Πιεστικό το πρόγραμμα, και μπορεί ο Mike ο James να γουστάρει με τα πολλά παιχνίδια, αλλά εγώ είμαι με τους Μπι και Γκαστόνε, που προτιμούν τις προπονήσεις. Πώς θα συναγωνιστώ το AI, όταν πρέπει να γράφω κείμενο μέρα παρά μέρα; Αρκετός ο πρόλογος, περνάω στα παιχνίδια.
1) Hapoel – Real Madrid
Η Real μετράει δύο πανομοιότυπες ήττες στην Μέση και Εγγύς Ανατολή. Η Dubai αντιπαρέβαλε μέγεθος, η Efes νεύρο στην πίεση στην μπάλα και παιχνίδι ψηλά. Ο Dozier ήταν εκτελεστικά άριστος, αλλά κυρίως απενεργοποίησε τον TLC και παρενεβλήθη σε πάρα πολλές γραμμές πάσας. Θα το ξαναγράψω: η Real με 14 λάθη στο ημίχρονο δεν μπορεί να διαχειριστεί τα παιχνίδια. Χρειάζεται χρόνος για την αφομοίωση της γρήγορης λειτουργίας και, κυρίως, για την απόκτηση χημείας. Ο Smith, για παράδειγμα, έκανε μόλις ντεμπούτο. Η Hapoel επιβίωσε στο Βελιγράδι, αλλά παραμένει στατική. Στα μάτια μου φαίνεται αρκετά βαριά για να ανταποκριθεί στην ταχύτητα της Real, αλλά διαχειρίζεται καλά την μπάλα. Θα αγοράσω Real, γιατί δεν έχω πειστεί για τη διάρκεια της αμυντικής αποτελεσματικότητας όλων των σχημάτων της Hapoel. Must watch.
2) Crvena Zvezda – Efes
Είναι άδικο για τον Navarro, αλλά το παιχνίδι αυτό μπορεί να του βάλει ακόμα μεγαλύτερη πίεση. Τρίτη εντός έδρας ήττα θα είναι βαριά. Η PnR άμυνα παραμένει σοβαρό ζήτημα, όπως γενικά και το μέγεθος στη ρακέτα. Ο Saric είναι απαιτητική πίστα για τον νωθρό στο ξεκίνημα Moneke, και ο Ojeleye καλύπτει και το 5 σε σημαντικά διαστήματα. Η Efes δείχνει να βρίσκει σχήματα και ρόλους και, στη θεωρία, έχει μέγεθος να αντιπαραβάλει στον Nwora, που όταν έχει κατοχές παράγει. Must watch. Οριακά θα πάρω Efes.
3) Virtus Bologna – Ολυμπιακός
Η κούραση από τις πτήσεις και το απαιτητικό ματς στο Κάουνας δίνουν στη φιλότιμη Virtus την ευκαιρία να δώσει ένα ακόμα ανταγωνιστικό παιχνίδι, ως ένα σημείο. Ο Mumbru παρουσιάζει μια πλήρως ανταγωνιστική και ενδιαφέρουσα ομάδα, που πληρώνει την απειρία της και, σε κάποιες περιπτώσεις, τον υπερβάλλοντα ζήλο. Ο Θρύλος είναι μια μηχανή που αυτή την εποχή δύσκολα θα μπορούν να διαχειριστούν ομάδες με την απειρία της Bologna. Must watch, για να δούμε τον επόμενο ψηλό της ομάδας (Diarra).
4) Paris – Zalgiris
Νομίζω ότι η Zalgiris, με τον Valanciunas να δίνει τόσο γεμάτα παιχνίδια, τον Tubelis να σιγοντάρει και τον Carsen να δίνει σταθερά αυτόφωτο σκορ, δεν θα έχει πρόβλημα να επιβάλει τα θέλω της αγωνιστικά στο Παρίσι.
5) Besiktas – Barca
Ο Alimpijevic είδε την ομάδα του να πετυχαίνει μια εύκολη νίκη απέναντι στη Maccabi και τώρα, στην έδρα του, καλείται να ανταγωνιστεί τη μαχητική Barcelona.
Η μάχη Zizic – Balcerowski δεν χάνεται (πλάκα κάνω). Η Barca έχει ποιότητα, διάθεση και μέγεθος που μπορεί να «περιορίσει» πολύ τους χώρους δράσης του Dotson.
Πάω με Punter.
6) Fenerbahce – Dubai
Ο ορισμός του must watch. Θα πέσει ξύλο της αρκούδας, γιατί μιλάμε για τις μάλλον πιο physical ομάδες μέχρι τώρα στη διοργάνωση.
Η Dubai θα μετρηθεί εκτός έδρας· δείχνει τρομερή αποτελεσματικότητα στο να στερεί paint touches από τους αντιπάλους. Η Fener έχει μηχανισμούς για να κινηθεί απέναντι σε τέτοιες disruptive άμυνες.
Θα πάω οριακά με την έδρα.
7) Bayern – Partizan
Η Bayern έπεσε θύμα της οργής της Fener. Έχει περιορισμούς στην επιθετική έκφραση, όμως είναι ομάδα με καλά επίπεδα physicality και μπορεί να αποκόψει τον Carlic από τους υπόλοιπους γύρω του. Επίσης, είναι το πρώτο ματς στο Μόναχο.
Θα στηρίξω Obst.
8) Villeurbanne – Valencia
Θα είναι ωραίο παιχνίδι, με καλό ρυθμό. Συνεχίζω να πιστεύω ότι η χημεία της Valencia θα αρκεί για να πετύχει τέτοιες νίκες.
9) ΠΑΟ – Maccabi
Η ομάδα του Kattash απογοητεύει, ο Παναθηναϊκός είναι πολύ σκληρός και, αν και δεν θα του είναι εύκολο, δύσκολα θα βρει άκρη αυτή η περιφέρεια της Maccabi. Η περιφέρεια της Maccabi μοιάζει με το κέντρο του Θρύλου στην μπάλα: λείπει η φινέτσα και η δημιουργία. Στα δύο πρώτα ματς φάνηκε επίσης πως, σαν ομάδα, είναι γενικά λιγότερο σκληρή από το αναμενόμενο.
10) Baskonia – Milano
Η κόντρα των αδιάφορων. Η Milano παραμένει μέτρια και θα φτάσει μέχρι εκεί που μπορούν να τη σύρουν οι Hall & Guduric. Η Baskonia είναι fail state. Milano.
