Πάρα πολύ σημαντική νίκη, την τέταρτη συνεχόμενη, πέτυχε ο Ολυμπιακός μας το βράδυ της Πέμπτης απέναντι στην Monaco, επικρατώντας με 75-73. Πάμε να δούμε χωρίς πολλά λόγια αλλά κυρίως με χρήση βίντεο τι συνέβη στο παιχνίδι που είχε μεγάλο ενδιαφέρον σε τακτικό επίπεδο και πως εξελίσσεται η ομάδα σε άμυνα και επίθεση.
ΑΜΥΝΑ
Για ακόμη ένα παιχνίδι ήμασταν αρκετά συμπαγείς αμυντικά, έχοντας ως κύριο μέλημά μας να κάνουμε όσο το δυνατόν δυσκολότερη τη ζωή του Mike James και να μην του επιτρέψουμε την εύκολη εκτέλεση ή την δημιουργία στον κεντρικό άξονα. Η Monaco η αλήθεια είναι ότι “μας βοήθησε” σε αυτό, δίνοντας πολλά screens από τη θέση “4” με τον John Brown (αγωνίστηκε σχεδόν σε ολόκληρο το παιχνίδι στη συγκεκριμένη θέση), λογικά επειδή περίμενε αλλαγή στο screen και στόχευση του Peters ή/και επειδή ήθελε να δημιουργήσει ροή/υπεραριθμία από το slip και short roll του Brown. Σε αυτή τη συνθήκη ο coach είχε δώσει εντολή για παγίδα (blitz), ώστε να φεύγει η μπάλα από τα χέρια του James. Η αλήθεια είναι ότι ήμασταν αρκετά αποτελεσματικοί σε αυτή την κάλυψη, διότι ουσιαστικά η Mοnaco βρήκε λύσεις μόνο όταν ο James έβρισκε τον John Brown στο short roll, ο οποίος με τη σειρά του είτε έπαιρνε midrange είτε έβαζε τη μπάλα στο παρκέ πατώντας στο ζωγραφιστό και βρίσκοντας στο dunker spot τους ψηλούς των Γάλλων (κυρίως τον Jaiteh) για να τελειώσουν τη φάση, όταν πλέον ο Fall έσπευδε να κλείσει πάνω στον Brown. Όταν ο James δεν είχε γωνία πάσας για το short roll (καλές παγίδες/δεν επιχείρησε να περάσει τον Peters) και έδινε την πάσα στη δυνατή ή αδύνατη πλευρά, η άμυνά μας αντιμετώπιζε πάντα το δεύτερο κύμα επίθεσης της Monaco καθώς οι πλάγιοί της σούταραν πάνω σε απλωμένα χέρια και ο μόνος που μπορούσε να βάλει λίγο τη μπάλα κάτω ήταν ο Diallo, ο οποίος δεν κατάφερε πολλά πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Να τονίσουμε την πολύ σημαντική απουσία του Jordan Loyd γενικότερα αλλά και στη συγκεκριμένη συνθήκη.
Κατά τα άλλα όταν οι Γάλλοι έδιναν το screen στη μπάλα από το “5”, παίζαμε drop στην άμυνα και εκεί, αν ο αμυντικός μας πάνω στο χειριστή τους δεν έσπαγε το screen ώστε να μείνει κοντά του, αντιμετωπίσαμε κάμποσα προβληματάκια, κυρίως με τον Milutinov, ο οποίος παίζει πιο χαμηλά το drop. Έτσι βρήκαν πόντους και ο Jaiteh και ο Motejunas, με τελειώματα πάντως όχι πολύ κοντά στο καλάθι, καθώς κανένας εκ των δύο δεν είναι καλός/σβέλτος στο roll. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί ο Obradovic δεν εκμεταλλεύτηκε περισσότερο τον Donta Hall, ο οποίος αγωνίστηκε για μόλις 3 λεπτά. Να επισημάνουμε και την καλή παρουσία του Petrusev στην άμυνα με το μέγεθος και το mobility του. Πάμε να δούμε στο βίντεο φάσεις από την άμυνά μας.
ΕΠΙΘΕΣΗ
Στη επίθεσή μας να υπογραμμίσουμε ως γενικότερο σχόλιο το γεγονός ότι φέτος βλέπουμε περισσότερα screens μακριά από τη μπάλα, είτε για εκτέλεση των Canaan – Peters συνήθως είτε για να ξεκινήσουν δράσεις που θα βάλουν απευθείας την άμυνα σε κίνηση και να κυνηγάει γύρω από αυτά τα screens, ώστε να μη δημιουργηθεί ανισορροπία. Έχουν εισαχθεί και κάποια cross screens για εκτέλεση του Peters κυρίως, αλλά και για τους centers μας. Θεωρώ ότι κατά συνέπεια έχει περιοριστεί σε κάποιο βαθμό η motion ballscreen επίθεση που τρέχαμε πέρυσι (κυρίως στο δεύτερο rotation), περισσότερο ως προσαρμογή σε αυτά που μπορούν ή δε μπορούν να εκτελέσουν οι χειριστές μας μετά την αποχώρηση του Σλούκα, που ήταν ο κατεξοχήν εκφραστής των motion δράσεων που κατέληγαν σε pick n roll.
Ειδική μνεία στον Peters, για τον οποίο ομολογώ ότι δεν περίμενα τόσο καλή απόδοση σε catch n drive καταστάσεις (από εκεί προέρχεται προφανώς και το μεγάλο τρίποντο του McKissic). Γενικά ο Peters στην επίθεση είναι εξίσου σημαντικός για την ομάδα με τον εκπληκτικό φέτος Fall. Το δίδυμο Canaan – Peters και οι συνεργασίες μεταξύ τους ωφελούν σε πολύ μεγάλο βαθμό την ομάδα και δημιουργούν επίσης μια νέα δυναμική/σταθερά φέτος, με τον Canaan να νιώθει ξεκάθαρα πολύ πιο άνετα με την μπάλα στα χέρια, ώστε να επιτεθεί κάθετα ακόμη και πάνω σε πολύ καλούς αμυντικούς στη μπάλα. Μια τέτοια φάση είναι αυτή που προηγείται του clutch τριπόντου από τον Mckissic, όπου ο Canaan με τρίπλα κάτω από τα πόδια και καπάκια σταυρωτή τρίπλα ζαλίζει και περνάει τον John Brown, που τον σταματάει με φάουλ. Σημαντικό αυτό, ειδικά σε μια ομάδα που έχει ανάγκη να γίνει λίγο πιο επιθετική και να κερδίσει και φάουλ από τα guards της (8 εκτελεσμένες ελεύθερες βολές από τον Canaan, όλες εύστοχες). Επίσης σημαντική η επάνοδος του Shaq, περιμένουμε να βρει ακόμη καλύτερα τα πατήματά του, είναι και ένας παίκτης που ο coach θα επιλέξει να έχει στο παρκέ στα κλεισίματα των αγώνων, γενικά μας έλειψε αρκετά. Τέλος να πούμε ότι θα έχει ενδιαφέρον και το πως θα ενσωματώσει ο coach τον Petrusev στην επίθεση, θέλω να δω πως θα λειτουργήσει και με την είσοδο του Μήτρου-Λονγκ στην ομάδα. Πάμε να δούμε στο βίντεο φάσεις από την επίθεσή μας.
Encore: Becoming
