Μόλις δύο κείμενα άντεξα χωρίς τα αγαπημένα μου νούμερα! Πιέστηκα, ένιωσα άβολα είπα δυνατά όχι ρε θα αντέξω!! Αλλά… ξανακύλησα… αυτός είμαι το παραδέχομαι. Επειδή όμως το κείμενο θα έχει και αρκετά άλλα θέματα σήμερα σας παραθέτω έτσι νέτα σκέτα τους Top 25 αμυντικούς της Euroleague σε αυτές τις πρώτες 12 αγωνιστικές. Θα μου πει τώρα ο Navaho με αυτή την γαύρικη φωνή του τύπου που έχει λύσει το ζωνάρι και ψάχνεται για καβγά «άσε Νικ οι αμυντικοί δείκτες σε επίπεδο παικτών είναι το ιερό δισκοπότηρο των Basketball Advanced Stats». Αλλά… επειδή το ξέρω έρχομαι προετοιμασμένος (άσχετα αν αυτός θα βρει σίγουρα κάτι μετά για να με κράξει… και αυτός τέτχοιος είναι – προχωράμε). Στον ακόλουθο πίνακα θα βρείτε μια δική μου προσέγγιση για να μετρήσουμε την συνολική αμυντική ικανότητα βάσει Stats για τους Top 25 παίκτες της Euroleague. Η αξιολόγηση μετράει και βασίζεται σε 3 βασικούς δείκτες:
A: Ball Poss = Defensive Rebounds + Steals
Σημ: (Πόσες κατοχές διασφάλισε ένας παίκτης κλέβοντας η μαζεύοντας την μπάλα στην Άμυνα.)
B: B&D = Blocks & Deflections
Σημ: (Πόσες φορές ένας παίκτης μπλόκαρε ένα σουτ ή παρενέβει σε μια πάσα).
C: Opp Shots Missed % = Opp Shots Missed / Opp Shots Total
Σημ: (Πόσα σούτ έχασε ο αντίπαλος όση ώρα ο παίκτης αγωνιζόταν)
Στην συνέχεια συγκρίνω τους 304 παίκτες που έχουν αγωνιστεί φέτος μεταξύ τους ανά κατηγορία και με βάση την καλύτερη επίδοση (MAX) και την κατώτερη (MIN) τους βαθμολογώ με άριστα το 10.
Ο μέσος όρος της βαθμολογίας τους σε (Α, Β, C) δίνει την συνολική αμυντική τους ικανότητα. Και ορίστε το αποτέλεσμα.
Παρατηρώντας το Top 25 θα βρείτε 3 παίκτες του Ολυμπιακού. Δεν σχολιάζω περισσότερα θα επανέρχομαι στο μέλλον αφού φροντίσω να αρπαχτούμε σε κανένα Red PointCast για να γράψουμε νούμερα, κλικς και hype.
Το Στρατήγημα
Την άνοιξη του 2019, η ΚΑΕ Ολυμπιακός πήρε μια απόφαση που σόκαρε τον ελληνικό αθλητισμό: αποχώρησε οικειοθελώς από την Basket League και αποδέχθηκε τον υποβιβασμό της στην Α2 κατηγορία, διαμαρτυρόμενη για τη διαιτησία και το καθεστώς που επικρατούσε στην ελληνική ομοσπονδία μπάσκετ. Η κίνηση αυτή – γνωστή και ως το δόγμα «μέχρι τέλους» – σήμαινε ότι ένας εκ των δύο «αιωνίων» αντιπάλων δεν θα συμμετείχε στους εγχώριους αγώνες, δημιουργώντας ένα τεράστιο κενό στο πρωτάθλημα. Οι άμεσες συνέπειες ήταν αισθητές: η Basket League έχασε μεγάλο μέρος από το ενδιαφέρον και την εμπορική της αξία, καθώς χωρίς το κλασικό ντέρμπι των αιωνίων η λίγκα έγινε πιο φτωχή αγωνιστικά και οικονομικά – τα έσοδα από χορηγούς και τηλεοπτικά δικαιώματα μειώθηκαν δραματικά. Η Α1 υποβαθμίστηκε περαιτέρω σε κύρος και ανταγωνιστικότητα, εφόσον ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν πλέον μόνο στην EuroLeague με την πρώτη του ομάδα, αφήνοντας τον Παναθηναϊκό χωρίς ισάξιο αντίπαλο στο εθνικό μέτωπο.
Η απουσία ισχυρού ανταγωνιστή επέφερε ένα παράδοξο αποτέλεσμα για τον Παναθηναϊκό. Από τη μία, κυριάρχησε εντός συνόρων σχεδόν χωρίς αντίπαλο· από την άλλη, αυτή η έλλειψη πίεσης σήμανε ότι σταδιακά περιορίστηκε το κίνητρο για μεγάλες επενδύσεις στο ρόστερ. Ο Παναθηναϊκός των ετών 2019-2021 εμφάνισε μικρότερο αγωνιστικό προϋπολογισμό και έδωσε έμφαση σε πιο οικονομικά συνετές κινήσεις, καθώς το εγχώριο πρωτάθλημα ήταν δεδομένο. Το ενδιαφέρον του κόσμου μειώθηκε και οι εγχώριοι τίτλοι ήρθαν μεν, αλλά χωρίς την αίγλη παλαιότερων εποχών. Η ευρωπαϊκή του πορεία δεν βελτιώθηκε – αντίθετα, η έλλειψη δυνατών ντέρμπι ίσως συνέβαλε σε μια αγωνιστική χαλάρωση που κόστισε στο υψηλότερο επίπεδο. Όταν ένας οργανισμός μονοπωλεί την κορυφή χωρίς ανταγωνισμό, η πίεση για βελτίωση μειώνεται – όπως ακριβώς σε επιχειρησιακά περιβάλλοντα χωρίς αντίπαλο.
Η αποχώρηση του Ολυμπιακού δεν στόχευε μόνο σε διεκδίκηση αγωνιστικής δικαίωσης, αλλά λειτούργησε ως θεσμικό σοκ. Για δεκαετίες, τα ηνία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης κρατούσε ο Γιώργος Βασιλακόπουλος – μια σκιώδης προσωπικότητα πρώην παίκτης και παράγοντας του Παναθηναϊκού με μακρά διαδρομή αλλά και έντονες κομματικές διασυνδέσεις, που αντιπροσώπευε ένα απαρχαιωμένο και προσωποκεντρικό καθεστώς. Ανεξάρτητα από το πόσο κάποιος θεωρεί ότι ευνοούσε τον ΠΑΟ ή όχι η παραμονή του στην προεδρία τις ΕΟΚ για δεκαετίες έφερε, εκτός από την οσμή ναφθαλίνης, και μια κατακόρυφη πτώση για το Ελληνικό μπάσκετ. Η αποχώρηση του Ολυμπιακού ενεργοποίησε νομοθετικές πρωτοβουλίες (π.χ. όριο ηλικίας στις ομοσπονδίες), οδήγησε σε υποψηφιότητες νέων προσώπων και τελικά στην εκλογή του Βαγγέλη Λιόλιου το 2021.
Χωρίς τον Ολυμπιακό, η Basket League υπέστη πτώση σε κύρος και εμπορική αξία. Η απουσία του στέρησε από τις μικρότερες ομάδες τα πιο κερδοφόρα παιχνίδια και οι χορηγίες περιορίστηκαν. Η λίγκα βρέθηκε σε φθίνουσα πορεία, ενώ και οι φίλαθλοι συνειδητοποίησαν ότι η απουσία ενός εκ των δύο αιωνίων αφαιρεί το βασικό ανταγωνιστικό στοιχείο του προϊόντος. Ωστόσο, με την επιστροφή του Ολυμπιακού το 2021 (μέσω της Olympiacos B στην Α2), άνοιξε ο δρόμος για την αποκατάσταση ισορροπίας.
Ο νέος πρόεδρος της ΕΟΚ, Βαγγέλης Λιόλιος, εξελέγη με σύνθημα την σύνθεση και όχι τις αντιθέσεις, την έμφαση στη διαφάνεια και την ενίσχυση της αξιοπιστίας. Δεν θα τοποθετηθώ για την ώρα – για το εάν εφαρμόζει όντως τις αξίες και το πρόγραμμα με το οποίο εξελέγη. Όπως και ο Γ. Βασιλακόπουλος, θα κριθεί στο τέλος της θητείας για τα πεπραγμένα του. Αυτό όμως που βλέπουμε στα λίγα χρόνια της θητείας του είναι μια θεσμική κατεύθυνση που στοχεύει την επιστροφή σε κάποιου είδους ανάπτυξη για το σπορ. Εμπορικά μιλώντας αυτό είναι βέβαια κυρίως ζήτημα όσων επενδύουν στις ομάδες και σε εμπορικές / χορηγικές συμφωνίες. Στο New Era λοιπόν, οι αιώνιοι άρχισαν να αναβαθμίζουν budget, ρόστερ και τη στρατηγική τους, και ιστορικές ομάδες όπως ο Άρης και ο ΠΑΟΚ προσέλκυσαν νέους επενδυτές. Ο Παναθηναϊκός απέκτησε και ανακαίνισε το ΟΑΚΑ και σύναψε συμφωνίες με μεγάλους χορηγούς. Ο Ολυμπιακός απέκτησε πρόσφατα το ΣΕΦ και διασφάλισε νέες συμφωνίες με εταιρείες ναυτιλίας. Το εγχώριο προϊόν αρχίζει και πάλι θελκτικό προς επένδυση.
Η επιστροφή του ανταγωνισμού απέδειξε κάτι που ισχύει και στις επιχειρήσεις: χωρίς ανταγωνισμό, οι οργανισμοί χαλαρώνουν. Με ισχυρό ανταγωνισμό, όμως, επενδύουν, καινοτομούν και αναπτύσσονται. Ο Παναθηναϊκός υποχρεώθηκε να βελτιωθεί αισθητά όταν επανήλθε ο Ολυμπιακός και το αντίστροφο. Στρατηγικά, ο Ολυμπιακός εφάρμοσε τη θεωρία του disruption: αποσύρθηκε από ένα τοξικό σύστημα, το αποσταθεροποίησε, και τελικά γύρισε σε αυτό επιβάλλοντας νέα δεδομένα.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παρόμοια πίεση εμφανίζεται με τις Ρεάλ και Μπαρτσελόνα που εξετάζουν μεταπήδηση σε διοργάνωση του NBA Europe. Δυσαρέσκεια για την EuroLeague, οικονομικά αδιέξοδα, απουσία αγορών όπως το Λονδίνο, Ρώμη και το Βερολίνο, και το παράδειγμα της δημιουργικής καταστροφής καθιστούν το εγχείρημα ενδιαφέρον. Το NBA θεωρητικά προσφέρει σταθερότητα, marketing, salary cap και νέο κοινό – όχι απαραίτητα μπασκετικό αλλά με βαθύτερες τσέπες. Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι-μεγαθήρια βλέπουν εκεί ευκαιρία για μελλοντική ηγεμονία και μεγαλύτερη παγκόσμια αναγνωρισιμότητα.
Το κεντρικό μάθημα είναι απλό αλλά θεμελιώδες: το «addition by subtraction». Η αφαίρεση ενός κρίσιμου παράγοντα – όπως ο Ολυμπιακός από την Basket League – προκάλεσε κρίση αλλά ταυτόχρονα λειτούργησε ως σπινθήρας μεταρρύθμισης. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην Ευρώπη: αν αποχωρήσουν Ρεάλ, Μπαρτσελόνα και άλλοι, ίσως η EuroLeague μεταρρυθμιστεί ή το νέο μοντέλο κυριαρχήσει. Όπως και να έχει, οι κρίσεις γεννούν μεταρρυθμίσεις – εφόσον υπάρχει σχέδιο, όραμα και ανταγωνισμός. Και το Στρατήγημα του Ολυμπιακού, είτε ηθελημένο είτε ακούσιο, προσέφερε ένα χειροπιαστό παράδειγμα για το πώς ακόμη και μέσα από απώλειες μπορεί να χτιστεί ένα καλύτερο μέλλον.
Υπόθεση Μπαρτσελόνα
Η Μπαρτσελόνα μπάσκετ πρωταγωνίστησε στην Ευρωλίγκα πριν και γύρω στο 2010, αλλά μετά την κατάκτηση του τίτλου το 2010 δεν μπόρεσε να επαναλάβει την επιτυχία της – παρότι βρέθηκε αρκετές φορές σε F4. Οι λόγοι της μακράς αυτής αποτυχίας είναι σύνθετοι και πολυδιάστατοι.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι συχνές εναλλαγές προπονητών και το τακτικό πλάνο κάθε εποχής επηρέασαν τις ευρωπαϊκές επιδόσεις των Καταλανών. Στην σύγχρονη ιστορία τους ξεχωρίζει η εποχή Χάβι Πασκουάλ (2008–2016): Με τον Πασκουάλ η Μπαρτσελόνα έφτασε στον μοναδικό της σύγχρονο τίτλο του 2010. Ωστόσο τα επόμενα χρόνια παρατηρήθηκε στασιμότητα στην προσαρμογή του παιχνίδι της στην εξέλιξη του, δεν στηρίχθηκε όπως θα έπρεπε ο coach Μπαρτζώκας που θεωρητικά θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα πολύ σοβαρό σύνολο εκεί ενώ μετά την απόλυση του η διοίκηση της επανάφερε και για μια διετία τον Σβέτισλαβ Πέσιτς ο οποίος πρέσβευε ένα παρωχημένο μπάσκετ. Η επιλογή Γιασικεβίτσιους για την περίοδο (2020–2023) έμοιαζε ορθολογική. Ο Λιθουανός μετά την καλή διετία του με την Ζαλγκίρις εξαργύρωσε την προοπτική και το μεγάλο του όνομα ως παίκτης στην Βαρκελώνη στην οποία είχε διαπρέψει και ως παίκτης. Με τον Λιθουανό οι Καταλανοί έκαναν δύο σερί επιτυχημένες χρονιές: 2021–22, όπου έφτασαν στο Final 4 αλλά έχασαν στον ημιτελικό από τη Ρεάλ, και 2022–23, όπου έχασαν στον τελικό από την Αναντολού Εφές. Η ομάδα είχε ένα γεμάτο και πανάκριβο ρόστερ και καλό momentum, όμως σε καθοριστικές στιγμές στα F4 υπήρχαν «κενά» ηγεσίας τόσο στον πάγκο όσο και στο γήπεδο.
Σημαντικό ρόλο όμως έπαιξα και οι διοικητικές και οικονομικές επιλογές. Οι διοικητικές αποφάσεις και η οικονομική πολιτική του συλλόγου επηρέασαν εξίσου την ευρωπαϊκή τους πορεία.
Διαπιστώνουμε σημαντική ζημία στις οικονομικές τους καταστάσεις: Σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, το μπασκετικό τμήμα της Μπαρτσελόνα κατέγραψε ζημίες 56,6 εκατ. ευρώ το 2022–23, περίπου διπλάσιες από το προηγούμενο έτος. Οι δαπάνες προσωπικού (38,9 εκ.) έφτασαν σε ιστορικά υψηλά επίπεδα (2η θέση μετά το 2020–21) Αυτή η χασούρα προέκυψε εν μέρει από αποδεσμεύσεις υψηλών συμβολαίων (π.χ. Γιασικεβίτσιους, Μίροτιτς, Κόρι Χίγκινς), που έγιναν για να κλείσει ο προϋπολογισμός αλλά βραχυπρόθεσμα «κρέμασαν» την ομάδα σε αγωνιστικό επίπεδο.
Οι καθυστερήσεις σε μισθοδοσίες και τα διάφορα μεταγραφικά χρέη έφεραν γενικότερη οικονομική κρίση στον σύλλογο (ο οποίος αγκιστρωμένος στο ποδοσφαιρικό τμήμα) δεν είχε μεγάλα περιθώρια ελιγμών. Ο σύλλογος της Βαρκελώνης (συνολικά όχι μόνο το Μπάσκετ) φαίνεται να οφείλει συνολικά περίπου 160 εκατ. ευρώ από μεταγραφές προηγούμενων ετών. Το μεγαλύτερο μέρος αφορά πολυδάπανες μεταγραφές του 2022 (Λεβαντόφσκι, Ραφίνια, Κουντέ με κόστος ~150 εκ., εκ των οποίων λιγότερο από τα μισά έχουν εξοφληθεί). Αυτά τα τεράστια οικονομικά βάρη ανάγκασαν τους υπεύθυνους να περιορίσουν το budget του μπάσκετ. Όπως αναφέρεται σε ρεπορτάζ, ακόμα και μετά την πώληση του Ρόκε, η Μπαρτσελόνα πλήρωνε μεταγραφές παικτών που έχουν ήδη αποχωρήσει. Συνολικά, το budget στο μπάσκετ (28,7 εκ. €) είναι πολύ μικρότερο από αυτό της Ρεάλ (49 εκ. €).
Τέλος η οικονομική δυσπραγία οδήγησε σε αναγκαστικές πωλήσεις/αποδεσμεύσεις παικτών. Πέρα από τα παραπάνω ονόματα, η Μπαρτσελόνα πούλησε τον Νίκολα Μίροτιτς (2019) και απέκλεισε μεταγραφές εξαιτίας περιορισμών. Η ανάγκη για εξοικονόμηση οδήγησε σε συνεχείς αλλαγές στο ρόστερ, κατακερματίζοντας την όποια συνοχή. Οι αλλαγές στη στρατηγική (π.χ. μεγαλύτερη έμφαση σε ντόπιους παίκτες ή σε «τουριστικές» μεταγραφές ξένων) και η αστάθεια του μοντέλου έκαναν δύσκολη την υλοποίηση μακροπρόθεσμου πλάνου.
Ο coach Penaroya ήρθε να χτίσει κάτι νέο στα συντρίμμια που άφησαν πίσω η διαχείριση του Navarro και οι αποτυχίες του Saras. Και αν ο Λιθουανός δικαιώθηκε στην Φενερ και κάπως έσβησε τις ατυχείς παρουσίες του σε Final 4 με πανάκριβα ρόστερ ο Ναβάρο πρέπει να νιώθει πολύ άβολα με την διάδοχη κατάσταση. Ο Penaroya όπως μας λένε οι Ισπανικές πηγές μας ήταν επι ξύλου κρεμάμενος από την αρχή της χρονιάς πληρώνοντας τις αποτυχίες του κυρίως στην Ισπανία με αποκορύφωμα μια ήττα από την Girona που κανείς δεν την περίμενε. Είχε κόντες με αρκετούς παίκτες οι οποίοι ας πούμε ότι δεν τον στήριζαν… και νομοτελειακά βρέθηκε εκτός κάδρου. Η πρόσφατη επιστροφή του Coach Pasqual έχει φέρει κύμα ενθουσιασμού στους φίλους της ομάδας και στην διοίκηση και ίσως φέρει και κάποιου είδους επένδυση σε νέα πρόσωπα ακόμα και από φέτος. Σίγουρα θα επανέλθει η συσπείρωση και θα προσπαθήσει να διορθώσει την εικόνα της μέσα στη χρονιά με εκκαθαρίσεις παικτών και με συμφωνίες που θα τρέξουν από το καλοκαίρι. Η περίπτωση Pasqual έχει πολλές ομοιότητες με την επάνοδο Μπαρτζώκα στον Ολυμπιακό και θα πρέπει να περιμένουμε σημαντική βελτίωση της Μπαρτσελόνα μέσα στην Regular Season ακόμα και αν δεν γίνουν από τώρα σπουδαίες κινήσεις.
Επιστροφή «στο μπασκετικό muscle memory»: Πασκουάλ & Μπαρτζώκας
Τόσο η Μπαρτσελόνα όσο και ο Ολυμπιακός απέφυγαν μακροχρόνια λάθη με μία κίνηση «επιστροφής στο DNA τους»: μέσα από την επαναπρόσληψη παλιών επιτυχημένων προπονητών.
Η κίνηση αυτή πρέπει να θεωρηθεί ως «επάνοδος στο Καταλανικό μπασκετικό DNA» σε αυτά που θεωρητικά ξέρουν να κάνουν στη Βαρκελώνη. Επαναφέρει τον ανθρώπινο παράγοντα αλλά και την αθλητική κουλτούρα στην «εποχή του Burst or Bust». Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η συμφωνία καθυστέρησε λόγω των οικονομικών περιορισμών, επιβεβαιώνοντας ότι η διοίκηση αναζητούσε σταθερότητα στο υπάρχον πλαίσιο. Ο Πασκουάλ γνωρίζουμε ότι έθεσε προϋποθέσεις (π.χ. άμεση απόκτηση σέντερ και ευελιξία στον σχεδιασμό), υπογραμμίζοντας πως θα δουλέψει «μέσα στις δυνατότητες του συλλόγου». Η προσδοκία είναι ότι η εμπειρία και η ταυτότητά του θα δώσουν μία βιώσιμη κατεύθυνση, όπως έγινε παλαιότερα.
Όλα αυτά μας θυμίζουν την επιστροφή Μπαρτζώκα στον Ολυμπιακό (2020). Τότε τον Ιανουάριο 2020, μετά από κακή πορεία, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την επάνοδο του Γιώργου Μπαρτζώκα στον πάγκο. Μια κίνηση που έφερε άμεσα αισιοδοξία ενώ το ρόστερ και το budget της ομάδας κάθε άλλο παρά αισιόδοξα μηνύματα έδινε. Δεν ήταν μάγος, αλλά ο κατάλληλος άνθρωπος την κατάλληλη στιγμή» έλεγαν από τον Ολυμπιακό τότε και εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκαν. Έξι χρόνια αργότερα o Μπαρτζώκας, έχοντας οδηγήσει τον Ολυμπιακό στο back-to-back ευρωπαϊκό τρόπαιο της περιόδου 2012–13, γνώριζε το «DNA» aka το muscle memory του συλλόγου και τον τρόπο παιχνιδιού του. Αντίστοιχα, η επιλογή του Πασκουάλ στοχεύει να ξαναδώσει στην Μπαρτσελόνα την παλιά της ταυτότητα – βέβαια γνωρίζοντας το πόσο απαιτητικό είναι το σύστημα Pasqual δεν αποκλείεται να έχουμε και εκπλήξεις με απρόσμενες αλλαγές στο ρόστερ. Ο Xavi αναλαμβάνει μεγάλο ρίσκο με αυτή του την επιστροφή (όπως και ο Μπαρτζώκας) και θα παίξει τα χαρτιά του πολύ αποφασιστικά ιδιαίτερα τώρα στο νέο ξεκίνημα. Και στις δύο περιπτώσεις, οι διοικήσεις επέλεξαν «γνωστούς παράγοντες» για να επαναφέρουν τα οργανωτικά δεδομένα σε κανονικότητα, ελπίζοντας ότι έτσι θα σταθεροποιηθούν όραμα και αγωνιστικό μοντέλο. Αυτό σίγουρα κάτι λέει για το Know how των οργανισμών τους αλλά αυτό είναι θέμα μάλλον για άλλη συζήτηση.
Red Radar
– Χαμός αναμένεται λίαν συντόμως από την επερχόμενη μήνυση (?) της ΕΟΚ προς γνωστό προπονητή της Α1. Οι εποχές που κάποιοι έριχναν λάσπη στον ανεμιστήρα μάλλον πέρασαν. Θα έχει ενδιαφέρον.
– Ο Saben Lee έκανε μια πραγματικά καλή εμφάνιση απέναντι στον ΠΑΟΚ αλλά δεν νομίζουμε ότι θα είναι αρκετή για να μην κοπεί σε περίπτωση απόκτησης ενός 3ου PG.
– Στα μεταγραφικά μας τα ονόματα διαδέχονται το ένα το άλλο ανά 24 ώρες. Καταλαβαίνουμε το ενδιαφέρον αλλά καλό θα ήταν οι όποιες πληροφορίες να διασταυρώνονται από τους ειδικούς του ρεπορτάζ γιατί αλλιώς είναι σκόνη.. Π.χ. μας λένε διάφοροι ότι ο Flynn όντως βρίσκεται / βρέθηκε στην Αθήνα αυτές τις ημέρες. Ας υποθέσουμε ότι όντως ισχύει… είσαστε σίγουροι όσοι τα διαδίδετε αυτά ότι ήρθε όντως για μεταγραφικούς λόγους; ΕΡΩΤΗΜΑ!
– Οι πολυλογότατοι insiders λένε (και καλά εμπιστευτικά για να κυκλοφορήσει πιο γρήγορα η φημολογία τους) ότι παρότι η ομάδα του ΔΕΝ πουλάει – αν λάβει πρόταση για 1Μ buy Out και ο παίκτης 1.5Μ συμβόλαιο όλα γίνονται. Πως γίνεται να μην πουλάει αλλά να έχει βάλει τιμή πώλησης στον παίκτη; Περιέργα πράγματα θα πω έγω… ο αδαής. Όσοι όμως έχουν γνωρίζουν την αγορά καλύτερα από εμένα εικάζουν ότι όλο αυτό μοιάζει περισσότερο για προσπάθεια του ατζέντη του να πουλήσει υπηρεσία σε ομάδα και παίκτη ότι δουλεύει προς το συμφέρον τους. Αλλά ταυτόχρονα λενε ότι τέτοια ποσά και ειδικά για παίκτη EuroCup δεν πρόκειται να δοθούν ποτέ και από κανέναν. Άρα γιατί γίνεται σπέκουλα; Τώρα αν όντως τα αδέρφια θέλουν να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα και να δώσουν και τον Lee… τι να πω θα είναι από τα άγραφα μετά από τόσα έχουν πληρώσει σε buy out φέτος.
– Σημαντική πρόοδος μαθαίνουμε ότι υπάρχει στον προγραμματισμό για το νέο ΣΕΦ. Τα της σύστασης της εταιρείας και το οργανόγραμμα έχουν προχωρήσει. Μαθαίνουμε ότι θα εμπλακούν άνθρωποι που συμμετείχαν στην δημιουργία της Zalgirio Arena αλλά και ότι το γήπεδο θα μοιάζει περισσότερο με την Stark Arena.
– Σε συνέχεια του σχολίου στο προηγούμενο κείμενο μαθαίνουμε ότι ο Katash κάθεται σε ηλεκτρική καρέκλα και πως ο Σφαιρόπουλος ίσως να έχει ακόμη μια ευκαιρία στους Μακαβαίους… λέτε;
– O Saras δεν είναι ευχαριστημένος από την frontline του και κυνηγά τον παίκτη αποκάλυψη του Eurobasket 2025 Olivier Nkamhoua. Το παιδί όμως ίσως περιμένει να εξαργυρώσει την σεζόν του στην Βαρέζε φέτος πριν τολμήσει το άλμα στην Euroleague.
– O Σπάρταλης συνεχίζει τις καλές εμφανίσεις στο NCAA στο Monmouth και κάτι μας λέει ότι θα απασχολήσει και πάλι την ομάδα στο μέλλον.
– Για όσους ασχολούνται με τις μικρές ηλικίες της ομάδας πχ U18, U16 η εικόνα του μικρού Σπανούλη στα ερυθρόλευκα είναι πολύ ρομαντική. Μακάρι ο μικρός να βγει και ας μην είναι όσο καλός όσο ο πατέρας του.
