Eurobasket – Final 8

Νavaho

Το πρώτο πιάτο του «κανονικού» Ευρωμπάσκετ ολοκληρώθηκε το ΣΚ και μας αφήνει γεμάτους μπάσκετ, αγωνία, ένταση, εκπλήξεις και ελπίδα για ακόμα καλύτερη συνέχεια. Οι 16 έγιναν 8 και πλέον όλες οι εναπομείνασες ομάδες, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο, κρυφοκοιτάζουν με λαγνεία την τελική τετράδα και τις δυο ευκαιρίες που θα τους δοθούν, αν φτάσουν εκεί, να διεκδικήσουν κάτι απτό.

Πάμε να δούμε όμως πως διαμορφώθηκαν τα 4 ζευγάρια και τι προηγήθηκε.

ΣΛΟΒΕΝΙΑ – ΠΟΛΩΝΙΑ

Θα μπορούσε εύκολα να αποτελεί ζευγάρι προημιτελικού ή ημιτελικού ευρωπαϊκού ή παγκόσμιου πρωταθλήματος βόλεϊ. Όμως τα έφερε έτσι η διοργάνωση που η παρέα του Ponitka, όντας απόλυτα επιτυχημένη πλέον, θα δοκιμάσει την τύχη της απέναντι στον Αφράτο Δαίμονα Luka, που έχει μπει σε μια κατάσταση μανίας. Η Σλοβενία δείχνει μια αστάθεια, την οποία εκμεταλλεύτηκε το σκληροτράχηλο Βέλγιο & για 3 δεκάλεπτα τους είχε ζορίσει πάρα πολύ. Το supporting cast που πλαισιώνει την τριάδα LukaDragicTobey δεν είναι σταθερά παραγωγικό, το σύνολο μοιάζει να είναι λίγο πιο αργό σε σχέση με την Ολυμπιάδα & ο 23χρονος “ανώμαλος”, βρίσκοντας κίνητρο ακόμα και στους διαιτητές που μπινελικιάζει με κάθε ευκαιρία, έχει βαλθεί να τους πάει μέχρι τέλους μοναχός του, ή περίπου. Οι Πολωνοί μπορεί να βρήκαν τρόπο να απομονώσουν τον Michayluk, μπορεί να βρήκαν απαντήσεις απέναντι στον Len και ο Pustoviy να μην αρκούσε για να τους πληγώσει, μπορεί ο AJ Slaughter στις χαοτικές συνθήκες ενός FIBA τουρνουά να ανθεί, μπορεί ο Ponitka να είναι ηγετικός, αλλά το boss της συγκεκριμένης πίστας είναι πολύ πάνω από τις δυνατότητες τους. Πάλι θα ζοριστούν οι Σλοβένοι, αλλά κάποια στιγμή ο Luka θα αρχίσει τα δικά του, όλα θα τελειώσουν και η σκέψη των κατόχων θα είναι στο αν θα υπάρχει rematch με τους Γάλλους για να φτάσουν τελικό ή αν το ψυχιατρείο του Pozzecco μπορεί να κάνει ακόμα μια υπέρβαση.

 

ΙΤΑΛΙΑ – ΓΑΛΛΙΑ

Οι Γάλλοι συνεχίζουν να προβληματίζουν με την αγωνιστική συμπεριφορά τους, την αδυναμία τους να διατηρήσουν διαφορές και την πνευματική τους ετοιμότητα, αλλά είναι στην 8αδα και φαντάζουν φαβορί. Στο παιχνίδι «ποιος είναι πιο δυσλειτουργικός» επιβλήθηκαν της Τουρκίας, εκμεταλλευόμενοι τη λιποθυμία του Osman, εν συνέχεια του Korkmaz και καβαλώντας το κύμα Gobert. Ο Γάλλος ψηλός, αφού ταλαιπωρήθηκε αρκετά από τον προπονητή του που τον έβγαζε να μαρκάρει στην περιφέρεια μετά από αλλαγές, στο κλείσιμο του αγώνα μάζεψε τα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, σκουπίδια των Heurtel & Fournier και έδωσε παραπάνω από μία δεύτερες ευκαιρίες στην ομάδα του. Ο Ataman βρήκε στο πρόσωπο του Tuncer την απειλή που ανάγκασε τη Γαλλία να απλώσει την άμυνά της, θυσίασε τον Sengun προτιμώντας τον Sanli για τον ίδιο λόγο όταν κυνηγούσε την ανατροπή και ευτύχησε να δουλέψει απόλυτα η απόφαση του να ρίξει όλο το βάρος στο πως θα στείλει πολλά κορμιά γύρω από τον Fournier και ανάγκασε τον Cole να ζήσει και να πεθάνει με τον Heurtel. Θα είχε κάνει την απόλυτη ανατροπή εάν δεν λιποθυμούσαν οι 2 καλύτεροι παίχτες του.

Αυτήν την έκανε η Ιταλία ξεγυμνώνοντας τους Μπλαζέ Σέρβους. Ο Pesic, o Jokic, o Micic είναι πιθανό να μην έχουν καταλάβει, ακόμα και τώρα, τι ακριβώς συνέβη την Κυριακή το απόγευμα. Παίζοντας χαλαρά είχαν σκοράρει 30+ πόντους σε μια περίοδο, με άρμα μάχης τον Jokic, έκλεβαν μπάλες και έτρεχαν, έχτισαν διαφορά 15+ και μετά … σιωπή.

Ο Pesic έμεινε να αναρωτιέται πως γίνεται ο Melli να δίνει δωρεάν μαθήματα στο πως παίζουμε άμυνα overplay, πως απαγορεύεις σε ψηλότερο αντίπαλο να γυρίσει με πλάτη στο καλό του χέρι, πως να προετοιμάσεις το έδαφος για να έρθουν τα υπόλοιπα ατάιστα σκυλιά της αγέλης σου να ντουμπλάρουν κάθε φορά που πάει να δοκιμάσει dribble post up, πως παίζεις το PnP (όλο το βράδυ η Σερβία έβλεπε το pop αλλά δεν είχε στοπ), όχι μόνο εκτελώντας αλλά και μεταφέροντας την μπάλα γρήγορα για να χτυπήσεις την περιστροφή από την απέναντι πλευρά.

Ναι τζόγαραν με το σουτ, ναι ο Spissu υπήρξε θαρραλέος και εύστοχος, ναι επιτέλους ο Pajola τον πλαισίωσε με μέγεθος και έβαλε πίεση, αλλά όλα αυτά απλά αποτελείωσαν την εύθραυστη ψυχολογία των Σέρβων, που στο κλείσιμο του αγώνα επιδόθηκαν σε ατομισμούς περιμένοντας το θαύμα. Ενδιάμεσα είχαν παρακολουθήσει τους Ιταλούς να αφήνουν κάθε ικμάδα δύναμης κυνηγώντας με μανία το επιθετικό rebound.

Βαθιά υπόκλιση λοιπόν στο τρελοκομείο και αν δείξουν την ίδια μαχητικότητα οι Γάλλοι θα έχουν πολλά πολλά ζόρια.

 

ΙΣΠΑΝΙΑ – ΦΙΛΑΝΔΙΑ

Το ζευγάρι για το οποίο είμαι πραγματικά χαρούμενος, αφού επιβραβεύτηκε μέσα από την πρόκριση αμφοτέρων η σημασία της ομάδας, η δουλειά του προπονητή και η χημεία. Οι Ισπανοί έχουν χτίσει στην πορεία του 21ου αιώνα μια αδάμαστη «ανωτερότητα». Σε όποια κατάσταση και αν είναι, όποιοι και αν απαρτίζουν την τελική επιλογή σχεδόν πάντα κατεβαίνουν στις διεθνείς διοργανώσεις με νοοτροπία και στάση ζωής «κύριοι εμείς είμαστε οι μπαμπάδες σας δεν ήρθαμε για τη συμμετοχή». Ο Scariolo, έχοντας κατακτήσει τα πάντα σαν ομοσπονδιακός, ξεπέρασε τη κατάθλιψη που του προκάλεσαν στα φιλικά οι Σέρβοι, οι Σλοβένοι και οι Λιθουανοί και παρουσιάστηκε στο ντέρμπι με τους τελευταίους κυνικά ευπροσάρμοστος. Αναγνωρίζοντας πως απέναντι του έχει ένα σύνολο που υπερτερεί στη ρακέτα, που ταυτόχρονα όμως διαθέτει σχήματα που λειτουργούν ελάχιστα παραγωγικά χωρίς μπάλα και δεν χαρακτηρίζεται και από πνευματική σκληράδα, στο κλείσιμο της αναμέτρησης με ζώνες που διαμορφώνονταν ανάλογα με το αντίπαλο σχήμα από 2-3, σε 2-1-2 και σε box & 1 (το 1 αφορούσε τους Grigonis & Brazdeikis) το αποσυντόνισε. Οι Λιθουανοί, που έτσι και αλλιώς σε όλο το τουρνουά έψαχναν να βρουν τρόπους να διατηρήσουν ροή στην επίθεση τους και να βελτιώσουν το spacing τους, απέναντι στην άμυνα χώρου και σε τύπους όπως ο Diaz, που έβαζε πίεση σε κάθε χειριστή και τον διαχρονικό υπερκινητικό Rudy να κλείνει κάθε τρύπα, είδαν τους Ισπανούς να γυρίζουν το μομέντουμ, να αγκαλιάζουν τη νίκη αλλά ο Iggy να σώζει με ένα tip της τελευταίας στιγμής την ομάδα του.

Στην παράταση κυριολεκτικά πήρε την κατάσταση στα χέρια του ο Lorenzo και εξιλεώθηκε για τα λάθη του στο κλείσιμο της κανονικής διάρκειας. Μια “PnR handler clinic” από τον νέο Αστέρα της Maccabi, που τιμωρούσε τα drop με floater και διεισδύσεις, τα hedge με καίριες assists και γενικά δεν επέτρεψε στους Λιθουανούς να πιστέψουν ούτε μια στιγμή στο έξτρα 5λεπτο πως θα την σκαπουλάρουν.

Πλέον, η Roja ανάγεται σε φαβορί, αφού για να φτάσει στα ημιτελικά θα χρειαστεί να ξεπεράσει το εμπόδιο της υπεροχής Φιλανδίας, του κυριαρχικού Markannen. Οι white (καθόλου) walkers, παρουσίασαν ακόμη μία φορά το, με κάθε λεπτομέρεια, δουλεμένο 5 out και με κέντρο βάρους τον ψηλό της Utah, πήραν τα πάντα από τις επιλογές που τους δίνει η συγκεκριμένη διάταξη. Η, έτσι και αλλιώς, ασύνδετη Κροατία βρέθηκε να τρέχει σαν τρελή να προφτάσει τα exits του sniper Salin, πανικοβαλλόταν από τα splits στο high post που αδυνατούσε να βρει τρόπο να μαρκαρει και φυσικά έβλεπε τον Markannen να καρφώνει, τα βάζει fade away, να σκοράρει στο PnP και γενικά να τραμπουκίζει όλα τα σχήματα που δοκίμασε ο Mula. Ο Zubac έμεινε στον πάγκο, ο Saric ακόμα και στο “5” έδειξε ότι δεν μπορεί να ακολουθήσει και ο Hezonja, ενώ αμυντικά έκανε ότι περνούσε από το χέρι του ειδικά πάνω στην μπάλα, περίμενε να δει τι θα περισσέψει από τον Bojan στην επίθεση. Ειδική αναφορά στην αμυντική τακτική των Εσκιμώων, που πάντα είχαν ένα στήθος να βρίσκει ώμο χειριστή και μια no middle φιλοσοφία που συμβαδίζει απόλυτα με την up tempo επίθεση τους. Αν δεν υπήρχε η χαοτική διαφορά εμπειρίας θα έλεγα πως μάλλον οι Φινλανδοί θα πετύχουν κάτι ιστορικό φτάνοντας στην τετράδα. Δεν τους έχω χαμένους από χέρι πάντως.

Καρδούλα στον PG τους, τον Maxounin ή κάπως έτσι, που με τέτοιο ο όνομα θα μπορούσε να είναι Ρώσος αναρχικός φιλόσοφος, αλλά απλά είναι ένας απόλυτα κοντρολαρισμένος οργανωτής της αέναης κίνησης των συμπαικτών του.

 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ

Να ‘μαστε λοιπόν.

Η τσέχικη άμυνα νικήθηκε με ιδρώτα, πάθος, από μηχανής Θεούς (Ναι Γιαννούλη και Ιωάννη για εσάς λέω) και έφτασε η κάθαρσις. Για 3 δεκάλεπτα οι ψηλοί Τσέχοι είχαν απαγορεύσει κάθε διάδρομο πρόσβασης προς το καλάθι για τον Γιάννη. Ο υπέροχος Vesely, καθοδηγούσε την πίσω γραμμή άμυνας της ομάδας του και ήταν ο συνδετικός ιστός του τείχους. Στην άλλη μεριά έδωσε υλικό σε κάθε νεαρό ψηλό για το πως διαβάζεις μια άμυνα και καθοδηγείς μια επίθεση, δίνοντας screen short roll, που άλλαζε ανάλογα με το αν υπήρχε βοήθεια και από που, γρήγορη εκτέλεση, όταν ο Παπαγιάννης δίσταζε να βγει πάνω του ή flash πάσα έξω, όταν γίνονταν αλλαγές για να γίνει πάτημα για να χτυπήσει το mismatch. Την ίδια στιγμή η άμυνά μας, που άλλαζε αδικαιολόγητα εύκολα, με τον Γιάννη να μαρκάρει στην περιφέρεια τους Bochacik και τους Hurban, έβλεπε τον Satoransky σαν prime Rose των Bulls και έπεφταν όλοι σαν τρελοί πάνω του σε κάθε drive και αυτός απλά έβρισκε τον ελεύθερο συμπαίκτη.

Ο Γιάννης σούταρε περισσότερο απ’ ότι χρειάζεται από μακριά, αλλά παρέμενε κομβικός. Ε ,όταν πλαισιώθηκε από ένα σχήμα με smallball καμικάζι, που αποφάσισαν πως δε χρειάζεται τόση ευγένεια, άρχισε σαν άλλος δράκος των Targaryen να σκορπάει απελπισία. Ο Auda, που στο 1ο ημίχρονο έκανε τα δικά του, στο δεύτερο έλιωσε στη σκιά του Γιάννη. Έκοβε , αλλοίωνε, φόβιζε, έπαιρνε rebounds, έτρεχε και με hook πάσες αποδιοργάνωσε τη ζώνη 2-3 των Τσέχων, αλλά και το zone up όταν έπαιρνε την μπάλα στο post. Με Λαρεντζάκη, Παπαπετρου και Παπανικολάου να βάζουν όρια πίσω, ο Γιάννης βρήκε και διαδρόμους και έκανε τα μαγικά του. Κόλλησε και 2 τρίποντα, καληνύχτα και αντίο.

Τώρα απέναντι μας οι Celtics της διοργάνωσης. Οι Γερμανοί είναι καλοί, έχουν δυο εκρηκτικούς guards, που μπορούν να μας ταλαιπωρήσουν, έχουν και αυτοί κορμιά να στήσουν στο post ανθρώπινη αλυσίδα να σταματήσει το σίφουνα, σουτάρουν μάλιστα και απ’ έξω αυτά τα κορμιά, αλλά ίσως να μην έχουν απαντήσεις αν ψηλώσουμε το σχήμα μας ή αν καταφέρουμε να αναγκάσουμε τον Schroeder να κρατήσει παραπάνω από όσο πρέπει την μπάλα και να τον προκαλέσουμε να εκτελέσει, σε σημεία που η άμυνά μας θα τον περιμένει. Για να γίνω συγκεκριμένος, αν ο Schroeder πάρει 15 προσπάθειες μάλλον θα έχουμε κερδίσει. Ερωτηματικό σε τι κατάσταση θα είναι ο Wagner. Πιστεύω ότι θα είναι σε καλή, αλλά έχουμε κόσμο να ρίξουμε πάνω του.

Αυτά λοιπόν και εις αύριον τα σπουδαία φίλες και φίλοι.

 

5 1 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
Next Post

Euroleague - Προκλήσεις και μέλλον της διοργάνωσης

Το Eurobasket τέλειωσε και δεν το πήρε η βροχή, όπως λέει το […]

Subscribe US Now

0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
%d bloggers like this: