Παύσατε Πύρ!

canastaa 7

4 Αυγούστου.

Και για να καταστήσω πιο σαφές το παρασκήνιο της σύνταξης αυτού του κειμένου, γράφω λίγα λεπτά αφότου παρακολούθησα το ματς Ελλάδα – Σλοβενία, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U18.

Ηττηθήκαμε.

Ασφαλώς και απογοητεύτηκα. Μεταξύ μας, το γλυκοκοίταζα το χάλκινο.

Ωστόσο, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω πως, παρά την συναισθηματική μου εμπλοκή λόγω του εθνόσημου στη φανέλα, απόλαυσα το μπάσκετ.

2181138_1.jpg

Μηδαμινή σημασία έχει η ποιότητα του μπάσκετ που παρουσίασαν οι δυο ομάδες. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στην οθόνη μου απόλαυσα ντρίπλες, ριμπάουντ, ασίστ, καλάθια, συνεργασίες, πανηγυρισμούς, ξεσπάσματα, μα και λάθη, εκνευρισμούς και εντάσεις.

Απόλαυσα τον ήχο της μπάλας στο παρκέ. Το ‘’χάδι’’ της μπάλας στο διχτάκι.

Ακριβώς, δηλαδή, ό,τι αναμένω με ανυπομονησία για την νέα αγωνιστική σεζόν που σύντομα καταφθάνει.

Ναι, καλά καταλάβατε, χαμογελάω.

a-smile

Ωστόσο, αξίζει να αναρωτηθούμε, θέλουμε να απολαύσουμε μπάσκετ φέτος;

Ή παλιμπαιδίζουμε έχοντας την βαθμοθηρική αντιμετώπιση που είχαμε στο σχολείο, όπου ελάχιστα μας αφορούσε το ταξίδι και δίναμε σημασία μόνο στην κατάληξη;

Θα εξηγηθώ. Και όχι, δε θα βγάλω την ουρά μου απ’ έξω.

Ερχόμαστε από μια σεζόν απογοητευτική. Φτάσαμε σε ένα οδυνηρό τέλος, βιώνοντας την απογοήτευση του αποκλεισμού από τα play offs της Ευρωλίγκας. Δε χρειάζεται δε, να προσμετρήσω τα γεγονότα των ελληνικών διοργανώσεων, ούτε το συμβάν με το ηχητικό. Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι πως μεσούσης της σεζόν, σταματήσαμε να απολαμβάνουμε μπάσκετ, είτε αυτό καταλήγει σε ήττα είτε, ακόμα καλύτερα, σε νίκη. Σταματήσαμε να απασχολούμαστε με ασίστ και λει-απ, και αρχίσαμε να καταναλώνουμε ενέργεια σε εξωαγωνιστικά ζητήματα.

156508295953729214.jpg

Δεν εξετάζω αν αυτό συνέβη άνευ λόγου. Άλλωστε, ήμουν κ εγώ μέρος αυτού. Και μάλιστα, συνεχίζω να υποστηρίζω το ‘’κίνημα’’ του μέχρι τέλους, κινήσεις και δηλώσεις που το περιστοιχίζουν. Μα μου έλειψαν τα μπασκετικά μου βράδια. Τα πεθύμησα.

Απόρροια αυτού του κακού δεύτερου μισού της περσινής σεζόν, αποτέλεσε η ‘’δίψα’’ των περισσότερων οπαδών, από το Μάιο κιόλας, για ηχηρές μεταγραφές. Απ’ αυτές που θα ενίσχυαν την ομάδα και θα έδιναν στον Μπλατ τα κατάλληλα υλικά να ‘’μαγειρέψει’’ συστήματα που θα έφερναν επιβλητικό παιχνίδι.

Μεγάλο κεφάλαιο αυτής της άσβεστης δίψας αποτελούσε και ο Μεσσίας που άκουγε στο όνομα Κώστας Σλούκας. Οι πιθανότητες να επανέλθει στο λιμάνι προκάλεσαν μια πρωτοφανή φρενίτιδα, που με τη σειρά της επέφερε ατελείωτες συζητήσεις, αμέτρητα άρθρα, αρκετά εκ των οποίων βασισμένα σε ανεπαρκείς πληροφορίες, μεγαλεπήβολες δηλώσεις και κυρίως, αγωνία.

Και, για τους πιο αισιόδοξους, ανυπομονησία.

Ασφαλώς, ακολούθησε μια ισχυρή απογοήτευση όταν ανακοινώθηκε επίσημα η ανανέωση του συμβόλαιο τους με την Φενέρμπαχτσε.

Sloukas

Παρόμοια αλυσίδα συναισθημάτων προκάλεσαν με τη σειρά τους και τα υπόλοιπα ‘’ναυάγια’’ των μεταγραφικών σχεδίων που είχαμε κατά νου.

Σταδιακά λοιπόν, εξελίσσεται μια πορεία κινήσεων και μεταγραφών που διέφερε από την αρχική μας πρόβλεψη, αλλά και επιθυμία.

Αυτό είχε ως λογική συνέπεια την απογοήτευση και το θυμό μας, αλλά και την περιφρόνηση (!) αρκετών νέων παικτών μας. Και σε εκείνο περίπου το σημείο ξεκίνησα να αναρωτιέμαι. Γιατί;

Πριν παρεξηγηθεί η πρόθεσή μου, δεν προσπαθώ να μειώσω ή να ‘’κρύψω’’ την επιθυμία μου να είχαμε προβεί σε μεταγραφές αντίστοιχες με αυτές των υπολοίπων συλλόγων της Ευρωλίγκας.

Και βέβαια ζήλεψα πολλές ανακοινώσεις παικτών, και βέβαια θύμωσα, και βέβαια απογοητεύτηκα. Πώς αλλιώς άλλωστε;

Είμαι και εγώ, όπως και αρκετοί από εσάς, διψασμένη για μια καλύτερη σεζόν. Για νίκες, πανηγυρισμούς, φωνές και συνθήματα στο γήπεδο. Ανυπομονώ για το πρώτο εντός ματς, ανυπομονώ να βροντοφωνάξω ονόματα, ανυπομονώ να ‘’πειράξω’’, σε υγιές επίπεδο, τους φίλους των αντίπαλων ομάδων. Θα ήταν χαζό εκ μέρους μου να μην το παραδεχτώ άλλωστε.

Είναι κάτι παραπάνω από πασιφανές πως όλα αυτά θα ήταν πιο απλά και προσιτά, αν είχαμε αποκτήσει τους παίκτες που φανταζόμασταν το Μάιο.

boy-1262989_19201-1024x506

Σίγουρα κανένας δεν είναι απόλυτα ευχαριστημένος, σίγουρα κανένας δεν πανηγύρισε που δεν έγιναν περαιτέρω κινήσεις στη γραμμή των κοντών, σίγουρα κανένας δεν βρίσκει απόλυτα ικανοποιητική την πλαισίωση του βασικού μας κορμού, και σίγουρα όλοι είμαστε κάπως αγχωμένοι με την έκβαση αυτού του ‘’στοιχήματος’’.

Ούτε θέλω, ούτε και θεωρώ ωφέλιμο να ωραιοποιούμε καταστάσεις.

Δεν έχω σκοπό να κρύψω, όπως προείπα, την απογοήτευση που αισθάνθηκα με την ολοκλήρωση των κινήσεών μας. Ούτε προσπαθώ να συσπειρώσω τους οπαδούς μας, προσπαθώντας να ‘’χρυσώσω το χάπι’’. Και προφανώς δε θα επιχειρηματολογήσω χρησιμοποιώντας την παράδοση του Ολυμπιακού στα κερδοφόρα στοιχήματα νέων παικτών, παρότι δεν αποτελεί απίθανο σενάριο.

Ειλικρινώς όμως, απηύδησα.

Απηύδησα με τα παράπονα και τη γκρίνια μας.

to_be_or_not_to_be2

Κάπου εδώ ξεκινάει και η ιστορία του τίτλου αυτού του κειμένου.

Αγαπητές κυρίες  και κύριοι, παύσατε πυρ!

Ceasefire

Μήπως ήρθε η στιγμή να σταματήσουμε να γκρινιάζουμε και να μεμψιμοιρούμε;

Μήπως ήρθε η στιγμή να ‘’αγκαλιάσουμε’’ τα νέα μέλη της οικογένειάς μας;

Μήπως πρέπει να δώσουμε στους νέους παίκτες μας ένα νοερό χτύπημα στην πλάτη μέσα από την στήριξή μας;

Μπορούμε επιτέλους να απολαύσουμε μπάσκετ;

Μπορούμε να κηρύξουμε ανακωχή με τους Αφούς Αγγελόπουλους και τις επιλογές του Μπλατ;

Θέλουμε να τρέξουμε στις κερκίδες φωνάζοντας ονόματα, παλιών και νέων;

Ας δώσουμε μια ευκαιρία στο μπάσκετ να μας φέρει πίσω τα απολαυστικά Παρασκευόβραδά μας.

Ας επιτρέψουμε στους νεοφερμένους παίκτες μας να δώσουν ό,τι είναι ικανοί. Δεν είναι απίθανο να είναι περισσότερα απ’ όσα περιμένουμε και απ’ όσα πιστεύουμε.

faith-be-bigger-inspiration-w-square

Θα επαναλάβω πως, όταν υπάρχουν πολυάριθμες ομάδες που απέκτησαν αποδεδειγμένα μεγάλους παίκτες, είναι προφανές πως θα προκληθεί φόβος, αλλά και θυμός που δεν ανήκουμε και εμείς στους συλλόγους με τα μεταγραφικά ‘’μπαμ’’ του καλοκαιριού.

Σαφώς και δεν αποκτήσαμε παίκτες που συμπλήρωσαν το ρόστερ μας με τρόπο απόλυτα ασφαλή και καθησυχαστικό.

Αποκτήσαμε όμως παίκτες που είναι διψασμένοι να αποδείξουν την αξία τους. Παίκτες  που θα κυνηγήσουν μπάλες και κατοχές, που θα τρέξουν και θα παλέψουν.

Εντάξει, το παραδέχομαι, δε ξέρουμε που θα βγει. Και ναι, όλους μας πονάει να κυνηγάμε τις προηγούμενες χρονιές το πλεονέκτημα και ξαφνικά να φοβόμαστε για την οκτάδα.

Αλλά παρακολουθούμε τις εξελίξεις, τις σχολιάζουμε και τις συζητάμε, γιατί μας ενώνει ένα μονάχα κοινό χαρακτηριστικό: η αγάπη για το μπάσκετ.

Μπορούμε να απολαύσουμε την ερχόμενη σεζόν χωρίς να απασχολούμαστε μονάχα με την θέση μας τον Απρίλιο;

Θέλουμε;

Μπορούμε, και θέλουμε, να συζητάμε σε δύο μήνες για όμορφες φάσεις και συνεργασίες;

Ναι, του Τσέρι, γιατί όχι;

Προτείνω λοιπόν, να απολαύσουμε στο έπακρο το κοινό μας πάθος.

156508295953729214 (2).jpg

Ας λειτουργήσουμε λίγο πιο παιδικά, χρειάζεται και αυτό κάποιες φορές.

Ας πιστέψουμε λίγο περισσότερο στους παίκτες μας, στους παίκτες που προπονούνται μια ολόκληρη ζωή και φέτος θα φορέσουν τη φανέλα με το δαφνοστεφανωμένο έφηβο.

Κάποιοι από αυτούς, νέα παιδιά που στηρίζουν την ζωή τους στο παρκέ, αναμένουν όλα τα χρόνια που παλεύουν να γίνονται καλύτεροι, για μια ομάδα που θα τους πιστέψει.

Ας  δώσουμε ένα ‘’νοερό’’ χειροκρότημα και ας μάθουμε καλά τα ονόματα των νέων μας ‘’συμμάχων’’.

Θα τα βροντοφωνάζουμε σύντομα. Σωστά;

 

 

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

7 Comments
Newest
Oldest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
popilas

Τωρα πιο πολυ απο ποτε πρεπει αυτοι που παιρνουν τις αποφασεις να μην επηρεάζονται απο αυτη την βιασυνη που λες.
Οι αφοι σε αυτο το κομματι σκανε γαιδαρο 🙂 οποτε πιστευω οτι χωρις οικονομικα προβληματα θα δουμε κατι καλο!!

THEODORE SPACHIDAKIS

Ωραίο άρθρο που συμφωνώ απόλυτα (για Ολυμπιακό), με την Εθνική δεν ασχολούμαι λόγω απέχθειας στο πρόσωπο του Βασιλακοπουλου..Αδιαφορώ τελείως. Όσο για την ομάδα απ την στιγμή που δεν ελπίζω σε τίποτα και δεν φοβάμαι μην χάσω το τρένο το καλύτερο που έχω να κάνω και άλλοι πολλοί μαζί μου είναι αυτό που λες εσύ.

red.emerald

Συμφωνώ φίλε.

Ο κόσμος είναι βιαστικός, ζούμε σε μια έποχη που λόγω τεχνολογίας όλα πρέπει να γίνονται γρήγορα.

Και οι επιτυχίες να καταναλώνονται σαν προιόντα – λαίμαργα και χωρίς σκέψη.

Η δημιουργία μιας νέας ομάδας από ένα εξαιρετικό προπονητή θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο. Και όχι οι επιθυμίες και οι αστικοί μύθοι που ζουν στο μυαλό του κάθε ενός..

popilas

Η γενικη γκρινια που ακουγεται σχετιζεται με την ιδιοσυγκρασια του Ελληνα και με τα ψυχολογικα που κουβαλαει ο καθενας.
Αυτο που θελω να πω ειναι οτι δεν θα σταματησει ποτε ακομα και αν παρουσιαστει στο ΣΕΦ η dream team 1.
Προσφατα σε αλλο site στα σχολια καποιος εγραφε οτι ο τιτλος στην πολη ηρθε γιατι η αλλη ομαδα ειχε τον Τεοντοσιτς.
Σε αλλη συζητηση που ειχα ο συνομιλητης μου ελεγε οτι ο Αντετοκουμπο ειναι κατασκευασμα μαρκετινγκ!!!!!

Οποτε κλεινουμε τα αυτια στον θορυβο και απολαμβάνουμε την νεα ομαδα του μπλατ και οπου φτασει. Φυσικα δεν κανουμε πισω στα μορφωματα τυπου Α1 και οπαδων που βριζουν οικογενειες και μικρα παιδια!

red.emerald

H Μαίρη τα είπε όλα show must go on.

Σε ότι αφορά τον Χαραλαμπόπουλο δεν ξέρω αν μπορούμε να τον κρίνουμε με βάση την περυσινή του χρονιά που αγωνίστηκε ελάχιστα. Ας ανακοινωθεί πρώτα και εδώ είμαστε όμως.

Ataraxias 7

Ο Χ’λος δε νομίζω ότι είναι ακόμα επιπέδου για ροτέησιον ομάδας που στοχεύει να κερδίσει από τον ΠΑΟ κλπ το πρωτάθλημα. Το οποίο μπορεί να πάει να νανανανα, αν δεν γίνουν οι ελάχιστες αλλαγές που έχει ζητήσει επίσημα η ΚΑΕ, που κ αυτές είναι απλά μια αρχή κ όχι η λύση.
Κατά τα άλλα το έχει πιάσει πολύ ωραία η Μαίρη. Εντάξει, τσαντιστήκαμε, ξενερώσαμε, τα χώσαμε αλλά νισάφι. Πάμε να δώσουμε την στήριξή μας, το χειροκρότημα, την καυτή ανάσα της κερκίδας να σηκώσουμε ψηλά την ομάδα. Άλλωστε όταν δεν είναι τόσο δυνατή είναι τότε που μας έχει περισσότερο ανάγκη.

benchwarmer

Εγώ είμαι μαζί σου σε αυτό 100%! Η γκρίνια είναι τοξική!

ΥΓ κανα scouting για τον Χαραλαμπόπουλου θα έχουμε αυγουστιάτικα; Μήπως ειναι και κίνηση-καβάτζα για 6άδα Ελλήνων στο ενδεχόμενο να παίξουμε Α1;

Δεν βλέπω πώς μπορεί να ξεκινήσει το πρωτάθλημα χωρις Ολυμπιακό, δεν είναι βιώσιμο (πέρα από οποιαδήποτε οπαδικό πρίσμα).

Next Post

Στο δωμάτιο τα φώτα έσβησαν...

Η αρχή μιας σχέσης, ερωτικής ή μη, συνήθως ξεκινάει με μια τυπική […]

Subscribe US Now

7
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
%d bloggers like this: