Σε λιγότερο από 12 ώρες θα ξεκινήσει η σειρά τελικών της Basket League. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός θα δώσουν τις τελευταίες παραστάσεις τους για φέτος.
Αν με ρωτούσατε πριν ένα μήνα θα σας έλεγα πως η σειρά αυτή είναι η πιο βαριά στην ιστορία και των δυο ομάδων. Ο απόλυτος «πόλεμος».
Όμως προέκυψε το Βερολίνο, προέκυψε 7ο για τον Παναθηναϊκό και αυτόματα από τις πλάτες του Ataman και των παιχτών του έφυγε κάθε ίχνος πίεσης. Όντας απόλυτα επιτυχημένοι κατεβαίνουν στη σειρά για το κερασάκι στην τούρτα.
Προς θεού δεν εικάζω καν πως θα είναι χαλαροί, απλά ξέρουν πως δεν κρίνεται η αξιολόγηση τους από την έκβαση των τελικών.
Από την άλλη μεριά ο Ολυμπιακός έχει πάνω του ένα τεράστιο «πρέπει». Το επόμενο δεκαήμερο, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό, θα επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό και την επόμενη σεζόν.
Αν ο Ολυμπιακός επικρατήσει του ΠAO και στο πρωτάθλημα, μετά από το κύπελλο, το Super Cup αλλά και τις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις, σε καμία περίπτωση δε θα χαλάσει τη ζαχαρένια του μεγάλου αντιπάλου, αλλά δεδομένα θα φυτεύσει ένα σπόρο αμφιβολίας. Ταυτόχρονα μπορεί να δηλώνει (χωρίς να έχει καμία σημασία) πως «πήρατε την μεγάλη κούπα επειδή δε συναντηθήκαμε» και θα αυξήσει τα επίπεδα αυτοπεποίθησής του .
Αν όμως χάσει όλα τα παραπάνω θα έχουν ανάποδη επιβάρυνση. Η μετακίνηση Σλούκα, η στοχοποίηση από τα πράσινα ΜΜΕ στον Μπαρτζώκα, το “μέχρι τέλους” , ο Νίνο, όλα δίνουν άλλη βαρύτητα σημειολογικά στους επικείμενους τελικούς .
Δε θέλω να κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου.
Αν χάσουμε σίγουρα θα πεισμώσουμε, ακόμα πιο σίγουρα όμως θα κληθούμε να διαχειριστούμε σαν ομάδα και κόσμος, μια ακόμα πιο απαιτητική σεζόν, απέναντι σε μια όχι ολοκαίνουρια ομάδα, αλλά σε ένα project που εξελίσσεται.
Άλλωστε και το δικό μας project για πρώτη φορά καλείται να επικρατήσει απέναντι σε ισάξιο αντίπαλο στην Ελλάδα, και μάλιστα με μειονέκτημα.
Είναι και αυτή μια παράμετρος που πρέπει να συνυπολογίσουμε.
Αρκετά φλυάρησα όμως με το ψυχολογικό κομμάτι των τελικών.
Υπάρχει και το αγωνιστικό.
Εκεί η μοίρα έρχεται να καταδείξει ακόμα μια φορά πως όταν έχεις ένα πλεονέκτημα δεν το απεμπολείς.
Ο Ολυμπιακός, για λόγους που έχουν χιλιοσυζητηθεί, αναγκάζεται να παρουσιάσει δυο ομάδες. Μια ευρωπαϊκή και μια ελληνική με περικοπές.
Στις περικοπές, πλην των δυο δεδομένων, Sikma και Braz, προστέθηκε και ο Wright. Ο άνθρωπος που μας έδωσε την σπίντα που έλειπε .
Αν και πίστευα ότι θα τον διατηρήσει (ΤΟ ΔΑΣΟΣ), ο Μπι, όχι αδικαιολόγητα, επέλεξε να έχει όλα τα διαθέσιμα ποιοτικά guards στη λίστα. Και να μπορεί να αλλάξει μεταξύ τους ανάλογα με τις ανάγκες της σειράς. Άλλωστε με Fall και Milutinov νιώθεις σίγουρος.
Η μοίρα όμως…
Κάταγμα κόπωσης ο Fall καληνύχτα και καλή τύχη.
Ο Ολυμπιακός από εκεί που θα είχε αριθμητική και ποιοτική υπεροπλία στη θέση “5”, από εκεί που θα μπορούσε να αμυνθεί και να επιθέτει πολυποίκιλα, βρίσκεται με μοναδικό 5αρι τον Milutinov που επέστρεψε πριν ένα μήνα από τρίμηνη απουσία.
Αυτό απαραίτητα δεν είναι κακό γιατί ο Σέρβος θέλει χρόνο, θέλει προσπάθειες για να γίνει επιδραστικός. Η ικανότητα του στο επιθετικό rebound, ειδικά απέναντι σε μια ομάδα που επιτρέπει πολλά τέτοια, κυρίως γιατί είναι εξαιρετική στην άμυνα στο τρίποντο (επιτρέπει το χαμηλότερο ποσοστό ευστοχίας σε 3ποντα και είναι τοπ 3 στο πόσο λίγα δίνει σε ποσότητα), θα παίξει σημαίνοντα ρόλο στη σειρά. Το πόσο θα τροφοδοτηθεί στο paint & at the rim είναι η παράμετρος Νο1 στο game plan και των δυο ομάδων. Ο ΠΑΟ επιτρέπει πολλές εκτελέσεις κάτω από το καλάθι εξαιτίας της hedge /blitz αμυντικής του κάλυψης στα screens στην μπάλα, αλλά και γιατί δε θέλει να φθείρεται ο Lessort στην άμυνα. Αν η μπάλα φτάσει στο Σέρβο είναι λεφτά στην τράπεζα.
Το αν όμως παραμένει μεγάλο και θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν θα καταφέρει ο Peters να δείξει την αναβαθμισμένη έκδοση της επίθεσης του στο close out. Ο Αλέκος με την παρουσία του αυξάνει το ast% του Ολυμπιακού κατά 9%. Αν αναλογιστούμε πως η πλειονότητα του σκορ του Ολυμπιακού προέρχεται από assists (νο1 σε ast%) θα κατανοήσουμε την σημαντικότητα αυτής της αύξησης. Ναι σουτάρει καλά, δε σουτάρει πολύ όμως και δεν είναι αυτός ο λόγος της αύξησης. Εξίσου καλά σουτάρει και ο Ησαΐας αλλά τον αντίστοιχο δείκτη τον ανεβάζει κατά 5,5%.
Όμως κάπου εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα για τη γραμμή ψηλών του Ολυμπιακού. Η απουσία Fall και η αναγκαστική μετατόπιση του Φίλιππου στο “5” για σημαντικά λεπτά, στερεί από τον Ολυμπιακό τη δυνατότητα all big 5αδων που ήταν ένας τρόπος απορρόφησης του Μήτογλου. Ταυτόχρονα η απουσία του κροκόδειλου αφαιρεί από την ομάδα έναν αποτρεπτικό παράγοντα στο drive n kick παιχνίδι του Σλούκα, αλλά και στη midrange δράση του Nunn, και σε μικρότερο βαθμό του Grant .Ο Milutinov θα πρέπει να ανταποκριθεί αμυντικά στο contain των αντιπάλων guards και η πρώτη γραμμή άμυνάς μας να μάθει να ζει χωρίς τον μπαμπούλα στην πλάτη της. Ο Φίλιππος από την άλλη θα χρειαστεί να βγάλει σκληράδα όσες φορές χρειαστεί και να απορροφήσει το δυναμισμό του Lessort. Εικάζω όμως πως με τον Σέρβο θα έχουμε περισσότερες αλλαγές και ίσως και hedge outs, ειδικά πάνω σε Nunn.
