Καιρός για προσαρμογή και ατομική ευθύνη

Red Emerald 1

Τρίτη πρωί, ο καιρός βροχερός και με 5c δεν είναι και το καλύτερο μου για να πάω στην δουλειά. Σιχτιρίζω αλλά δεν έχω επιλογή, σηκώνομαι. Έτσι είναι, δεν γίνεται να το αποφύγω – πρέπει να πάω να διεκπεραιώσω κάποιες σημαντικές ενέργειες που δεν μπορεί να τις κάνει κάποιος άλλος. Ευτυχώς θα χρησιμοποιήσω αυτοκίνητο, γιατί λόγω της κατάστασης και της παγκόσμιας κρίσης του κoρονοϊου μας έχουν δοθεί οδηγίες να αποφεύγουμε κλειστούς χώρους και το Uban στο Μόναχο είναι τέτοια ώρα γεμάτο κόσμο – οπότε καλύτερα στην κίνηση και να ακούω κανένα Podcast σκέφτομαι…

Όσο ετοίμαζα κάτι πρόχειρο για πρωινό διαβάζω στα βιαστικά ειδήσεις και tweets που αφορούν την Ελλάδα. Ο κόσμος μοιάζει σε παράκρουση, από την μια ανεύθυνη κινδυνολογία ανθρώπων που δεν έχουν το επιστημονικό υπόβαθρό να ενημερώσουν/ κατευθύνουν και απλά σπέρνουν τον πανικό. Και από την άλλη αυτοί που θεωρητικά το έχουν και οφείλουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους να μιλάνε αόριστα ή να πολιτικολογούν γιατί δεν είναι έτοιμοι να αναλάβουν την ευθύνη των συνεπειών των όσων πρέπει να γίνουν. Και στην μέση όλης αυτής της εκτός ελέγχου κατάστασης ο απλός κόσμος. Που δυστυχώς άγεται και φέρεται από λαϊκισμούς, πολιτικές ανευθυνολογίες είτε από θρησκευτικούς δογματικούς «ποιμένες».

Προφανώς δεν φταίνε μόνο αυτοί, φταίει και η ανοησία ορισμένων… Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς τον παραλογισμό κάποιων βαθιά θρησκευόμενων πιστών όχι μόνο να πιστεύουν αλλά και να προωθούν την ιδέα ότι η Θεία κοινωνία δεν μπορεί να μεταφέρει τον θανατηφόρο ιό; Και καλά αυτοί είναι τυφλωμένοι από το θρησκευτικό τους πάθος, η εκκλησία που θα φέρει και την ευθύνη αν κάποιοι άνθρωποι ασθενήσουν και ίσως πεθάνουν (ιδιαίτερα όταν μεγάλο μέρος του ποιμνίου που απευθύνεται η Εκκλησία είναι κάποιας ηλικίας και σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στην πρώτη γραμμή επικινδυνότητας) ΤΙ ΚΑΝΕΙ; ΠΩΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να βρεθούν σε κίνδυνο ζωές; Η σκέψη μου γυρνάει συνέχεια στους γονείς μου – που είναι και οι δύο 80+ και με προβλήματα υγείας. Ευτυχώς έχουν ακόμα σώας τας φρένας και θα αποφύγουν όσο μπορούν τους δημόσιους χώρους πόσο μάλλον την εκκλησία και να κοινωνήσουν… αυτές τις ημέρες.

Η όλη φάση θυμίζει τον διάσημο flat earther «Mad Mike» ο οποίος απεβίωσε στην προσπάθεια του να εκτοξευτεί στο διάστημα και να αποδείξει βλέποντας με τα ίδια του τα μάτια ότι η γη είναι επίπεδη. Τουλάχιστον ο τρελό-Mike πέθανε χωρίς να πάρει κανέναν στο λαιμό του….

Είμαι έτοιμος να φύγω όταν το βλέμμα μου πέφτει σε άλλη «είδηση» με δεκάδες αναδημοσιεύσεις… πατάω με τρόμο το play και  εμφανίζεται ο Έλληνας πρώην Μητροπολίτης Αμβρόσιος να λέει τα ακόλουθα.

Τώρα μιλάμε σοβαρά; Ρε μήπως κοιμάμαι και βλέπω εφιάλτη; Και εντάξει ο Αμβρόσιος το πιστεύει η επίσημη θέση της Εκκλησίας είναι αυτή; Πως επιτρέπει η Εκκλησιαστική Αρχή την διασπορά τέτοιων «οδηγιών»! Μα τι γίνεται;

Η παράνοια συνεχίζεται με την επόμενη είδηση. Αφορά κάποιους επισήμως καταγεγραμμένους φορείς του ιού που αρνούνται να αυτοπεριοριστούν και συνεχίζουν να πηγαίνουν στα τοπικά καφενεία για τσιπουράκι και χαρτοπαιξία. Εντάξει No surprises here ο Έλληνας είναι παρορμητικός, ηδονιστής και παρτάκιας αλλά ρε φίλε για κάτι βλάκες σαν εσένα μπορεί να πεθάνει κάποιος ή και πολλοί!

Πραγματικά δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω ή να ουρλιάξω από αγανάκτηση όμως ο χρόνος με πίεζε. Μπήκα γρήγορα στο αυτοκίνητο και ξεκίνησα για το γραφείο μου. Στους δρόμους του Μονάχου ο κόσμος κινείται γρήγορα όμως δεν δείχνει πανικόβλητος – αναρωτιέμαι αυτοί δεν έχουν δει Αμβρόσιο; Δεν διαβάζουν ειδήσεις;

Μπαίνω μέσα στην εταιρεία και αυτόματα ψεκάζω τα χέρια μου με αντισηπτικό… για πολλοστή φορά σήμερα, πόσο υποχόνδριος έχω γίνει ρε γαμώτο σιγοψιθυρίζω… αρκετά όμως με τις ζοφερές σκέψεις φτιάχνω ένα double espresso και χώνομαι στο mailbox. Back to back meetings και προβλήματα, η ημέρα κυλάει λίγο πολύ όπως την περίμενα όταν λίγο μετά το μεσημέρι κάνω ένα σύντομο διάλειμμα επιστρέφω στην τρομολαγνεία των social media (μα τι εθισμός είναι αυτός σκέφτομαι).

Ευτυχώς υπάρχει η διαδικτυακή μου παρέα που είναι ένας και ένας θα πω δυο μπασκετοκουβέντες να ξεχαστώ. Αμ δε, δεν προφταίνω να μάθω τα νέα τους και αμέσως έπεσε η είδηση ότι ο Β. Μαρινάκης προσβλήθηκε από τον Covid-19 και το ανακοίνωσε ο ίδιος με δημοσίευση του στα social media. Την ίδια στιγμή μας ενημερώνουν ότι οι ποδοσφαιριστές το τεχνικό τιμ και οι υπάλληλοι του Ολυμπιακού ελέγχονται. Η Wolves αδράττει την ευκαιρία και ζητά την αναβολή του αγώνα. Ρε φίλε τι γίνεται..

Πριν προφτάσω να σκεφτώ το οτιδήποτε αρχίζουν τα μηνύματα μίσους και τοξικότητας να βρωμίζουν το TL μου… διάολε πόσους ακόμα πρέπει να κάνω mute σε αυτή την πλατφόρμα. Φεύγω και επιστρέφω στα κλειστά γκρουπ η παρέα του RPG αναρωτιέται πότε επιτέλους θα βγει η ανακοίνωση της αναβολής η μεταφοράς του αγώνα με την Ολύμπια Μιλάνο σε γήπεδο εκτός Ιταλίας. Οι περισσότεροι βλέπουν Βελιγράδι εγώ παρακαλάω για Μόναχο (ο καθένας με τον πόνο του..) anyway τέλος το break επιστροφή στα προβλήματα.

Η ώρα περνάει και λίγο πριν αρχίσω να σκέφτομαι τα της επιστροφής μαθαίνουμε ότι η Euroleague ορίζει τον αγώνα κανονικά να γίνει στο Μιλάνο! Και αυτό ενώ όλες οι αθλητικές δραστηριότητες στην γειτονική Ιταλία έχουν αναβληθεί μέχρι αρχές Απριλίου οι αγώνες του Champions League και της Euroleague αποφασίζεται να γίνουν χωρίς κόσμο! Με εξαίρεση κάποιους δημοσιογράφους (;) που πριν λίγες ημέρες ζητούσαν να γίνει το ντέρμπι Ολυμπιακός – Παο χωρίς κόσμο αλλά τώρα θεωρούν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για το Ολύμπια Μιλάνο- Ολυμπιακός, οι υπόλοιποι έχουμε μείνει αποσβολωμένοι. Εντάξει, money rules αλλά αν κάποιος αθλητής, προπονητής, διαιτητής ασθενήσει τότε τι θα γίνει κύριοι χορηγοί; Μήπως αν γίνει αυτό το πρωτάθλημα σας αναβληθεί οριστικά; Αναβολή αγώνα και θα πάρετε την προβολή σας αργότερα…

Η ημέρα συνεχίζεται με επιστροφή στο σπίτι και τις απαιτούμενες οικιακές εργασίες. Ρίχνω κλεφτές ματιές στην ειδησιογραφία και παρότι διάφορα συμβαίνουν εγώ έχω παγώσει. Τουλάχιστον βγήκαν τα αποτελέσματα και το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι όλοι καλά. Μα τι ζούμε;

Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη κατάσταση για την ανθρωπότητα και όλες οι διαπιστώσεις οδηγούν στο ότι είμαστε ανέτοιμοι για αυτό που συμβαίνει. Προφανώς η τεχνολογία και η επιστήμη μπορεί να μας δώσει λύσεις σε βάθος χρόνου αλλά είμαστε ανέτοιμοι για να διαχειριστούμε την υπάρχουσα κατάσταση. Και αυτό ισχύει τόσο σε επίπεδο κρατών, κοινωνιών, διαφόρων ομάδων αλλά πρωτίστως σε ατομικό επίπεδο. Λογικό ή παράλογο το σενάριο που ζούμε πρέπει να γίνει διδακτικό για όσους μπορούν αλλά και για όσους οφείλουν να μάθουν από αυτό. Δεν ξέρουμε αν αυτός ο ιός θα είναι τόσο επικίνδυνος όσο ο τρόμος των ΜΜΕ και η ανασφάλεια όλων μας τον κάνει να δείχνει.

skepsi-provlimatismos.jpg

Το γεγονός ότι το ένα κράτος μετά το άλλο λαμβάνουν μέτρα κατά των δημοσίων θεαμάτων και λοιπών συνευρέσεων και σε συνδυασμό με τις οικονομικές επιπτώσεις που αυτά επιφέρουν στην οικονομία όμως λένε in between the lines το αυτονόητο. Η φάση μοιάζει εκτός ελέγχου και για αυτό και εθνικοί οργανισμοί υγείας προσπαθούν να περιορίσουν την μετάδοση του ιού – μέχρι τα νέα κρούσματα να μειωθούν ή να βρεθεί κάποιο εμβόλιο για την προστασία του πληθυσμού. Αυτή την στιγμή λύση δεν υπάρχει. Τώρα αν θα τελειώσει η πανδημία γρήγορα ή αργότερα, αν θα έχει πολλούς ή λίγους ακόμα νεκρούς αυτό είναι κάτι που ακόμα και τα επιδημιολογικά μοντέλα δεν το γνωρίζουν. Όσο λοιπόν οι επιστήμονες και οι φαρμακευτικές κάνουν αγώνα με το χρόνο για να δώσουν λύση οφείλουμε όλοι μας να αναλάβουμε τις προσωπικές μας ευθύνες!

Για αυτό επιβάλλεται να βάλουμε όλοι μας την λογική και την αυτό πειθαρχία μας ως γνώμονα των όποιων αποφάσεων μας.

Adopt-three-powerful-methods-to-master-self-discipline-min-735x400-min.png

Και όπου δεν υπάρχουν αυτά ας ελπίσουμε τα κράτη που με τόσες θυσίες χρηματοδοτούμε να αντιδράσουν και να μας προστατέψουν από τα χειρότερα. Αλλιώς παίζει να έχουμε και την τύχη των δεινοσαύρων που σύμφωνα με μια θεωρία παρότι τα πιο ισχυρά ζώα στον πλανήτη σταδιακά εξαφανίστηκαν καθώς οι οργανισμοί τους δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις αλλαγές στον πλανήτη μας. Σε αντίθεση με τον άνθρωπο που επιβίωσε γιατί προσαρμόστηκε στις νέες συνθήκες. Καιρός για προσαρμογή λοιπόν και ο αθλητισμός θα πρέπει να ενταχθεί σε αυτό το πλάνο. Ο Δ. Καρύδας σε μια πρόσφατη συνέντευξη που μου παραχώρησε μου υπενθύμισε ένα γνωμικό του Αυστριακού φιλοσόφου Ludwig Wittgenstein ο οποίος είχε γράψει σε ένα βιβλίο ότι

O αθλητισμός είναι μια έκφραση μιας ομαλής κοινωνικής ζωής

Αυτό που προέχει τώρα είναι η επιστροφή σε αυτή την ομαλότητα. Και αυτό δεν είναι αίτημα προς τις κυβερνήσεις των κρατών και τις διοργανώτριες αρχές αθλημάτων είναι ζήτημα ευθύνης και σίγουρα ζήτημα ζωής και θανάτου για κάποιους από τους συνανθρώπους μας. Στο κάτω κάτω δεν υπάρχει νόημα να γίνονται αγώνες χωρίς θεατές. Είναι δυνατόν να συζητάμε τέτοια θέματα το 2020; Η ένωση των αθλητών της Euroleague καλά θα κάνει να αρχίσει να παίρνει λίγο πιο σοβαρά τον ρόλο της και να μην αντιδρά μόνο στα “Fuck you Luigi Datome”. Η δήλωση τους με παράλληλη αποδοχή να γίνει ο αγώνας στο Μιλάνο δείχνει ότι βγήκε για τα μάτια του κόσμου…

Ετοιμάζομαι να κοιμηθώ και ρίχνω μια τελευταία ματιά στην πρεμιέρα του Ερυθρόλευκου Παρατηρητή του φίλου μας του Figure8 «Παρατηρώ άρα υπάρχω» και θυμάμαι ότι σήμερα ήταν η ημέρα δημιουργίας του αθλητικού οργανισμού που ομορφαίνει την καθημερινότητα μας προσφέροντας μοναδικές στιγμές και συναισθήματα. Όπως έγραψε και ο Μιχάλης:

«Στις 10 Μαρτίου 1925 γεννήθηκε λοιπόν ΑΥΤΟ που κανείς ερυθρόλευκος παρατηρητής δεν έχει καταφέρει να του προσδώσει τον κατάλληλο επιθετικό προσδιορισμό. Σύμβολο ή ιδέα; «Αρρώστια» ή Θρύλος; Τίποτα δεν μπορεί με μία λέξη, με 10 λέξεις ή με ολόκληρο λεξικό σε όλες της γλώσσες που γράφτηκαν ή ακούστηκαν πάνω σε τούτο τον πλανήτη να περιγράψει και να εξηγήσει το συναίσθημα τόσων οπαδών, τόσων γενεών στη θέα αυτής της ερυθρόλευκης στολής με τον θρυλικό αιώνιο έφηβο στο στήθος και τα μεγάλα γράμματα που σχηματίζουν την μία και μοναδική λέξη, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.»

Αποκοιμήθηκα με αυτή την σκέψη να σκεπάζει τον αρνητισμό και την απαισιοδοξία…

Το ξυπνητήρι με ξύπνησε και ήταν Τετάρτη πρωί.

Καιρός να ξεκινήσουν και πάλι όλα.. καιρός για προσαρμογή και ατομική ευθύνη.

 

Υ.σ.1 Λίγο πριν πατήσω το κουμπί της δημοσίευσης διαβάζουμε αυτό. Κάποιοι άρχισαν ήδη να προσαρμόζονται…

Next Post

Καταμέτρηση ασθενών

Η ανθρωπότητα αντιμέτωπη για ακόμα μια φορά με μια ασύμμετρη απειλή. Ένας […]

Subscribe US Now

%d bloggers like this: