Θύμησες από ντέρμπι Ευρωλίγκας ενάντια στον Παο

Manolo 77 6

 Είκοσι πέντε χρόνια, δεκαπέντα αγώνες, δύο ομάδες αιώνιοι – αντίπαλοι, στο μεγαλύτερο ίσως εμφύλιο ντέρμπι της μπασκετικής Ευρώπης όλο αυτό το διάστημα!

Οι αναμνήσεις μου πιο καθαρές και «ζωντανές» από τις αντίστοιχες του Anthony Hopkins στο έργο Remains of the Day, όπου αναπολούσε τα χρόνια του ως μπάτλερ στην έπαυλη ενός Αμερικάνου πρέσβη.

Με εξαίρεση τη σεζόν 2001 – 02, όπου λόγω σπουδών στο εξωτερικό, δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τα παιχνίδια των δυο ομάδων για το Top16, τα υπόλοιπα τα έχω ζήσει έντονα μέσω τηλεόρασης και μόλις ένα από το γήπεδο, το πιο απρόβλεπτο, μη αναμενόμενο και θριαμβευτικό για την ομάδα μας ντέρμπι, αυτό του ΟΑΚΑ, για τα play off της Euroleague το 1997!

Στο Nothing but Red έκανα την απαραίτητη «βουτιά» στα στατιστικά πεπραγμένα των δύο αιώνιων αντιπάλων σε αυτά τα 15 παιχνίδια, ενώ εδώ θα προσπαθήσω να σας «ταξιδέψω» στο αγωνιστικό παρελθόν και τις «στιγμές» που έχουν στιγματίσει αυτά τα ντέρμπι, όπως τις θυμάμαι…

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, το ταξίδι μας, με χρονολογική σειρά:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 77 – 72 (Ημιτελικός Final 4 – 1994)

Η πρώτη αναμέτρηση από τις πολλές που ακολούθησαν, είναι σίγουρα από τις πιο cult που έχουμε παρακολουθήσει!

Οι οπαδοί των δύο ομάδων κάνουν απόβαση στο Τελ Αβίβ και για τα σκηνικά που έχουν γίνει μεταξύ τους, έχουν ειπωθεί πολλές ιστορίες και θα μπορούσαν να γραφτούν βιβλία από τους παρόντες…

Λίγες μέρες πριν τα 17α μου γενέθλια, περιμένω με ανυπομονησία να έρθει το απόγευμα για να δω το μεγάλο ημιτελικό, ο οποίος κρατάει το ενδιαφέρον όλης της Ελλάδας αμείωτο. Είναι τα χρόνια που η προσμονή για τέτοιου είδους παιχνίδια «χτυπάει κόκκινο»!

Παρόλο που ο Ολυμπιακός είναι το φαβορί της αναμέτρησης, θα χρειαστεί ένα ξέσπασμα στο 2ο ημίχρονο από το Σιγάλα, που αποτελεί τον 3ο επιθετικό πόλο μετά τους Paspalj (22 πόντοι) και Tarpley (21 πόντοι), καθώς και τον παίκτη – βαρόμετρο αμυντικά, ο οποίος θα περιορίσει τον Γκάλη στους 8 πόντους, για να φθάσει η ομάδα μας στη νίκη.

Με όπλο την καλή τους άμυνα, που οδηγεί στο transition με πρωταγωνιστή τον Πάσπαλι, οι ερυθρόλευκοι θα πάρουν μια σημαντική διαφορά προς το τέλος, την οποία ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να καλύψει, παρά τη συγκινητική προσπάθεια του Volkov (32 πόντοι)…

Η κόρνα της λήξης βρίσκει τον Ολυμπιακό θριαμβευτή και εμένα να πετάω για 48 ώρες στον 7ο ουρανό, μέχρι να με προσγειώσει απότομα, το τρίποντο – μαχαιριά του Thompson, αυτή η φάση – εφιάλτης των νεανικών μας χρόνων, που έμελλε να «σβηστεί» 18 χρόνια αργότερα!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 58 – 52 (Ημιτελικός Final 4 – 1995)

