Η απόκτηση του Bryant Dunston έμοιαζε αρχικά με μια απολύτως λογική κίνηση ανάγκης. Ο Ολυμπιακός χρειαζόταν άμεσα βάθος στη γραμμή των ψηλών, εμπειρία, ένα σώμα που να μπορεί να αντέξει επαφές και έναν παίκτη που δεν θα απαιτούσε χρόνο προσαρμογής για να καταλάβει τι σημαίνει EuroLeague.
Μέχρι εκεί, όλα ήταν αναμενόμενα.
Το πρώτο ουσιαστικό δείγμα όμως αρχίζει να δημιουργεί μια πιο ενδιαφέρουσα σκέψη. Ίσως ο Dunston να μην είναι απλώς ένας βετεράνος που ήρθε για να καλύψει λεπτά. Ίσως να είναι ο παίκτης που επιτρέπει στον Ολυμπιακό να χρησιμοποιήσει καλύτερα ένα άλλο κομμάτι του rotation του.
Τον Mbaye Ndiaye.
Στο παιχνίδι με τη Virtus Bologna, τα δύο βασικά σχήματα στα οποία συνυπήρξαν οι Dunston και Ndiaye έδωσαν συνολικά στον Ολυμπιακό 13:11 αγωνιστικού χρόνου, μέσα στα οποία οι ερυθρόλευκοι κέρδισαν 30–21. Δηλαδή +9.
Το πιο παραγωγικό από αυτά τα σχήματα, με Montero, Dorsey, Fournier, Ndiaye και Dunston, έμεινε στο παρκέ για 6:48 και έκανε 17–11. Το δεύτερο, με Montero, Fournier, Παπανικολάου, Ndiaye και Dunston, έδωσε άλλο ένα +3 σε 6:23.
Το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι απλώς ότι ο Dunston είχε θετική παρουσία.
Είναι ότι η συνύπαρξή του με τον Ndiaye φαίνεται να δίνει στον Ολυμπιακό μια πολύ συγκεκριμένη ισορροπία.
Ο Dunston αναλαμβάνει το φυσικό κομμάτι της θέσης «5». Παίζει μέσα στις επαφές, κρατά το σώμα του κοντά στο καλάθι, δίνει screens, μαρκάρει απέναντι σε αντίπαλους centers και γενικά κάνει τη δουλειά που απαιτεί ένα κανονικό πεντάρι.
Αυτό επιτρέπει στον Ndiaye να παίζει περισσότερο σαν «4».
Και εκεί ίσως κρύβεται η πραγματική αξία του συγκεκριμένου διδύμου.
Ο Ndiaye δεν χρειάζεται να παλεύει συνεχώς με βαρύτερους ψηλούς. Μπορεί να εκμεταλλεύεται καλύτερα το μήκος, τα πόδια και την αθλητικότητά του, να καλύπτει περισσότερο χώρο, να λειτουργεί ως δεύτερη γραμμή άμυνας και να κινείται πιο ελεύθερα μακριά από το καλάθι.
Αυτό δεν εμφανίζεται πρώτη φορά.
Στα προηγούμενα lineup data που είχαμε εξετάσει, ο Ndiaye είχε επίσης πολύ θετική εικόνα όταν έπαιζε δίπλα σε κανονικό center. Με τον Tyrique Jones, τα αντίστοιχα σχήματα ήταν +16 σε 26:44, ενώ η πεντάδα με Joseph, Fournier, Jones, Ndiaye και Montero είχε φτάσει στο +20 σε 16:59.
Άρα το σημερινό εύρημα δεν μοιάζει εντελώς απομονωμένο.
Αρχίζει να σχηματίζεται ένα μοτίβο.
Ο Ndiaye φαίνεται να αποδίδει καλύτερα όταν δεν του ζητείται να καλύψει μόνος του τη θέση του center, αλλά όταν τοποθετείται δίπλα σε έναν πραγματικό «5» που αναλαμβάνει τις επαφές και τη στατική δουλειά μέσα στη ρακέτα.
Και εδώ ακριβώς αποκτά μεγαλύτερη σημασία ο Dunston.
Γιατί ο Dunston δεν χρειάζεται κατοχές για να είναι χρήσιμος. Δεν χρειάζεται να αλλάξει η επιθετική ιεραρχία της ομάδας για να λειτουργήσει. Δεν αφαιρεί δημιουργικό χώρο από τους guards και δεν ζητά από την επίθεση να προσαρμοστεί γύρω του.
Μπορεί λοιπόν να υπάρχει στο παρκέ μαζί με παίκτες όπως οι Dorsey, Fournier και Montero και να αφήνει το επιθετικό βάρος στην περιφέρεια, ενώ ο ίδιος προσφέρει τη σωματικότητα, τα screens, τα box-outs και την αμυντική σταθερότητα που χρειάζεται η πεντάδα.
Αυτό ακριβώς κάνει το σχήμα Montero – Dorsey – Fournier – Ndiaye – Dunston τόσο ενδιαφέρον.
Θεωρητικά, πρόκειται για μια πεντάδα με πολύ επιθετικό βάρος στην περιφέρεια και με αρκετό ρίσκο σε επίπεδο ισορροπίας. Στην πράξη όμως, στο πρώτο ουσιαστικό δείγμα της, λειτούργησε.
Και λειτούργησε χωρίς να χρειαστεί να πάρει ο Dunston τίποτα από τους υπόλοιπους.
Φυσικά, τα 13:11 δεν αρκούν για να βγάλουμε οριστικό συμπέρασμα. Το +/− δεν αποδεικνύει από μόνο του αιτιότητα και ένα θετικό stint μπορεί να επηρεάζεται από το matchup, το shooting variance ή τη συγκεκριμένη φάση του αγώνα.
Αλλά είναι αρκετό για να δημιουργήσει μια πολύ συγκεκριμένη αγωνιστική υπόθεση.
Ίσως ο Dunston να μην είναι απλώς η λύση που ήρθε επειδή ο Ολυμπιακός χρειαζόταν έναν ακόμη center.
Ίσως να είναι η λύση που επιτρέπει στον Mbaye Ndiaye να
χρησιμοποιείται περισσότερο στη θέση που αναδεικνύει τα καλύτερα χαρακτηριστικά του.
Και αν αυτό συνεχίσει να επιβεβαιώνεται, τότε η αξία της μεταγραφής του Dunston δεν θα μετριέται μόνο από όσα κάνει ο ίδιος.
Θα μετριέται και από όσα επιτρέπει να κάνουν καλύτερα οι υπόλοιποι.
