Η τέχνη του εφικτού

Με την έναρξη της νέας σαιζόν της Euroleague και οι περισσότεροι «καμένοι» (όχι των ΑΝΕΛ οι άλλοι οι μπασκετικοί) αρχίσαμε ήδη τους υπολογισμούς, τις φαντασιώσεις και τα όνειρα για τις ομάδες μας. Στο πλαίσιο που όλα αυτά έχουν έστω και την παραμικρή σημασία ο καθένας έχει τη δική του μέθοδο για να κάνει προβλέψεις για την πορεία της ομάδας του αλλά και των αντιπάλων. Δεδομένου ότι η φετινή σαιζόν έχει πολλές ιδιαιτερότητες είναι πραγματικά δύσκολο να κάνουμε μια καλή πρόβλεψη για την πορεία των ομάδων – αλλά τι νόημα έχει να ασχολείσαι με τον επαγγελματικό αθλητισμό αν δεν προσπαθείς να προβλέψεις? Η δική μου προσέγγιση και παρακολουθώντας την Euroleague από την πρώτη της χρονιά – είναι πως το αποτέλεσμα της κάθε ομάδας είναι συνδυασμός 5 κύριων παραγόντων (Know how, Momentum, Roster skill level, Coaching staff skill level &Experience) το ζητούμενο είναι πόσο σημαντικοί είναι αυτοί οι παράγοντες στο τελικό αποτέλεσμα – αλλά και αν έχουν όλοι την ίδια επίδραση σε όλες τις ομάδες. Long story short – ποσοτικά μετρήσιμο / ποιοτικά αμφιλεγόμενο! Όμως εδώ μιλάμε θεωρητικά και προσπαθούμε να ιεραρχήσουμε την «ικανότητα» της κάθε ομάδας στο πλαίσιο των ίδιων συνθηκών / σε σύγκριση με τις υπόλοιπες – και δεν διεκδικούμε να πάρουμε τα σκήπτρα από τον Hollinger. Είναι σημαντικό αυτό; ΝΑΙ είναι γιατί με τόσα παιχνίδια, τον υψηλό ανταγωνισμό φέτος λόγω της ενίσχυσης των ομάδων αλλά και με την δαμόκλειο σπάθη της υποχρεωτικής νίκης από τους οπαδούς (ειδικά στην Ελλάδα) – σύντομα θα χαθεί το μέτρο και η λεπτή ισορροπία μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας. Και οι κραυγές θα πνίξουν την όποια λογική και νηφαλιότητα.

Για να ξεκινήσουμε θα σας δώσω τον δικό μου απλό ορισμό της επιτυχίας

Α) πρόκριση στα Play off

Β) Final 4

Γ) Τίτλος

Ξέρω πως κάποιοι τώρα γελάτε με την φοβερή μου σοφιστία / υπεραπλούστευση – αλλά τελικά αυτό θέλουν όλοι! Ο Ορισμός της επιτυχίας είναι κοινός και μόνο στην αποτυχία ίσως είναι διαφορετική η ανάγνωση ανά ομάδα. Και πως χτίζεται η επιτυχία την διοργάνωση πάντα βήμα – βήμα. Άρα η πρόκριση στα Play off είναι το βασικό ζητούμενο σήμερα (until further notice)κοινώς θέση στις 8 πρώτες θέσεις της βαθμολογίας – δηλαδή νίκες αρκετές (και εξασφάλιση διαφορών πόντων) για να βάλεις τουλάχιστον 8 αντιπάλους από κάτω σου. Μετά ακόμα και 8ος να είσαι ψάχνεις ένα break και πας Final 4 και εκεί με 2 καλά ματσάκια γίνεσαι πρώτος μάγκας. Simple as that – this is not rocket science guys!!! Όπως έλεγε και ένας παλιός μου διευθυντής …

Τώρα πρέπει να συμφωνήσουμε πως είναι σχεδόν απίθανο να κερδίζεις με το ποσοστό επιτυχίας που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια γιατί άλλο να παίζεις με τις Ζιελόνα Γκορα και τις Νεπτούνες να στα κολλάει ο Μάντζαρης και ο VSpan στο τελευταίο σουτ και όλοι να πανηγυρίζουμε για μια εβδομάδα το refuse to lose attitude και άλλο να κοπανιέσαι με 16 ομάδες κάθε εβδομάδα που παίζει να έχουν καλύτερο ρόστερ, καλύτερο προπονητή και γενικά να έχουν το momentum – και οι φάπες να πηγαίνουν σύνεφο. Από εδώ και έπειτα το αναμενόμενο αλλάζει ορισμό και όποιος δεν το έχει ήδη καταλάβει θα τρώγεται με τα ρούχα του. Γιατί πολύ απλά α) τα budget έχουν ανοίξει β) οι θέσεις στην Ευρωλιγκα έχουν περιοριστεί και γ) οι καλοί Ευρωπαιοι και μη παίκτες που δεν πήγαν ΝΒΑ θα στριμωχθούν στην κάθε Αρμάνι, Γαλατά και Νταρουσάφακα for the right price – παρά στις Ελληνικές ομάδες που συνεχίζουν την διδάσκαλία του moneyball εν έτει 2017 -και δεν ξέρουν πότε θα πάρουν τα λεφτά τους.

Αν συμφωνούμε ως εδώ προχώρα παρακάτω αλλιώς κατέβα στο τέλος της σελίδας άκου το κομματάκι πάτα και μια αξιολόγηση στο άρθρο και εις το επανιδείν.

Για εσένα που συνέχισες – (καταρχάς είσαι ατομάρα – δεν περίμενα να συνεχίσεις να δίνεις σημασία στις εξυπνάδες μου) αλλά επειδή το έχω το μικρόβιο να προσπαθώ να δίνω τις δικές μου ερμηνίες των πραγμάτων –  έκατσα και έφτιαξα ένα πίνακα για να σε αποζημιώσω – όπου δίνω πόντους αξιολόγησης και ιεραρχώ τις 16 ομάδες ως εξής:

Παράγοντες επιτυχίας

Know How: Επιτυχία της ομάδας στη διοργάνωση (All time) – (Συμμετοχή στη regular Season 20%, Top16 40%, Play Off 60%, Final 4 80%, Τίτλος 100%) ο μέσος όρος όλων των συμμέτοχών προσμετράτε και πολλαπλασιάζεται με 20π.

Momentum: Ποσοστό νικών τα τελευταία 3 χρόνια σε Τοπ16, Play Off, Final4  – (νικες /ήττες) – το % πολλαπλασιάζεται με 10π.

Coaching staff skill level: – Πόσο κοντά o προπονητής της ομάδας έχει φτάσει στον τίτλο (Κατάκτηση 100%, F4 80%, Top16 60%, EL experience 40%, European experience 20%, New 0%) το % πολλαπλασιάζεται με 25π.

Ποιότητα/ πληρότητα Ρόστερ: – εντελώς υποκειμενική αξιολόγηση made by Red Emerald – το % πολλαπλασιάζεται με 30π.

Εμπειρία: Ποσοστό του ρόστερ που έχει εμπειρία Euroleague το % πολλαπλασιάζεται με 15π.

art-of-possible

ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

Είναι αυτοί οι παράγοντες οι πλέον σημαντικοί; έχουν την βαρύτητα που τους απέδωσα; θα επηρεάσουν τις ομάδες με τον ίδιο τρόπο;  Η απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις είναι θεωρητική και ρητορική ειδικά αν σκεφτεί κανείς την χρονιά της Πολης και τα όσα απίθανα έγιναν. Το σίγουρο είναι πως σκιαγραφεί την δυναμική όλων των αντιπάλων με τα ίδια κριτήρια και επιδιώκει να θέσει της βάση αυτού που λέμε the art of possible. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως στο τέλος της σαιζόν η παρακάτω λίστα θα είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα – αλλά καλά να είμαστε όλοι και θα το διαπιστώσουμε.

Τι μας λέει λοιπόν ο πίνακας της τέχνης του εφικτού? ΤΣΣΚ, Ρεαλ, Μπαρτσελόνα και Φενερ θα παίξουν για τις θέσεις 1-4, Ολυμπιακός, Εφες, ΠΑΟ και Μακαμπι για τις θέσεις 5-8, οι Νταρουσαφακα, Αρμάνι, Μπάμπεργκ και Γαλατά για την έκπληξη και οι  Ερυθρός Αστέρας, Βασκώνια, Ουνιξ και Ζαλγκίρις θα είναι οι σάκοι του μποξ! Επειδή ήδη ακούω τις πρώτες κραυγές “μεγάλε τους έθαψες τους Βάσκους» θα απαντήσω πως είναι σχεδόν νέα ομάδα με πολλές αλλαγές άπειρο προπονητή σε επίπεδο Ευρωλίγκα και με εξαίρεση την τελευταία χρονιά δεν έχει ιδιαίτερα επιτυχημένες παρουσίες σε επίπεδο Τοπ16. Βέβαια έχει το υλικό (Λαρκιν, Χάνγκα, Μπαρνιάνι) να αποτελέσει την έκπληξη αλλά με τα τωρινά δεδομένα τους βλέπω κάτω από την 12 θέση.

 

Με βάση αυτόν τον πίνακα λοιπόν και την αρχική μου θεώρηση πως χρειαζόμαστε νίκες αρκετές (και εξασφάλιση διαφορών πόντων) για να βάλεις τουλάχιστον 8 από κάτω σου – η ήττα από την Ρεαλ και η διαφορά των 18π. δεν με εκνευρίζει τόσο – όσο η εικόνα της ομάδας και η επιμονή σε ιδέες που πέρυσι μας οδήγησαν εκτός Play Off και σε ντροπιαστικές ήττες. (Αλλά θα αναφερθώ σε αυτό μετά το παιχνίδι με την ΕΦΕΣ). Αυτό που πρέπει μας νοιάζει με τις Τοπ4 ομάδες είναι κυρίως η νίκη στην έδρα μας με +1π γιατί δεν πρόκειται να ισοβαθμήσουμε εύκολα μαζί τους και ότι καλό έρθει εκτός θα είναι καλοδεχούμενο. (Ως εκ τούτου η δηλώσεις “ήρθαμε στη Μαδρίτη για το διπλό” δείχνουν έλλειψη αυτογνωσίας και μετά τις περσυνές φάπες θα έπρεπε να το έχουμε πάρει τουλάχιστον αυτό μάθημα.)

 

Αλλά με ομάδες που είμαστε πάνω κάτω στο ίδιο επίπεδο (ΕΦΕΣ, ΠΑΟ, Μακαμπι, Νταρουσαφακα, Μιλάνο, Μπαμπεργκ, Γαλατά) οι νίκες εντός και εκτός αλλά και οι διαφορές πόντων στις ήττες θα είναι πολύ σημαντικές –αυτό λοιπόν κυνηγάμε και αυτό είναι ο αντικειμενικός μας στόχος. Ας το κρατήσουμε αυτό στο μυαλό μας ενόψει της επόμενης αγωνιστικής και ας προσπαθήσουμε να περιορίσουμε την κριτική (που πολύ σωστά γίνεται στον Coach) και να στηρίξουμε την ομάδα να πάρει τα 2 επόμενα παιχνίδια – τα οποία αν στραβώσουν δεν είναι μυστικό αφού ξέρουμε πολύ καλά που θα οδηγήσουν … μην το πεις πουθενά…

 

Οποιαδήποτε σχόλιο ευπρόσδεκτο είτε μετά το άρθρο είτε στο Twitter @RedEmerald76