Ζάλγκιρις – Ολυμπιακός 91–93: Μεγάλο διπλό στο Κάουνας για τους ερυθρόλευκους

Ο Ολυμπιακός έφυγε από το Κάουνας με το 93–91 σε έναν αγώνα που δεν κέρδισε με τον τρόπο που συνήθως περιμένει κανείς από μία ομάδα που φτάνει στους 93 πόντους. Η Ζάλγκιρις είχε καλύτερη αποτελεσματικότητα στα σουτ, πέτυχε 12 τρίποντα έναντι 5, πήρε περισσότερα επιθετικά rebounds και κράτησε μεγάλο μέρος των βασικών της σκόρερ σε υψηλή παραγωγή.

Ο Ολυμπιακός, όμως, δεν προσπάθησε να απαντήσει με το ίδιο νόμισμα. Έφερε το παιχνίδι στη ρακέτα, κέρδισε βολές, αξιοποίησε καλύτερα τα λάθη και τις δεύτερες ευκαιρίες και, αμυντικά, αφαίρεσε από τη Ζάλγκιρις κάτι διαφορετικό από την ευστοχία: της αφαίρεσε επιθετικές ενέργειες μέσω λαθών και περιόρισε δραστικά τη δυνατότητά της να παράγει πόντους από τη γραμμή.

Το αποτέλεσμα ήταν μία νίκη διαφορετικών δρόμων προς το ίδιο σκορ.

Η ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΕΞΙΣΩΣΗ

Η Ζάλγκιρις πήρε 36 πόντους από το τρίποντο, ο Ολυμπιακός μόλις 15. Η διαφορά ήταν −21.

Ο Ολυμπιακός απάντησε με 46 πόντους στη ρακέτα και 22 από βολές, έναντι 36 και 5 αντίστοιχα της Ζάλγκιρις. Η διαφορά των +27 σε αυτές τις δύο πηγές παραγωγής κάλυψε ολόκληρο το μειονέκτημα από τα 6,75 μ.

ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ

24–21

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με Miller-McIntyre – Dorsey – Ward – Vezenkov – Jones, το σχήμα που τελικά συγκέντρωσε τον περισσότερο συνολικό χρόνο συμμετοχής: 12:33, 27 κατοχές του σχήματος, 26 πόντους και −6.

Επιθετικά δεν απέτυχε να πλησιάσει το καλάθι. Είχε 9/14 δίποντα. Το πρόβλημα ήταν ότι τελείωσε 0/6 από το τρίποντο και, κάθε φορά που η Ζάλγκιρις έβρισκε περιφερειακή εκτέλεση, έπαιρνε μεγαλύτερη αξία από την ίδια περίπου ποσότητα επιθέσεων.

Το 24–21 δεν ήταν από μόνο του ανησυχητικό. Είχε όμως ήδη φανεί ότι ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να μετατρέψει το παιχνίδι σε διαγωνισμό τρίποντου. Έπρεπε να βρει διαφορετικό τρόπο να παράγει τους πόντους του.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

20–23 • Ημίχρονο 44–44

Η πρώτη μεγάλη μεταβολή ήρθε με το σχήμα Montero – Fournier – Παπανικολάου – Ndiaye – Hall. Έμεινε συνολικά 7:17, διαχειρίστηκε 16 κατοχές του σχήματος, πέτυχε 19 πόντους και έκλεισε στο +4.

8/10 δίποντα, 0/4 τρίποντα, 3/3 βολές.

Το μεγαλύτερο θετικό σχήμα του Ολυμπιακού σε σημαντικό χρόνο συμμετοχής πήρε το πλεονέκτημά του χωρίς να βάλει τρίποντο. Με τον Montero στην πρώτη δημιουργία, τον Fournier ως δεύτερη απειλή, μέγεθος στις πλάγιες θέσεις και τον Hall κοντά στο καλάθι, ο Ολυμπιακός έφτασε μέχρι το 30–37.

Η Ζάλγκιρις αντέδρασε και έφερε τον αγώνα στο 39–39. Μετά το timeout του Ολυμπιακού, η πρώτη επίθεση κατέληξε σε επιθετικό φάουλ και λάθος του Fournier και οι γηπεδούχοι πέρασαν 41–39.

Η ισορροπία αποκαταστάθηκε επιστρέφοντας στον τρόπο που είχε ήδη λειτουργήσει: πίεση προς το καλάθι. Ο Ndiaye σκόραρε, ο Dorsey ισοφάρισε και το ημίχρονο έκλεισε 44–44.

ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ MONTERO ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

19–20 • 63–64

Η Ζάλγκιρις μπήκε καλύτερα και έφτασε στο 52–46. Στα 7:20 ο Montero αντικατέστησε τον Miller-McIntyre και η ισορροπία άλλαξε σχεδόν αμέσως.

Vezenkov για το 52–49. Λάθος της Ζάλγκιρις. Ward για τρεις, 52–52. Νέο λάθος. Ward ξανά για τρεις, 52–55. Άλλο λάθος και Montero για το 52–57.

Το σχήμα Montero – Ward – Dorsey – Vezenkov – Jones έγραψε συνολικά +2 σε 3:17, με 8 πόντους σε 6 κατοχές.

Τα δύο τρίποντα του Ward ήταν καθοριστικά, αλλά το 11–0 δεν ήταν μόνο επιθετική ιστορία. Η Ζάλγκιρις έχασε διαδοχικές επιθέσεις πριν φτάσει σε κανονική εκτέλεση. Εκεί εμφανίστηκε με τον πιο καθαρό τρόπο το αμυντικό στοιχείο που βοήθησε περισσότερο τον Ολυμπιακό: η διακοπή της επίθεσης πριν από το σουτ.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΟΥΤ ΔΕΝ ΕΜΠΑΙΝΕ, ΥΠΗΡΧΕ Η ΓΡΑΜΜΗ

28–29

Το σχήμα Fournier – Hall – Ward – Ndiaye – Montero έμεινε συνολικά 6:44 στο παρκέ. Σούταρε μόλις 2/9, αλλά κέρδισε 8 βολές και έβαλε τις 6.

Αυτό είναι μία μικρογραφία ολόκληρου του αγώνα. Όταν η εκτέλεση εντός παιδιάς δεν λειτουργούσε, ο Ολυμπιακός δεν έχανε ολόκληρο τον τρόπο παραγωγής του. Συνέχιζε να επιτίθεται, να αναγκάζει την άμυνα να αντιδράσει και να δημιουργεί επαφή.

Με 4:01 να απομένουν, η επιστροφή του Vezenkov έφερε το Montero – Fournier – Ward – Ndiaye – Vezenkov. Σε 3:14 το σχήμα πέτυχε 14 πόντους σε 7 κατοχές, αλλά έκλεισε στο −1 επειδή η Ζάλγκιρις απαντούσε σχεδόν σε κάθε εκτέλεση.

Το παιχνίδι έφτασε στο 82–82. Από εκεί άρχισε ένας διαφορετικός αγώνας δύο λεπτών.

ΠΟΥ ΠΑΡΗΧΘΗΣΑΝ ΟΙ 93 ΠΟΝΤΟΙ

Ο Ολυμπιακός τελείωσε με 28/42 δίποντα — 66,7%. Αυτό είναι σημαντικότερο για την ερμηνεία του αγώνα από το 5/20 στα τρίποντα. Οι 22 εύστοχες βολές έναντι μόλις 5 της Ζάλγκιρις έδωσαν +17 πόντους από τη γραμμή.

ΠΟΝΤΟΙ ΑΠΟ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Η Ζάλγκιρις είχε περισσότερα επιθετικά rebounds, όμως ο Ολυμπιακός πήρε περισσότερους πόντους δεύτερης ευκαιρίας. Το ίδιο συνέβη και μετά τα λάθη: η πραγματική διαφορά δεν ήταν μόνο πόσες ευκαιρίες δημιουργήθηκαν, αλλά πόσο αποτελεσματικά μετατράπηκαν σε σκορ.

Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ

Η σημαντικότερη διόρθωση στην ανάγνωση του αγώνα βρίσκεται εδώ. Αν κρίνουμε την άμυνα μόνο από το πόσο καλά σούταρε ο αντίπαλος, τότε ο Ολυμπιακός δεν έκανε καλή δουλειά. Η Ζάλγκιρις εκτέλεσε καλύτερα από ό,τι στην πρεμιέρα της.

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ

Ο Ολυμπιακός δεν ανάγκασε τη Ζάλγκιρις να αστοχήσει περισσότερο. Το ποσοστό των άστοχων προσπαθειών της έπεσε από 55,6% σε 47,1%.

Δεν της κατέβασε το eFG%. Αντίθετα, από 50,8% στην πρεμιέρα η Ζάλγκιρις ανέβηκε στο 61,4%.

Άρα η νίκη δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα καλής άμυνας πάνω στην τελική εκτέλεση. Η αμυντική αξία δημιουργήθηκε αλλού.

ΤΑ REAL PLAYS ΤΗΣ ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ

Τα 17 λάθη αντιστοιχούν στο 16,8% των πραγματικών επιθετικών ενεργειών της Ζάλγκιρις. Παράλληλα, 33 από τα 101 Real Plays έκλεισαν με άστοχο σουτ.

Η Ζάλγκιρις παρήγαγε 0,901 πόντους ανά Real Play. Αυτό δεν είναι κλασικό PPP κατοχής. Αποτυπώνει την αξία που έβγαλε από κάθε διακριτή πραγματική επιθετική ενέργεια.

Η ΟΡΘΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΟΥΛ

Εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα αμυντικά κέρδη του Ολυμπιακού. Στην πρεμιέρα της η Ζάλγκιρις είχε εκτελέσει 27 βολές σε 63 FGA. Απέναντι στον Ολυμπιακό εκτέλεσε μόλις 6 σε 70 FGA.

Από τα 14 αμυντικά φάουλ που σταμάτησαν ζωντανή επιθετική ενέργεια της Ζάλγκιρις, τα 11 δεν παρήγαγαν βολές. Μόλις τρία foul events οδήγησαν στη γραμμή και παρήγαγαν συνολικά 6 FTA.

Το θετικό DFM αποτυπώνει κάτι που ο απλός αριθμός των φάουλ δεν δείχνει: ο Ολυμπιακός χρησιμοποίησε την επαφή με χαμηλό κόστος και δεν επέτρεψε στη Ζάλγκιρις να μετατρέψει την επιθετική πίεση σε σταθερή παραγωγή από τη γραμμή.

HUSTLE — ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ

Τα 10 κλεψίματα δεν ήταν απλώς μία στατιστική κατηγορία. Μαζί με την πίεση που οδήγησε σε λάθη χωρίς κλέψιμο, αφαίρεσαν από τη Ζάλγκιρις επιθετικές ενέργειες πριν αυτή μπορέσει να αξιοποιήσει την υψηλή ευστοχία της.

Υπήρχε όμως και το αρνητικό μέρος: τα 14 επιθετικά rebounds της Ζάλγκιρις. Ο Ολυμπιακός δημιούργησε διατάραξη στην μπάλα, αλλά δεν ολοκλήρωσε αρκετές καλές άμυνες με αμυντικό rebound.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΡΩΤΟΙ ΣΚΟΡΕΡ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ

Ο Williams-Goss, πρώτος σκόρερ της Ζάλγκιρις στην πρεμιέρα, δεν αγωνίστηκε λόγω τραυματισμού και η απουσία του δεν μπορεί να πιστωθεί στην άμυνα του Ολυμπιακού.

Οι δύο διαθέσιμοι παίκτες της πρώτης τριάδας είχαν 26 πόντους στην πρεμιέρα και 27 απέναντι στον Ολυμπιακό.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εικόνα των επόμενων διαθέσιμων σκόρερ: ο Sterling Brown ανέβηκε από 10 στους 20 πόντους και ο Azuolas Tubelis από 10 στους 19. Ο Ολυμπιακός, επομένως, δεν κέρδισε περιορίζοντας συνολικά τους κύριους εκτελεστές της Ζάλγκιρις. Κέρδισε περισσότερο στη διαχείριση των επιθετικών ενεργειών και των φάουλ.

RPG PLAYS — Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ

Το RPG Plays = FGA + Turnovers + Fouls Won δείχνει πόσες τελικές επιθετικές ενέργειες πέρασαν από έναν παίκτη ή από μία ομάδα θέσεων. Δεν αποτελεί μέτρηση πραγματικών κατοχών.

Οι γκαρντ ανέλαβαν περισσότερο από το μισό συνολικό επιθετικό φορτίο. Οι φόργουορντ, όμως, ήταν η πιο παραγωγική ομάδα θέσεων ανά RPG Play.

Αυτό συνδέεται άμεσα με την κεντρική εξίσωση του παιχνιδιού: μεγάλο μέρος της δημιουργίας ξεκίνησε από τους γκαρντ, αλλά σημαντικό μέρος της αποτελεσματικότερης τελικής παραγωγής ήρθε από Vezenkov, Ward, Ndiaye και Παπανικολάου.

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ

Sasha Vezenkov: 18 πόντοι, 8 rebounds και PIR 26 σε 24:39, με 8/10 δίποντα. Η απόδοσή του ήταν η καθαρότερη ατομική έκφραση του τρόπου με τον οποίο ο Ολυμπιακός κέρδισε: παραγωγή υψηλής αξίας χωρίς εξάρτηση από το τρίποντο.

Jean Montero: 15 πόντοι και 7 ασίστ σε 27:19. Ήταν στο σχήμα που άλλαξε τη δεύτερη περίοδο, μπήκε πριν από το 11–0 της τρίτης και είχε την μπάλα στα χέρια του στις κρίσιμες κατοχές της τέταρτης.

Evan Fournier: 19 πόντοι σε 20:09. Επιτέθηκε προς το καλάθι, πήγε στη γραμμή και κράτησε τα δύο σημαντικότερα τρίποντά του για τα τελευταία 93 δευτερόλεπτα.

Tyson Ward: έπαιξε περισσότερο από κάθε άλλον παίκτη του Ολυμπιακού, 31:31. Τα δύο συνεχόμενα τρίποντά του αποτέλεσαν τον επιθετικό πυρήνα της ανατροπής στην τρίτη περίοδο.

Mbaye Ndiaye: 9 πόντοι με 3/3 δίποντα και 3/4 βολές σε 18:36. Με περιορισμένο επιθετικό φορτίο έδωσε αποτελεσματική παραγωγή στις περιοχές που ο Ολυμπιακός ήθελε να επιτεθεί.

Donta Hall: μόλις ένας πόντος, αλλά η παρουσία του δεν περιγράφεται από αυτόν τον αριθμό. Ήταν ο σέντερ του μεγαλύτερου θετικού σχήματος της δεύτερης περιόδου και συμμετείχε σε σχήματα που έδωσαν στον Ολυμπιακό διαφορετική ισορροπία κοντά στο καλάθι.

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΧΕΣ

Ο Tubelis έκανε το 84–82. Στα 1:33 ο Fournier απάντησε με τρίποντο για το 84–85. Ο Valanciunas πήρε επιθετικό rebound και σκόραρε για το 86–85. Ο Vezenkov απάντησε αμέσως για το 86–87 και ο Brown έφερε ξανά μπροστά τη Ζάλγκιρις, 88–87.

Στα 44” ο Fournier έβαλε το δεύτερο μεγάλο τρίποντό του: 88–90.

Στην επόμενη κατοχή η Ζάλγκιρις είχε δύο ευκαιρίες. Ο Tubelis αστόχησε, ο Valanciunas πήρε το επιθετικό rebound αλλά αστόχησε και εκείνος και ο Ολυμπιακός εξασφάλισε την μπάλα.

Ο Montero έβαλε δύο βολές για το 88–92. Ο Brown κράτησε τη Ζάλγκιρις ζωντανή με τρίποντο στα 4”, ο Fournier κέρδισε φάουλ και έβαλε την πρώτη βολή για το 91–93. Μετά τη δεύτερη άστοχη, ο Vezenkov πήρε το επιθετικό rebound που έκλεισε τον αγώνα.

Ο Ολυμπιακός είχε βάλει μόλις τρία τρίποντα μέχρι τα τελευταία 93”. Τα δύο επόμενα ήταν του Fournier.

ΤΙ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ

Το περισσότερο χρησιμοποιημένο σχήμα του Ολυμπιακού έκλεισε στο −6. Αντίθετα, τα τέσσερα θετικά σχήματα που περνούν το όριο ουσιαστικής αξιολόγησης είχαν όλα τον Montero.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η παρουσία του Montero αποτελεί από μόνη της την αιτία. Δείχνει όμως ότι η αλλαγή του πρώτου δημιουργού, σε συνδυασμό με διαφορετική σύνθεση ψηλών και πλάγιων παικτών, έδωσε στον Ολυμπιακό περισσότερους τρόπους να πιέσει τη ρακέτα.

RPG ΤΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε επειδή κυριάρχησε σε όλες τις πλευρές του παιχνιδιού.

Η Ζάλγκιρις είχε 61,4% eFG%, ενώ στην πρεμιέρα είχε 50,8%. Το ποσοστό των άστοχων σουτ της μειώθηκε από 55,6% σε 47,1%. Οι βασικοί διαθέσιμοι σκόρερ της δεν περιορίστηκαν συνολικά: ο Brown διπλασίασε την παραγωγή του και ο Tubelis έφτασε στους 19 πόντους.

Άρα η άμυνα του Ολυμπιακού δεν κέρδισε τον αγώνα πάνω στο σουτ.

Τον επηρέασε αλλού. Η Ζάλγκιρις έχασε το 16,8% των Real Plays της με λάθος. Ο Ολυμπιακός είχε 10 κλεψίματα και, κυρίως, έριξε τις προσπάθειες βολών του αντιπάλου από 27 στο προηγούμενο παιχνίδι σε μόλις 6.

Επιθετικά, αντιστάθμισε το −21 από το τρίποντο με +27 από ρακέτα και βολές, πήρε περισσότερους πόντους από λάθη και δεύτερες ευκαιρίες και βρήκε τα σωστά σχήματα ώστε να αλλάξει τη δημιουργία όταν το αρχικό πλάνο δεν έδινε αρκετή παραγωγή.

Το 91–93 δεν ήταν νίκη μιας ομάδας που έπαιξε καλύτερα παντού. Ήταν νίκη μιας ομάδας που αναγνώρισε πού έχανε τον αγώνα, πού μπορούσε να τον κερδίσει και ποια λάθη δεν έπρεπε να πληρώσει.