το 2009 με την μεταβίβαση του πλειοψηφικού μετοχικού πακέτου και την διοικητική παρουσία των Αφών Αγγελόπουλων. Οι οποίοι όχι μόνο επένδυσαν τεράστια ποσά για την απόκτηση παικτών και προπονητών αλλά επέτυχαν να δημιουργήσουν ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο μοντέλο διοίκησης και φιλοσοφίας ομάδας. Σε γενικές γραμμές το μοντέλο διοίκησης έχει αρχές βασίζεται στους διακριτούς ρόλους την εμπιστοσύνη σε προπονητές και αθλητές που έχουν υψηλά κίνητρα διάκρισης και κάθε επιλογή παίκτη γίνεται λαμβάνοντας πάντοτε υπόψιν τις οικονομικές δυνατότητες του συλλόγου αλλά περισσότερο τις λεγόμενες λεπτές ισορροπίες (where $ talks) των αποδυτήριών – ενώ δίδεται μεγάλη έμφαση στους χαρακτήρες των μελών της ομάδας. (προπονητών και παικτών) Λόγω των επιτυχιών του ο Ολυμπιακός συγκαταλέγεται στα καλύτερα διεθνή basketball programs (εκτός ΝΒΑ) και αναγνωρίζεται ακόμα και από τους αντιπάλους. Οι 2 συνεχόμενοι Ευρωπαϊκοί τίτλοι και οι 5 συμμετοχές στα τελευταία 7 Final 4 είναι το αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας που μιλάει από μόνο του.

Πρόκειται για ένα μοναδικό κατόρθωμα καθώς στην Ελλάδα ο επαγγελματικός αθλητισμός αλλά και γενικότερα η επιτυχία στη διοίκηση σωματείων κυρίως προσδιορίζεται από το αποτέλεσμα διαπροσωπικών σχέσεων των διοικήσεων των ομάδων με τις εκάστοτε ομοσπονδίες, κεντρικές επιτροπές διαιτησίας, το μέγεθος του συλλόγου και την οικονομική επιφάνεια των ιδιοκτητών του. Ως εκ τούτου οι επιτυχίες σε διεθνές επίπεδο προσδίδουν εκτός από αίγλη για τον σύλλογο και μια γενικότερη προοπτική για τις δυνατότητες του Έλληνα σε προσωπικό αλλά και σε επιχειρηματικό επίπεδο – που είναι πολύ σημαντική για τις εποχές που ζει η χώρα και δίχνουν τον δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον.

Στα πλάισια αυτής της λογικής το παρόν blog θα αποφύγει αναφορές σε φαινόμενα διαπλοκής, διαιτησίας, τραμπουκισμών και οποιασδήποτε άλλης συμπεριφοράς δεν συνάδει με το ύφος και το ήθος του υπογράφοντος – χωρίς όμως να παραγνωρίζει την ύπαρξη και την αποτελεσματικότητα τους εντός των στενών Ελληνικών συνόρων. Ως εκ τούτου δεν θα ασχολούμαι με το Ελληνικό πρωτάθλημα καθώς έχω βαθιά γνώση του πως λειτουργεί από το ερασιτεχνικό επίπεδο έως και την Α1.

Το παρόν blog φιλοδοξεί να καταγράψει σκέψεις και να αναλύσει τι εστί Olympiakos BC στο ευρωπαικό μπάσκετ στο παρελθόν στο παρόν και στο μέλλον.