Το 2ο αιώνιο ντέρμπι, είναι ξανά ένας ημιτελικός για το final 4! Αυτή τη φορά επί Ισπανικού εδάφους, στη Σαραγόσα, με εντελώς διαφορετική προσέγγιση, αλλά την ίδια κατάληξη για τον Ολυμπιακό…

Ο αγώνας στο Πρενθίπε Φελίπε έχει ως φαβορί τον Παναθηναϊκό, ο οποίος μετά την αλλαγή προπονητή (Κιουμουρτζόγλου αντί Πολίτη) και με ένα πιο βαθύ και ισορροπημένο ρόστερ σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν (Paspalj αντί Volkov, απόκτηση Γιαννάκη), δείχνει εντός παρκέ αποφασισμένος να κεφαλαιοποιήσει την ανωτερότητα του στα «χαρτιά», απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που προέρχεται από περίοδο ντεφορμαρίσματος και μια δύσκολη πρόκριση επί της ΤΣΣΚΑ.

Οι πράσινοι πάνε το παιχνίδι σε χαμηλό ρυθμό και εκμεταλλευόμενοι τον πλουραλισμό τους στην επίθεση ελέγχουν πλήρως την αναμέτρηση, έχοντας εγκλωβίσει την ομάδα μας, η οποία δε βρίσκει λύσεις επιθετικά, πλην του fast Eddie.

Ο Paspalj απέναντι στην παλιά του αγάπη, πραγματοποιεί εξαιρετική εμφάνιση και οδηγεί τον Παναθηναϊκό σε μικρό προβάδισμα μέχρι τα τελευταία λεπτά του αγώνα… Εκεί όμως θα μιλήσει η κλάση και το κρύο αίμα των δυο «φονιάδων», του Johnson και του Tomic, οι οποίοι με διαδοχικά τρίποντα θα ρίξουν στο «καναβάτσο» το ανήμπορο να αντιδράσει «τριφύλλι»!

Η ψυχή μου επιστρέφει στη θέση της με τη λήξη του αγώνα και η κραυγή μου στο τελευταίο τρίποντο του Tomic, έχει αφήσει ακόμα «ρωγμές» στη βιτρίνα του πατρικού σπιτιού μου…

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 49 – 69 (Προημιτελικά – 1997)

Και προχωράμε στην πρώτη μου βιωματική εμπειρία αιώνιων ντέρμπι από κοντά και μάλιστα από τον … τόπο του εγκλήματος! Αυτή ήταν η πρώτη και μοναδική, μέχρι σήμερα, φορά που έχω παρακολουθήσει τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ.

Σε μια δύσκολη για την ομάδα μας σεζόν, όπου έχει προηγηθεί μέχρι και ήττα από τον ουραγό ΒΑΟ στην Α1, έρχεται η πρόκριση στην 1η φάση των play off απέναντι στην Παρτιζάν, για να γεννήσει ξανά ελπίδες…

Επόμενος αντίπαλος ο Παναθηναϊκός, έχοντας πλεονέκτημα έδρας σε best of 3 αγώνες. Είναι τέτοιος ο παροξυσμός μου εκείνη τη χρονιά, ως φοιτητής, που το έχω βάλει σκοπό να δω από κοντά το παιχνίδι με κάθε κόστος.

Η απόφαση της Διοίκησης του Παναθηναϊκού για διάθεση εισιτηρίων μόνο με ονομαστική λίστα δε με πτοεί. Ένα πρωινό θα ξεκινήσω με ένα φίλο μου για την οδό Τσόχα, προτού καν ανοίξουν τα εκδοτήρια. Ακόμα θυμάμαι ένα «παρακμιακό» καφενείο, που ήπια «καραβίσιο» φραπέ, περιμένοντας το κυριολεκτικά … «μαγικό χαρτάκι»!

Θα προμηθευτώ το εισιτήριο μου και τη μέρα του αγώνα θα νιώσω τουλάχιστον άβολα, σε ένα βαγόνι του ηλεκτρικού, φίσκα από οπαδούς του Παναθηναϊκού και σε ένα γήπεδο που κόχλαζε εναντίον της ομάδας που υποστηρίζω.

Ευτυχώς ο αγώνας εξελίχθηκε ονειρικά για την ομάδα μας (χωρίς θρίλερ, το οποίο ίσως και να πρόδιδε τα οπαδικά αισθήματα μου) και με μια εκπληκτική εμφάνιση όλων των παικτών, προεξεχόντων των Rivers, Nakic, Tarlac, Φασούλα, οι ερυθρόλευκοι έκαναν “παρέλαση» στο ΟΑΚΑ, στη μεγαλύτερη σε έκταση νίκη σε αιώνιο ντέρμπι, μέχρι σήμερα…

Κρίμα που τότε δεν υπήρχε η σημερινή τεχνολογία, να μπορούσα να απαθανατίσω αυτή τη μοναδική και ρισκαδόρικη εμπειρία. Όλα όμως είναι αποτυπωμένα στο μυαλό μου, όπως και το «κόλπο» μου για να εκτονωθώ, όπου παρασυρόμενος και από τον «όχλο», αποδοκίμαζα το Maljkovic και κάποιους παίκτες των πρασίνων μαζί με τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 65 – 57 (Προημιτελικά – 1997)

Ο δεύτερος αγώνας της σειράς, είναι match ball για τον Ολυμπιακό και ευκαιρία ανάκαμψης για την ομάδα του Maljkovic, ο οποίος βλέποντας στο game 1, πολλά από τα βασικά του όπλα απενεργοποιημένα, όπως ο Dinkins, οδηγείται σε αλλαγή αγωνιστικού πλάνου.

Οι «πράσινοι» φαίνονται διατεθειμένοι να «πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους» και για 25’ είναι κοντά στο σκορ, με την ατμόσφαιρα να μυρίζει … Χίτσκοκ! Η ομάδα μας είναι αρκετά άστοχη και κάπως «αγχωμένη» λόγω της κρισιμότητας του παιχνιδιού.

Σε μια βραδιά που ο Rivers είναι εγκλωβισμένος, θα βγει μπροστά ο Milan Tomic ο οποίος σε άλλο ένα ντέρμπι, με δικά του σερί τρίποντα, θα ξεκολλήσει επιθετικά τους ερυθρόλευκους, δίνοντας το έναυσμα για την τελική αντεπίθεση και τη νίκη!

Η πρόκριση θα έρθει σχετικά εύκολα στα τελευταία λεπτά και θα οδηγήσει την ομάδα μας στο τρίτο και … φαρμακερό final 4 της ιστορίας της, που έφερε τον πρώτο Ευρωπαϊκό τίτλο στη Ρώμη!

Έπρεπε να περάσουν 4 χρόνια, όπου μεσολάβησε ένα χαμένο final 4 για τον Ολυμπιακό και μία κατάκτηση Euroleague από τον Παναθηναϊκό, για να συναντηθούν ξανά οι δύο αιώνιοι αντίπαλοι, για το Top 16 της περιόδου 2001 – 02.

Η ομάδα μας σε σταδιακή αγωνιστική πτώση, στην τελευταία της ουσιαστικά ανταγωνιστική σεζόν μέχρι να έρθει η ολική αναγέννηση μερικά χρόνια αργότερα, καλείται να αντιμετωπίσει όχι μόνο το «τριφύλλι», αλλά και την ΑΕΚ, σε ένα όμιλο – «φωτιά»!

Επειδή τότε τυχαίνει να βρίσκομαι στο εξωτερικό και το Internet δεν ήταν τόσο διαδεδομένο όπως σήμερα (δε νομίζω να είχατε απαίτηση για live streaming), δεν είδα κανέναν από τους αγώνες της ομάδας live, παρά μόνο στιγμιότυπα αργότερα.

Στο παιχνίδι στο ΣΕΦ η ομάδα μας είναι η απόλυτη κυρίαρχος, νικώντας με το εμφατικό 92 – 75, το οποίο σηματοδοτεί τη 2η ευρύτερη νίκη σε αιώνια ντέρμπι (και η τρίτη είναι δική μας με το περσινό +14) και με πρωταγωνιστή τον αξέχαστο Alphonso Ford (33 πόντοι) θα κάνει «πάρτυ»!

Στη ρεβάνς του ΟΑΚΑ, μπορεί να μην έρχεται η νίκη, όμως η συντήρηση της διαφοράς (– 10), αυτόματα κάνει την ομάδα μας φαβορί για την κατάληψη της 1ης θέσης στον όμιλο και άρα για την πρόκριση στο final 4. Αρκεί μια νίκη επί της Ολίμπια Λιουμπλιάνα εντός έδρας, που όμως δε θα έρθει ποτέ… Ήμουν τόσο σίγουρος ότι θα νικούσαμε, που όταν πληροφορήθηκα τα δυσάρεστα νέα, πίστεψα ότι οι φίλοι μου, μου έκαναν πλάκα.

Αυτός ο αγώνας και η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού τροπαίου από τον αιώνιο αντίπαλο με οδήγησαν τότε, για μερικούς μήνες, σε αναγκαστική «αποτοξίνωση» από το μπάσκετ, μέχρις ότου επιστρέψω στην Ελλάδα…

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 82 – 84 (Ημιτελικός Final 4 – 2009)

Έχουμε μπει στην εποχή των Αφών Αγγελόπουλων, που ξοδεύουν αλόγιστα για να κάνουν τον Ολυμπιακό ξανά μεγάλο! Και κάπως έτσι, 10 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση σε final 4, οι ερυθρόλευκοι επιστρέφουν και πάλι, με αντίπαλο στον ημιτελικό ένα παλιό τους γνώριμο, τον Παναθηναϊκό…

Έναν Παναθηναϊκό, ο οποίος έχει προσθέσει πριν 2 χρόνια στην τροπαιοθήκη του ένα ακόμα Ευρωπαϊκό τρόπαιο και παράλληλα αυτή τη σεζόν διαθέτει το πληρέστερο ίσως ρόστερ της ιστορίας του, με μια περιφέρεια που τρομάζει (Διαμαντίδη, Σπανούλη, Jasickevicius και Nicholas) και μια front line για … όλα τα γούστα (Pekovic, Batiste, Τσαρτσαρής και Φώτσης)!

Από την άλλη, η ομάδα μας μόλις κάνει ξανά τα πρώτα δειλά της βήματα προς την κορυφή, φαντάζοντας το αουτσάιντερ της αναμέτρησης. Και όμως, σε αυτή τη μάχη, που όταν γίνεται με ξένους διαιτητές, όλα μπορούν να κριθούν στις λεπτομέρειες, βάσει της φυσικής εξέλιξης του αγώνα, μια ασυνεννοησία στην τελευταία φάση, ένας δισταγμός του Greer και η άστοχη εν τέλει προσπάθεια του Μπουρούση, δε θα δώσουν την ευκαιρία στην ομάδα μας έστω να διεκδικήσει τη νίκη στην παράταση…

Δυστυχώς, σε ένα ημιτελικό που ο Γιαννάκης κατόρθωσε να περιορίσει το Διαμαντίδη (έμεινε άποντος), δε βρήκε το αντίδοτο απέναντι στο Σπανούλη (18 πόντοι) και κυρίως στον Pekovic ο οποίος με συνεχή pick ‘n’ roll φάσεις στο φινάλε, «πλήγωσε» τον Ολυμπιακό. Αυτό ήταν και το πρώτο αιώνιο ντέρμπι για τον ρέκορντμαν πόντων Πρίντεζη, ο οποίος μάλιστα σημείωσε τους πρώτους του 9 σε τέτοια Ευρωπαϊκά παιχνίδια.

