Συμπληρώνουμε 10 χρόνια ως Red Point Guard σήμερα και αν υπάρχει κάτι που έχω να πω για αυτό, που ξεκίνησε ως προσωπικό project (εκεί στα ξένα τον Φεβρουάριο του 2016), είναι ότι δεν έχω μετανιώσει ούτε στιγμή για τον χρόνο και τα έξοδα όλα αυτά τα χρόνια. Όχι γιατί αποκόμισα κάποιο όφελος από όλο αυτό (αφού η σελίδα επιβιώνει χωρίς διαφημίσεις ή οποιοδήποτε άλλο έσοδο) αλλά γιατί γνωρίστηκα με αρκετούς μπασκετόγαυρους με την ίδια λόξα με εμένα.
Κάναμε πολλά, ίσως και να μπορούσαμε περισσότερα αλλά it is what it is. Τώρα με οικογένειες και παιδιά (για τους περισσότερους από εμάς) ο χρόνος είναι λίγος και ως συνέπεια η παραγωγή περιεχομένου έχει μειωθεί στα εντελώς απαραίτητα (κάποιες φορές ούτε καν αυτά). Όμως η παρέα είναι ακόμη εκεί και μάλιστα απέκτησε και έναν ευρύτερο κύκλο φίλων, με τους οποίους έχουμε καθημερινή επαφή και μας τιμούν με την στήριξη τους. Αυτό που θεωρώ ότι πέτυχε το RPG είναι να γίνει ένας εναλλακτικός χώρος απόψεων όπου εκφράστηκαν και εκφράζονται διαφορετικές φωνές, είτε μέσω κειμένων είτε Podcast. Ένας διαδικτυακός τόπος όπου η αγάπη μας για τον Ολυμπιακό περιχαρακώνεται από τις αρχές μας «Αγάπη για την ομάδα, το παιχνίδι και μίσος για κανέναν». Και αν κάποιες φορές στο γραπτό η στον προφορικό λόγο είπαμε και μια κουβέντα παραπάνω, νομίζω ότι στο διάβα των 10 χρόνων όσοι μας ακολουθούν θα διαπίστωσαν ότι ήταν ελάχιστες εξαιρέσεις και όχι ο κανόνας.
Γνωρίσαμε πολύ κόσμο και έχουμε καλές σχέσεις, με επαγγελματίες δημοσιογράφους, παίκτες, προπονητές, παράγοντες και ατζέντηδες, είτε «εχθρούς» είτε «φίλους. Κυρίως γιατί δεν κρύψαμε ποτέ:
- ότι είμαστε οπαδοί
- δεν είμαστε επαγγελματίες
- και δεν έχουμε ατζέντα
Από τα βαθιά συναισθηματικά κείμενα των Ataraxia και Figure8 μέχρι την τριλογία του Αριστείδη Εύλογου και τα επικά τραγούδια του Charles Bronson. Από τα Scouting report (πολλών) και το RPG Radar του Manolo77, την τεχνική ανάλυση του Navaho (σε κείμενα και Podcast) και τα Encore των P3nny Hardaway, Terencenesquick και αρκετών άλλων. Έως τα Aperitif (με την αγία τριάδα των Charles, Navaho & Thymios), τα Προς το Πάρκινγκ (Ataraxias) και τα Red PointCast (Όπου πέρασαν όλοι και σας ταλαιπωρούν για 8η πλέον σεζόν), το περιβόητο Τρυφερό Αβοκάντο του Filman και τα Pick n George (Spanoularos), μιλήσαμε για τα πάντα. Xύσαμε τόνους από ψηφιακό μελάνι στις γραπτές αναδρομές μας στα Back in Time (Kpapan, RednGun, Manolo77) και τις αναλύσεις αρκετών εκ των Euroleague τελικών (Terenecenesquick, Spanoularos, Navaho, Manolo77) που έχει βρεθεί o Θρύλος.
Ήμασταν και παραμένουμε πάντα δίπλα στον Έφηβο και στα όσα αντιπροσωπεύει ως ιδέα στο μυαλό μας. Και όχι μόνο στα γραπτά και στα λόγια αλλά και στην κερκίδα. Στα διαρκείας στο ΣΕΦ και στις εκδρομές εκτός έδρας για απλούς αγώνες ή για τα Final-4. Δημιουργήσαμε μια κοινότητα (στο Discord) που μας κρατάει σε εγρήγορση με διαρκείς καθημερινές συζητήσεις. Κάναμε και άλλα πολλά που δεν θυμάμαι ή δεν γράφονται. Όλα όμως είχαν τον ίδιο κοινό παρανομαστή, το RPG ζει και τρέφεται από τα χτυποκάρδια μας για τον ΘΡΥΛΟ. Στις χαρές και στις λύπες μαζί! By the fans for the fans!
Δεν ξέρω για πόσο θα συνεχιστεί όλο αυτό, γιατί η ζωή έχει τις δικές τις προτεραιότητες. Αυτό που ξέρω είναι ότι… ό,τι κι αν φέρουν τα επόμενα χρόνια το Red Point Guard ήταν και θα παραμείνει η ψυχή μια παρέας. Όσο βρίσκουμε χρόνο –έστω λίγο– να λέμε τα δικά μας για τον Ολυμπιακό θα το κάνουμε χωρίς ατζέντες και χωρίς “πρέπει”. Αν αύριο γράψουμε λιγότερο ή αν σωπάσουμε για μεγάλα διαστήματα, δεν αλλάζει τίποτα: η κοινότητά μας υπάρχει, η σπίθα είναι εκεί και το σύνθημα ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ θα συνεχίσει να μας ενώνει.