Ένας Λεσορ που με το παιχνίδι επαφής και μιας ντρίμπλας μπορεί να ταλαιπωρήσει και τους δυο. Θυμίζω ενδεικτικά πως το Γενάρη στο ΟΑΚΑ πήρε δυο φάουλ από το Μιλού στις δυο πρώτες κατοχές που βρέθηκαν αντιμέτωποι παίζοντάς τον στα πόδια στα 6 μέτρα.
Όμως μην απελπίζεσαι φίλε / φίλη.
Η τοποθέτηση Petrusev στο “5” μπορεί να απλώσει την άμυνα του ΠΑΟ, η οποία έχει θέματα όταν αναγκάζετε να αμυνθεί με την πίσω γραμμή της ψηλά και να δημιουργήσει διαδρόμους. Αν μάλιστα ο Φίλιππος δείξει λίγο περισσότερο θάρρος από το τρίποντο, όχι ακρότητες απλά να πάρει 1-2 ελεύθερα, πιστεύω πως θα έχουμε ενδιαφέροντα πράγματα να δούμε.
Συνεχίζω να ασχολούμαι με τις γραμμές ψηλών των δυο ομάδων και τώρα περνάω στον ΠΑΟ. Η σειρά με τη Maccabi ανάγκασε τον Ataman να δοκιμάσει το, για μένα, αντίμετρο που διαθέτει απέναντι στο Θρύλο αλλά δεν το είχε χρησιμοποιήσει με κέφι σε Ευρώπη και κύπελλο. Huancho και Παπαπέτρου φέρνουν έξτρα κορμιά και μεγάλα σχήματα που επιτρέπουν στον Ataman να προστατεύσει /κρύψει τον Lessort, να μικρύνει ακόμα περισσότερο το γήπεδο και κυρίως να ενεργοποιήσει τον Μήτογλου σαν stretch “5”, τραβώντας τους δεινόσαυρους μας μακριά ή τιμωρώντας μας από το τρίποντο. Το σχήμα και με τους τρεις τους δίνει ποιοτικές ανάσες στο Γάλλο.
Ο οποίος Γάλλος πρέπει να είναι στόχος του Ολυμπιακού αμυντικά. Πλέον αριθμητικά δεν βγαίνει, αλλά το “hack a Lessort “είναι ένα ρίσκο που οφείλεις να πάρεις. Ο Γάλλος είναι θηρίο (με ρούμπωσε αλλά ο Ataman ξέρει) αλλά σουτάρει άθλια από τη γραμμή εδώ και καιρό. Το ότι έχει αρχίσει να βλέπει γήπεδο είναι ένα θέμα για το αν πρέπει να στείλεις βοήθεια μόνο για το φάουλ. Αλλαγές πάνω του, αν δεν είναι ο Παπ, είναι σχεδόν αυτοκτονικό.
Νομίζω έκλεισα με τους ψηλούς.
Τώρα στις περιφερειακές γραμμές των δυο ομάδων νομίζω ότι θα πρέπει να δούμε αν η δράση γεννήσει αντίδραση. Ο Ολυμπιακός έχει τα κορμιά να πιέσει την μπάλα, να ρίξει ξύλο, αλλά χωρίς τον Fall θα χρειαστεί ακόμα μεγαλύτερη ένταση. Πρέπει επίσης να βρεθεί τρόπος να κρυφτεί ο Ησαΐας. Ο Grant σίγουρα θα προσπαθήσει να τον βγάλει από το ματς ψάχνοντας το ποστάρισμα πάνω του.
Από την περιφέρεια μας πρέπει να βρεθεί και η εκτέλεση. Ο Goss θα κάνει κλασικά παραγωγικά ματς, γιατί με αυτόν θα ρισκάρουν. Ο Αμερικάνος δημιουργικά είναι χαμηλά (το ast% εν τη παρουσία του πέφτει και ειδικά μαζί με Mckissic πέφτει ακόμα περισσότερο) και αυτό θα πρέπει να αλλάξει.
Επειδή η άμυνα του ΠΑΟ χαρακτηρίζεται από επιθετικότητα θα ήθελα πολύ να δω two man plays ανάμεσα σε Canaan και Peters. Οι δυο καλύτεροι σουτέρ μας θα βάλουν σε σκέψεις την πράσινη άμυνα, αν συνεργαστούν άμεσα.
Θεωρώ επίσης δεδομένο πως ο Σλουκας θα χτυπηθεί και στο post από Goss και Θωμά. Το ίδιο θα συμβεί και με τον Grigonis όταν ο McKissic θα είναι στο παρκέ.
Ο Λιθουανός θα πρεπει με κάθε κόστος να αναγκαστεί να πάρει αποφάσεις με μπάλα. Η άμυνά μας πρέπει να οδηγήσει σε αυτόν την μπάλα και μετά όλα θα γίνουν ευκολότερα. Είναι elite catch n shoot απειλή ο Λιθουανός (κύριος λόγος της εκπληκτικής απόδοσης του ΠΑΟ στο τρίποντο, ειδικά από τις γωνίες), αλλά με την μπάλα πελαγοδρομεί. Τα λεπτά του θα είναι περιορισμένα βέβαια.
Και οι δυο ομάδες κάνουν λίγα φάουλ (νο1 & νο2 αντίστοιχα) και στέλνουν με μικρή συχνότητα τους αντιπάλους στις βολές. Εδώ βέβαια ο ΠΑΟ υπερτερεί ελαφριά στο κομμάτι των φάουλ υπέρ. Δεν κερδίζει πολλά περισσότερα (1 μόλις παραπάνω ανά αγώνα) αλλά πηγαίνει με λίγο μεγαλύτερη συχνότητα στις βολές (εκτελεί 3 περισσότερες ανά αγώνα), ελέω Lessort και των χαρακτηριστικών των guards του.
Τα νούμερα των ομάδων είναι σχεδόν ταυτόσημα σε κάθε κατηγορία. Αλληλοεξουδετερώνονται παντού. Σε δυο κατηγορίες υπάρχουν μικρές αλλά αισθητές διαφορές. Ο ΠΑΟ παράγει αρκετά λιγότερους assisted πόντους. Αν δε βρουν εκτέλεση, ειδικά με τον Σλούκα εκτός, δύσκολα θα βρουν δημιουργία.
Από την άλλη ο Ολυμπιακός μπορεί να περιορίζει σημαντικά τις εκτελέσεις του αντιπάλου σε τρίποντα αλλά όσα δίνει πηγαίνουν στο καλάθι με αρκετή πιθανότητα ευστοχίας. Επαναλαμβάνω ότι ο ΠΑΟ εκτελεί πολύ καλά από το τρίποντο. Κλείνοντας, ο Ολυμπιακός το μόνο σουτ που επιτρέπει είναι το midrange. Και εκεί ο ΠAO έχει εκτελεστές .
Για να συνοψίσω.
Για τον Ολυμπιακό Milu και Petrusev είναι κλειδιά της σειράς.
Peters η αναγκαία σταθερά.
Περιφερειακή άμυνα πρέπει να έχει στόχο η μπάλα να φύγει από Σλούκα και Nunn.
Τα φιλιά μου την αγάπη μου και τα λέμε σύντομα .
Υ.Γ.1:Δεν γράψαμε τίποτα για το Final 4 γιατί δε θέλαμε να «χαλάσουμε» τις μέρες πριν και μετά τον τελικό της Φιλαδέλφειας. Ακολουθούν οι τελικοί, που είναι μεγάλος στόχος, και δε χωράει κριτική. Θα γράψουμε όταν όλα τελειώσουν.
Υ.Γ.2: Τα στατιστικά συμπεράσματα βγήκαν με δεδομένα από Bballytics, 3stepsbasket και Hackastat.