Μια ήττα που πόνεσε, βλέποντάς την μαζί με φίλους (σε γραφεία εταιρείας παρακαλώ, άλλη μια πρωτότυπη εμπειρία) και τουλάχιστον παρηγορηθήκαμε κάπως την επόμενη μέρα, με τη νίκη επί της ΑΕΚ στον αλησμόνητο ποδοσφαιρικό τελικό Κυπέλλου, με τα ατελείωτα πέναλτι!

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 66 – 62 (Top 16 – 2014)

Τα χρόνια έχουν περάσει και οι συσχετισμοί έχουν ξανααλλάξει, καθώς οι ερυθρόλευκοι μετά το back2back Ευρωπαϊκών τίτλων (μοναδικό επίτευγμα για Ελληνική ομάδα), έχουν και πάλι το «πάνω χέρι».

Για το Top 16 της περιόδου 2013 – 14, σε όμιλο 8 ομάδων αυτή τη φορά, ο Ολυμπιακός είναι αντιμέτωπος με τον Παναθηναϊκό. Το πρώτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ είναι κακό ποιοτικά, με το «τριφύλλι» να στηρίζεται στη συνταγή της σκληρής άμυνας, όπως και στους τελικούς της Α1 την περασμένη σεζόν (με αλλαγές στο μαρκάρισμα του Σπανούλη), για να πάρει τη νίκη…

Η ομάδα μας ακολουθεί το slow tempo του αντιπάλου, αλλά έχοντας σε κακή μέρα εκτός του Kill Bill και τον Lojeski, δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια διαφορά ασφαλείας. Έτσι, οι πράσινοι με μια αντεπίθεση διαρκείας στο φινάλε, θα πάρουν τη νίκη με το «φτωχό» 66 – 62. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αγώνας αυτός, σηματοδοτεί τις επισκέψεις του Πρίντεζη για Ευρωπαϊκά αιώνια ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, όπου σκοράρει πάντοτε με διψήφια νούμερα…

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 68 – 65 (Top 16 – 2014)

Στην άτυπη ρεβάνς του προηγούμενου ντέρμπι, ο Ολυμπιακός υποδέχεται στο ΣΕΦ για την τελευταία αγωνιστική τον Παναθηναϊκό. Εκτός από το γόητρο, το διακύβευμα είναι και το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στην τελική κατάταξη, όπου ανάλογα της τελικής θέσης τους, οι δύο αιώνιοι αντίπαλοι θα αντιμετωπίσουν μια εκ των ΤΣΣΚΑ ή Ρεάλ στα play off (τελικά η ήττα των Μαδριλένων από τη Ζαλγκίρις, ήταν αυτή που μας έστειλε στην αγκαλιά της και σε μια επική σειρά 5 αγώνων).

Σε άλλο ένα μέτριο παιχνίδι ο Παναθηναϊκός ελέγχει πλήρως το ρυθμό με το Μαυροκεφαλίδη σε βραδιά καριέρας… Με καλή άμυνα στο Σπανούλη (ο Πρίντεζης απουσίαζε) και την ομάδα μας δίχως πολλές επιθετικές λύσεις (ο Law ήταν τραυματίας), είμαστε πίσω στο σκορ μέχρι τα τελευταία λεπτά της 4ης περιόδου.

Τότε, θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του ο Σλούκας και με ένα καταιγισμό τριπόντων θα φέρει το παιχνίδι στα ίσα! Με το σκορ στο 65 – 65 και λίγα μόνο δευτερόλεπτα να απομένουν, οι ερυθρόλευκοι έχουν την επαναφορά από το κέντρο. Μια πάσα στο Σπανούλη και ένα από τα πλέον κλασικά buzzer beater του, θα χαρίσει τη νίκη στον Ολυμπιακό και θα «σπάσει» την κατάρα του απέναντι στον Παναθηναϊκό!

Αυτό το σουτ, ήταν το πρώτο από τα μεγάλα του, απέναντι στην παλιά του ομάδα, τα οποία θα ακολουθούσαν τα επόμενα χρόνια και θα μας έκαναν να πανηγυρίσουμε, αλλά αυτή τη φορά για τίτλους…

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 77 – 79 (Regular Season – 2016)

Το σύστημα διεξαγωγής στην Euroleague έχει αλλάξει και έτσι πλέον, τα αιώνια ντέρμπι είναι στην ημερησία διάταξη της διοργάνωσης, τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο.

Στο πρώτο παιχνίδι των δύο ομάδων με αυτό το format, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε «κακό φεγγάρι», με τον Pascual να αντικαθιστά τον Πεδουλάκη και δύο από τα βασικά του γρανάζια (James και Gist) να είναι τραυματίες…

Ο Ολυμπιακός μπαίνει δυνατά στο παιχνίδι, με τον Σπανούλη στην καλύτερη του βραδιά στο ΟΑΚΑ, να σκοράρει ασταμάτητα και να δημιουργεί συνεργασίες με τον Μπιρτς! Από την άλλη το «τριφύλλι» στηρίζεται στον οίστρο των Καλάθη και Ρίβερς για να διατηρείται κοντά στο σκορ.

Από το 3ο δεκάλεπτο, ο αγώνας γίνεται rodeo και ο Παναθηναϊκός με καλή άμυνα, βγάζει φάσεις στο transition, που του δίνουν ελαφρύ προβάδισμα. Ωστόσο, ο Σπανούλης δεν είναι διατεθειμένος να αφήσει τη νίκη να χαθεί… Με προσωπικές φάσεις και μια πάσα – ποίημα στον Πρίντεζη στην τελευταία μας επίθεση, για το νικητήριο καλάθι του τελευταίου, άφησε τη σφραγίδα του σε ένα ακόμα αιώνιο ντέρμπι!

Φυσικά, σε αυτό το παιχνίδι, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στην απόφαση του κόουτς Σφαιρόπουλου, να κάνει φάουλ στον Καλάθη και να δικαιώνεται για την επιλογή του, όπως και στην κατά λάθος εύστοχη βολή του Πρίντεζη στο φινάλε (για το 77 – 78), η οποία ευτυχώς δε στοίχισε…

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 77 – 69 (Regular Season – 2017)

Στο ξεκίνημα του 2ου γύρου, αρχές του 2017, ο Ολυμπιακός φιλοξενεί τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ. Η ομάδα μας έχει την ατυχία, μερικές εβδομάδες πριν, να χάσει τον κομβικό Hackett από τραυματισμό και στη θέση του να έρχεται ο Waters.

Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός έχει αρχίσει να «ανεβάζει στροφές» με τον James, ξανά πίσω μετά τον τραυματισμό του. Αυτός και ο Rivers είναι που δίνουν το σύνθημα για το «τριφύλλι» με σημαντική βοήθεια από τον Nichols…

Ο Ολυμπιακός φαίνεται εγκλωβισμένος και έχει να αντιμετωπίσει μια δύσκολη κατάσταση, μένοντας αρκετά πίσω στο σκορ στις αρχές του 3ου δεκαλέπτου. Όμως σταδιακά ξεκινάει μια αντεπίθεση με εκφραστές τους Green και Παπαπέτρου και αρκετά εύστοχα μακρινά σουτ!

Στο 4ο δεκάλεπτο το momentum έχει αλλάξει πλευρά και οι ερυθρόλευκοι θα πάρουν μια ακόμα νίκη επί του αιωνίου αντιπάλου, διευρύνοντας το ρεκόρ τότε σε 8 – 3…

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 62 – 70 (Regular Season – 2017)

Στο πρώτο παιχνίδι της επόμενης περιόδου, ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον Παναθηναϊκό με τη σημαντική απουσία του Σπανούλη.

Ο Pascual, έχοντας βρει το «κουμπί» των ερυθρόλευκων, για μια ακόμα αναμέτρηση στο ΣΕΦ, σχεδιάζει ένα άψογο gameplan και βγάζει «άσους από το μανίκι» όπως ο Lekavicius, αυτή τη φορά…

Η ομάδα μας χωρίς ρυθμό στην επίθεση και σε κακή αγωνιστική βραδιά δε θα καταφέρει να αντιδράσει ουσιαστικά και θα ηττηθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της εντός έδρας από τον αιώνιο αντίπαλο, μετά από 20 χρόνια, από το πρώτο τους παιχνίδι στο ΣΕΦ.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 85 – 87 (Regular Season – 2018)

It was payback time! Οι ερυθρόλευκοι σε full φόρμα, με τον Tillie να έχει επιστρέψει από το σοβαρό τραυματισμό του και τον Bobby Brown να πραγματοποιεί το ντεμπούτο του, κάνουν διαστημική εμφάνιση στο δεύτερο δεκάλεπτο, εξασφαλίζοντας σημαντική διαφορά.

Ο Σπανούλης και πάλι σε καλή βραδιά στο ΟΑΚΑ, συνεπικουρούμενος από τον all time classic Πρίντεζη, αλλά και από το Roberts με τους 18 πόντους και ένα καθοριστικό τρίποντο προς το τέλος της παράτασης!

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Παναθηναϊκός αντέδρασε με τους «συνήθεις ύποπτους» Rivers, Gist και Singleton, ωστόσο ο James στην τελευταία φάση της κανονικής διάρκειας θα μπερδευτεί, αδυνατώντας να χαρίσει τη νίκη στην ομάδα του.

Στην παράταση, οι εναλλαγές στο σκορ και η ένταση του αγώνα, οδήγησαν σε φινάλε γκραν – γκινιόλ, με νικητή για ακόμη μια φορά τον Ολυμπιακό. Από τα highlights του αγώνα, η τάπα του Tillie, ο οποίος «έσβησε τα φώτα» στον Gist!

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 93 – 80 (Regular Season – 2018)

Στις αρχές της περσινής σεζόν, ο Παναθηναϊκός είναι σε φάση εσωστρέφειας, την ίδια ώρα που ο Ολυμπιακός εμφανίζεται απρόσμενα καλός για νέα ομάδα με διαφορετικό προπονητή, τον Blatt.

Στο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, οι ερυθρόλευκοι είναι ελαφρώς φαβορί, κάτι που επιβεβαιώνεται στο πρώτο ημίχρονο, καθώς με μπροστάρηδες τους Tima (17 πόντοι συνολικά) και Milutinov (11 πόντοι) είναι μπροστά στο σκορ και ελέγχουν τον αγώνα…

Ωστόσο, μια … επίσκεψη στα αποδυτήρια και η αλλαγή στον τρόπο σφυριγμάτων των τριών διαιτητών, αλλάζουν άρδην την εικόνα του ντέρμπι. Ο Ολυμπιακός δε συνεχίζει να είναι το ίδιο εύστοχος από μακριά, γεγονός το οποίο σε συνδυασμό με την ανοχή στο σκληρό παιχνίδι των πράσινων, φέρνει τα «πάνω – κάτω».

Ο Παναθηναϊκός με πρωταγωνιστή τον Αντετοκούνμπο και στις δύο πλευρές του παρκέ και τους Καλάθη, Lekavicius να κάνουν ζημιές επιθετικά, παίρνει τα ηνία, την ίδια ώρα που από την ομάδα μας, ο Πρίντεζης είναι απελπιστικά μόνος του, με ρεκόρ καριέρας 26 πόντων…

Κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία αυτού του αγώνα, με το τριφύλλι, να παίρνει την ευρύτερη μέχρι σήμερα νίκη της ιστορίας του σε Ευρωπαϊκά αιώνια ντέρμπι.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 79 – 65 (Regular Season – 2019)

Το πιο πρόσφατο παιχνίδι των δύο αιωνίων για την Euroleague, ήταν μια ακόμα εκκωφαντική νίκη των ερυθρόλευκων μεν, σηματοδότησε την αρχή του τέλους μιας επιτυχημένης πορείας δε. Τολμώ να πω ίσως και το κλείσιμο ενός κύκλου…

Ο Ολυμπιακός με το μάτι των παικτών του να «γυαλίζει» μπαίνει δυνατά στο ντέρμπι και δεν αφήνει το «τριφύλλι» του πρωτάρη Pitino να πάρει ανάσα! Με πρωταγωνιστές το Milutinov και το Strelnieks, η ομάδα μας είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής, φθάνοντας τη διαφορά σε αρκετές περιπτώσεις στο +20.

Στο 2ο ημίχρονο μπαίνουν και οι Παπανικολάου, Σπανούλης στη «ζώνη του λυκόφωτος», με την ομάδα μας να μην αφήνει περιθώριο αντίδρασης στον αιώνιο αντίπαλο. Ωστόσο, κάτι η κούραση από την υπερπροσπάθεια, κάτι η χαλάρωση των τελευταίων λεπτών, λίγο έλειψε να στοιχίσουν στο να μειωθεί η διαφορά κάτω από τους 13 πόντους, όσο η ήττα του πρώτου αγώνα…

Τελικά το άστοχο lay up του Gist σήμαινε ότι ο Ολυμπιακός θα ήταν «καβάλα στο άλογο» σε όλες τις περιπτώσεις ισοβαθμίας, δημιουργώντας την αίσθηση για ένα ιδανικό φινάλε στην περσινή σεζόν.

Όσα ακολούθησαν μετά από εκείνον τον αγώνα, σήμαναν αλυσιδωτές αντιδράσεις σε όλα τα επίπεδα για την ομάδα μας… Μέσα σε λίγους μήνες, λες και ο κόσμος γύρισε ανάποδα!

Τόσο η αποτυχία στην Euroleague, όσο και η αποχώρηση από τον ημιτελικό Κυπέλλου, σε συνδυασμό με το #mexritelous δημιούργησαν νέα δεδομένα για τον Ολυμπιακό. Επίσης και η διαρροή του ηχητικού ντοκουμέντου με πρωταγωνιστές παίκτες της ομάδας, έκανε ζημιά…

Πλέον καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τη νέα πραγματικότητα, όπως επιτάσσει η δυσκολία της νέας διευρυμένης Euroleague και ο χαμηλότερος πήχης φιλοδοξιών για την ομάδα μας.

Ωστόσο, όπως και να έχει, παρόλο που ο αιώνιος αντίπαλος έχει περισσότερα Κύπελλα στην τροπαιοθήκη του, στις μεταξύ μας αναμετρήσεις, εκεί που φαίνεται το «μέταλλο», καθώς και ο χαρακτήρας των ομάδων και το κυριότερο με ξένους διαιτητές, το απόλυτο αφεντικό με 10 νίκες και μόλις 5 ήττες, είναι ο Ολυμπιακός μας!

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, αυτό το 16ο ντέρμπι, σε αντίθεση με το τελευταίο, να είναι η αρχή για ένα νέο ξεκίνημα, τόσο σε αγωνιστικό, όσο και σε εξωαγωνιστικό επίπεδο. Παραφράζοντας τη γνωστή έκφραση, μπορούμε να πούμε, για φέτος, ότι μακάρι όσα καλά δεν έχει φέρει μια σειρά αγώνων, να τα φέρει ένα … ντέρμπι αιωνίων!

Next Post

RPG Live ΠΑΟ - Ολυμπιακός

Καλησπέρα σε όλους/ες. Θα προσπαθήσουμε και σήμερα να καταγράψουμε τις σκέψεις μας […]

Subscribe US Now

%d bloggers like this: