RS #1 Pre Game vs Zalgiris Kaunas

Filman

Ξεκινάμε!!!

Μου φαίνεται απίστευτο, σε τέτοιο βαθμό που με κυριεύει μια υφέρπουσα ανησυχία πως κάτι θα στραβώσει πάλι και θα μείνουμε με τη λαχτάρα. Εφτά μήνες! Εφτά (7) ολόκληροι μήνες μπασκετικής ανομβρίας, που όμοια της δεν έχει ξανασυναντήσει η ήπειρος. Διότι καλές και άγιες οι φούσκες απέναντι αλλά, στον φανατικό ευρωλιγκάτο, ακόμα κι αυτό φαντάζει ως υποκατάστατο. Πρώτο pre game της season 20-21, και μοιάζει να έχει περάσει μία αιωνιότητα σε σχέση από το προηγούμενο. Εφτά μήνες που ο ψυχισμός μας πέρασε από διάφορα στάδια, εντός κι εκτός πορτοκαλί ενασχόλησης, αλλά ας μην αναλωθούμε ξανά σε όσα ζοφερά ανατρέψαν ή ακόμα ανατρέπουν την καθημερινότητα μας μετατρέποντας τα δεδομένα σε ζητούμενα.

Ας μιλήσουμε και πάλι , επιτέλους, γι αυτό που δεσμεύει την περισσότερη ώρα της ημέρας τη σκέψη μας, το μπάσκετ. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ! Το δικό μας! Και φυσικά να μιλήσουμε για τον Ολυμπιακό μας, που πέρασε κι εκείνος μια ιδιαίτερη περίοδο από το τέλος της προηγούμενης ημιτελούς προσπάθειας – ακριβώς τη στιγμή που άρχισε να αποτυπώνει καλό μπάσκετ μετά από καιρό – μέχρι τη θερινής preseason. Αυτή αφενός ξεκίνησε νωρίς, έχοντας ως εχέγγυα την παρουσία του Γιώργου Μπαρτζωκα στη στελέχωση μετά από 6 χρόνια, και αφετέρου έγιναν πιο ορθολογικές κινήσεις, σε σχέση με τις ανορθογραφίες των προηγούμενων 2 ετών, που προκάλεσαν αγωνιστική αλλοίωση. Συνέπεια αυτού το διορθωτικό συμμάζεμα να αποτελεί περισσότερο ανάγκη από ποτέ. Από την εώς τώρα εικόνα των φιλικών δείχνει τουλάχιστον αυτό, σε πρώτο βαθμό, να έχει επιτευχθεί.

Αν μη τι άλλο η μεταγραφική περίοδος μας τόνωσε το ενδιαφέρον από πολλές απόψεις, γενικότερα στον μέσο “ερυθρόλευκο” φίλαθλο και ειδικότερα εδώ εμάς στο Red Point Guard, αφού ο coach B φρόντισε, με τις ιντριγκαγκαδορικες επιλογές, να μας δίνει συνεχώς αφορμή για έρευνα και μελέτη, με αποτέλεσμα το καλοκαίρι να γεμίσει με κάμποσα ποιοτικά ευφυολογήματα της συντακτικής ομάδας της σελίδας. Και scouting report είχαμε, για όλους τους νέους παίχτες, και σεμιναριακά γραφήματα με ήχο στο playbook του coach και γενικά κάναμε ότι μπορούσαμε για να γεννάμε μόνοι μας μπασκετικές γεύσεις, ελλείψει πραγματικής αγωνιστικής δράσης. Σύνδρομο στέρησης λέγεται αυτό για τους βαριά αρρώστους.

Τι άλλαξε λοιπόν αυτό το καλοκαίρι στο dna μας; Λίγο πολύ είναι γνωστά αυτά σε όλους. Μετά από 5 χρόνια, και ειδικά τα τελευταία 2, η ομάδα απεμπολεί από το roster της ένα παίχτη που αποτελούσε το σημείο αναφοράς της ομάδας σε άμυνα και επίθεση, τον Milutinov, αντικαθιστώντας τον με ένα δίδυμο με τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά και μέγεθος, αφού πρόκειται για 2 mobile ψηλούς, περισσότερο όμως ταιριαστούς με την αγωνιστική ταυτότητα που ανέκαθεν χαρακτηρίζει τον coach Μπαρτζώκα. Φέτος τα καλά λεφτά δόθηκαν, μετά από καιρό, στον άσσο, με τον Κώστα Σλούκα να κρατάει τη μπαγκέτα του ενορχηστρωτή του playbook του τεχνικού staff ενώ, οπως δήλωσε και στην press conference η στελέχωσε διαμορφώθηκε με βάση το κίνητρο και τη διαθεσιμότητα της αγοράς, με το μίγμα που δημιουργήθηκε να εντείνει την αδημονία για δράση, μετά την πρώτη γεύση των φιλικών. Το τι είδαμε στα φιλικά το διαβάσατε ήδη εδώ από το Navaho, με εικόνα και ήχο, επομένως ας προχωρήσω στο προκείμενο, δηλαδή στο συνηθες layout του pre game του RPG.

Zalgiris λοιπόν στο δρόμο μας σε αυτή την πρεμιέρα. Γνωστή και μη εξαιρετέα. Ομάδα με έντονο παρελθόν, το οποίο έγινε εντονότερο τα τελευταία χρόνια με Saras. Συνολικά 24 φορές αντιμέτωποι, είτε σε Πειραιά είτε σε Καουνας είτε σε ουδέτερο έδαφος. Οριακά 13-11 είμαστε μπροστά στο σύνολο και 8/12 μετράμε επί μέρους στο ΣΕΦ. Saras πλέον δεν υπάρχει, αφού αντικαταστάθηκε από τον, εξ Αμερικής ερχόμενο (G-league) Αυστριακό Martin Schiller, αλλά οι αγωνιστικές σταθερές, για την ώρα, δεν έχουν δείξει να αλλάζουν. Οι έως τώρα εικόνες από την πρωταθλήτρια Λιθουανίας είναι ελάχιστες, αφού την είδαμε πολύ λίγο στο τουρνουά που φιλοξένησε και τον Παναθηναϊκό και στις πρώτες 3 αγωνιστικές που ήδη αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα, και τα όποια συμπεράσματα εξαχθούν αυτή την περίοδο κρίνονται επισφαλή. Εντούτοις μια αρχική τάση μπορεί να αποτυπωθεί.

Με τα μέχρι τώρα δεδομένα λοιπόν διακρίνω πως το dna του Saras δεν έχει αποσχιστεί (ακόμα;) από τη σάρκα της ομάδας, αφού ο τράπος που κινείται στο παρκέ θυμίζει αρκετά την περσινή. Δράσεις μέσα απο κεντρικά και πλαϊνά pick, υπομονή στην κυκλοφορία, έξτρα πάσα, δημιουργία από μέσα προς τα έξω με συμμετοχή όλων των παιχτών και πολύ kick out με σκοπό το ελεύθερο σουτ. Σαφής βελτίωση στο hustle της frontcourt, αφού Lauvern και, ο πρώην δικός μας, Rubit είναι ξεκάθαρα πιο δυναμικοί από τους προκατόχους, Landale και Leday. Ο Walkup, πιο άνετος πλέον και εξοικειωμένος στο Kaunas (τρίτη χρονιά) αποτελεί τον κύριο baller στην backcourt, με τον Lekavicius να αποτελεί τον γνωστό X factor, ενώ η απώλεια του Ulanovas, που πλέον θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Fenerbahce, δε δείχνει να πονάει για την ώρα τα φτερά της λιθουανικής ομάδας. Grigonis, Milaknis αποτελούν σταθερά αξιόπιστες απειλές, αν ρισκάρεις πολύ με την αδύνατη πλευρά, ενώ ο μικρός Jokubaitis αποτελεί ένα αγνό ταλέντο της λιθουανικής σχολής (με ιντριγκάρει που είναι και αριστερόχειρας). Προσωπικά πιστεύω ότι σαν προσέγγιση θα επιχειρήσει να περάσει τη μπάλα μέσα και να προκαλέσει φθορά στους ψηλούς μας, αφού θεωρητικά είναι η πιο δυνατή του γραμμή. Στα guards, λίγο πολύ, ξέρει ότι υστερεί, οπότε θα προσπαθήσει με άρνηση, και το Walkup πάνω του, να διώξει όσο πιο πολύ μπορεί τη μπάλα από τα χέρια του Σλουκα και να αλλοιώσει τη δημιουργία μας. Περισσότερα θα μπορούμε να πούμε όσο κυλάνε οι αγωνιστικές.

Προσωπικά το θεωρώ επικίνδυνο παιχνίδι για δύο λόγους. Αφενώς είναι πρεμιέρα, και κάθε πρεμιέρα κρύβει παγίδες, αφετέρου οι φιλοξενούμενοι θα παίξουν με λιγότερο άγχος, ως outsider, ενώ ταυτόχρονα, τη δεδομένη στιγμή, έχουν μισό κλικ περισσότερη ομοιογένεια από μας, με λιγότερες παρεμβάσεις στο roster τους και περισσότερα παιχνίδια στο πόδια τους.

ΥΓ: Τόσους μήνες περιμέναμε. Τι κρίμα να μην μπορούμε να πάμε στο ΣΕΦ. Έστω με ένα 35% πληρότητας ήλπιζα να δοθεί η ευκαιρία στους φιλάθλους να παραβρίσκονται στο γήπεδο, αλλά φαίνεται θα περιμένουμε καιρό ακόμα και θα περιοριζόμαστε σε άοσμες τηλεοπτικές περιγραφές.

Next Post

Aperitif Ep.1 (01/10/2020) - Ανώνυμοι Ολυμπιακοί

Subscribe US Now

%d bloggers like this: