Η παρέα του Red Point Guard μιλάει για τον μπασκετικό Ολυμπιακό και περί Rebuild.
13 thoughts on “Red PointCast Ep.1 – Rebuild”
Leave a Reply
Net Rating - The KING
Το Net Rating είναι χωρίς αμφιβολία ο δείκτης που συσχετίζεται περισσότερο από κάθε […]
Κανενας δεν ηταν τελειος στην αρχη. Σιγα σιγα θα βρειτε τι πρεπει να γινει. Τωρα για το rebuild θα συμφωνησω με τον φιλο οτι κανουμ ενα ευρωπαικο rebuild και οποιοδηποτε αλλο ισως ειχε πολυ ασχημα αποτελεσματα. Ευχομαι η ομαδα να εχει υγεια και πιστευω οτι εχουν πολυ δρομο για να πιασουν το ταβανι τους
Ωραια συζητηση για τη Θρυλαρα μας.
Καλησπέρα παιδιά,
Συγχαρητήρια για τη νέα προσπάθεια με το podcast και την πολύ εποικοδομητική συζήτηση που αναπτύξατε.
Κατά την δική μου άποψη ο όρος rebuild βρίσκει απόλυτη ταύτιση σε αυτό που επιχειρεί να στήσει φέτος ο Ολυμπιακός και εξηγούμαι.
Πολλές φορές έχουμε την τάση ως εξωτερικοί παρατηρητές να επικεντρωνόμαστε απόλυτα στο αγωνιστικό κομμάτι μιας ομάδας χωρίς να αξιολογούμε σωστά όλους τους παράγοντες που το επηρεάζουν.
Ο Ολυμπιακός μετά την στροφή και την απόλυτη επιτυχία του εγχειρήματος του 2012, αποφάσισε σαν οργανισμός να θωρακίσει και να ενισχύσει το τότε μοντέλο, με μια σειρά αποφάσεων που ξεκινούσαν από το διοικητικό κομμάτι και κατέληγαν στο αγωνιστικό. Γνωστά πράγματα θα μου πείτε, ελληνικός κορμός, Σπανούλης στο επίκεντρο και τα λοιπά. Η εφαρμογή στο πλάνο τυφλή που ακόμα και σε μεγάλους κλυδωνισμούς της ομάδας τα επόμενα χρόνια, οι επιλογές προσώπων γίνοταν με αυστηρά κριτήρια την εφαρμογή του τότε μοντέλου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά δήλωση του Παναγιώτη Αγγελόπουλου μετά την παραίτηση Μπαρτζώκα, ότι η επιλογή του επόμενου κόουτς είχε βασικό κριτήριο την τήρηση του μοντέλου λειτουργίας της ομάδας. Αυτό το πλαίσιο λειτουργούσε για τις ανανεώσεις παιχτών, την κατανομή του μπάτζετ, τον ρόλο των ξένων στο ρόστερ. Πράγματα που στο τέλος διαμόρφωναν και το αγωνιστικό πλαίσιο της ομάδας. Οι αποφάσεις μιας διοίκησης επηρεάζουν το αγωνιστικό κομμάτι πολύ περισσότερο από ότι πολλές φορές μπορεί να νομίζουμε. Μόλις πρόσφατα π.χ. άκουσα σε συνέντευξη του Γιώργου Μπαρτζώκα που έδωσε στα παιδιά του basketballguru να δηλώνει ότι βασικός χορηγός της Κίμκι πληρώνει για να έχει τον καλύτερο Ρώσο παίχτη στο ρόστερ της και το πως αυτό επηρεάζει την αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδας του.
Νομίζω γίνεται κατανοητό που θέλω να καταλήξω ως προς τον τρόπο λειτουργίας του Ολυμπιακού στην προ Μπλατ εποχή.
Ας πάμε τώρα στο σήμερα για να δικαιολογήσω και τον όρο rebuild.
Ο Ολυμπιακός επένδυσε στον κόουτς Μπλατ, δίνοντας του κυριολεκτικά τα κλειδιά της ομάδας. Του έδωσε ένα μπάτζετ να διαχειριστεί και ένα ρόστερ χωρίς προαποφασισμένους ρόλους. Σε αυτό ακριβώς το στοιχείο κρύβεται και όλη η ουσία της αλλαγής για εμένα.
Ακόμα και αν δω ημιτελικό φάιναλ φορ στη Βιτόρια με αντίπαλο την τσσκα και πεντάδα στο τέταρτο δεκάλεπτο τους Μάντζαρη, Σπανούλη, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Μίλου θα ξέρω ότι πρόκειται για μια αλλαγμένη ομάδα. Αν δεν είναι αυτό Rebuild τι είναι?
Α και για να απαντήσω που πιστεύω ότι θα φτάσει φέτος η ομάδα, απλώς διαβάστε την παραπάνω παράγραφο.
Ουφ κουράστηκα ελπίζω να μην κούρασα.
Υ.Γ. Όταν ξεκινάει μπασκετικό podcast με αυτή την κομματάρα δεν γίνετε να μην είναι καλό.
Red μου άρεσε πολύ η ηχητική κουβεντούλα. Κάποιες διορθώσεις στη καθαρότητα του ήχου μπορεί να γίνουν βέβαια όπως τονιστηκε. θέλω και βίντεο την επόμενη φορά με πολύ 8anice μέσα! Γράφει στο φακό! Συνεχίστε να αναλύετε τον ολυμπιακό μας με το ίδιο σωστό και αντικειμενικό τρόπο.
Ο ήχος ήταν πράγματι κακός γιατί είμαστε ερασιτέχνες στην παραγωγή και γιατί το κάνουμε μέσω Skype αφού εγώ είμαι μακριά. Θα δούμε πως θα το βελτιώσουμε.
Καλησπέρα παιδιά,
Συγχαρητήρια για τη νέα προσπάθεια με το podcast και την πολύ εποικοδομητική συζήτηση που αναπτύξατε.
Κατά την δική μου άποψη ο όρος rebuild βρίσκει απόλυτη ταύτιση σε αυτό που επιχειρεί να στήσει φέτος ο Ολυμπιακός και εξηγούμαι.
Πολλές φορές έχουμε την τάση ως εξωτερικοί παρατηρητές να επικεντρωνόμαστε απόλυτα στο αγωνιστικό κομμάτι μιας ομάδας χωρίς να αξιολογούμε σωστά όλους τους παράγοντες που το επηρεάζουν.
Ο Ολυμπιακός μετά την στροφή και την απόλυτη επιτυχία του εγχειρήματος του 2012, αποφάσισε σαν οργανισμός να θωρακίσει και να ενισχύσει το τότε μοντέλο, με μια σειρά αποφάσεων που ξεκινούσαν από το διοικητικό κομμάτι και κατέληγαν στο αγωνιστικό. Γνωστά πράγματα θα μου πείτε, ελληνικός κορμός, Σπανούλης στο επίκεντρο και τα λοιπά. Η εφαρμογή στο πλάνο τυφλή που ακόμα και σε μεγάλους κλυδωνισμούς της ομάδας τα επόμενα χρόνια, οι επιλογές προσώπων γίνοταν με αυστηρά κριτήρια την εφαρμογή του τότε μοντέλου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά δήλωση του Παναγιώτη Αγγελόπουλου μετά την παραίτηση Μπαρτζώκα, ότι η επιλογή του επόμενου κόουτς είχε βασικό κριτήριο την τήρηση του μοντέλου λειτουργίας της ομάδας. Αυτό το πλαίσιο λειτουργούσε για τις ανανεώσεις παιχτών, την κατανομή του μπάτζετ, τον ρόλο των ξένων στο ρόστερ. Πράγματα που στο τέλος διαμόρφωναν και το αγωνιστικό πλαίσιο της ομάδας. Οι αποφάσεις μιας διοίκησης επηρεάζουν το αγωνιστικό κομμάτι πολύ περισσότερο από ότι πολλές φορές μπορεί να νομίζουμε. Μόλις πρόσφατα π.χ. άκουσα σε συνέντευξη του Γιώργου Μπαρτζώκα που έδωσε στα παιδιά του basketballguru να δηλώνει ότι βασικός χορηγός της Κίμκι πληρώνει για να έχει τον καλύτερο Ρώσο παίχτη στο ρόστερ της και το πως αυτό επηρεάζει την αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδας του.
Νομίζω γίνεται κατανοητό που θέλω να καταλήξω ως προς τον τρόπο λειτουργίας του Ολυμπιακού στην προ Μπλατ εποχή.
Ας πάμε τώρα στο σήμερα για να δικαιολογήσω και τον όρο rebuild.
Ο Ολυμπιακός επένδυσε στον κόουτς Μπλατ, δίνοντας του κυριολεκτικά τα κλειδιά της ομάδας. Του έδωσε ένα μπάτζετ να διαχειριστεί και ένα ρόστερ χωρίς προαποφασισμένους ρόλους. Σε αυτό ακριβώς το στοιχείο κρύβεται και όλη η ουσία της αλλαγής για εμένα.
Ακόμα και αν δω ημιτελικό φάιναλ φορ στη Βιτόρια με αντίπαλο την τσσκα και πεντάδα στο τέταρτο δεκάλεπτο τους Μάντζαρη, Σπανούλη, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Μίλου θα ξέρω ότι πρόκειται για μια αλλαγμένη ομάδα. Αν δεν είναι αυτό Rebuild τι είναι?
Α και για να απαντήσω που πιστεύω ότι θα φτάσει φέτος η ομάδα, απλώς διαβάστε την παραπάνω παράγραφο.
Ουφ κουράστηκα ελπίζω να μην κούρασα.
Υ.Γ. Όταν ξεκινάει μπασκετικό podcast με αυτή την κομματάρα δεν γίνετε να μην είναι καλό!!
Καλησπέρα παιδιά,
Συγχαρητήρια για τη νέα προσπάθεια με το podcast και την πολύ εποικοδομητική συζήτηση που αναπτύξατε.
Κατά την δική μου άποψη ο όρος rebuild βρίσκει απόλυτη ταύτιση σε αυτό που επιχειρεί να στήσει φέτος ο Ολυμπιακός και εξηγούμαι.
Πολλές φορές έχουμε την τάση ως εξωτερικοί παρατηρητές να επικεντρωνόμαστε απόλυτα στο αγωνιστικό κομμάτι μιας ομάδας χωρίς να αξιολογούμε σωστά όλους τους παράγοντες που το επηρεάζουν.
Ο Ολυμπιακός μετά την στροφή και την απόλυτη επιτυχία του εγχειρήματος του 2012, αποφάσισε σαν οργανισμός να θωρακίσει και να ενισχύσει το τότε μοντέλο, με μια σειρά αποφάσεων που ξεκινούσαν από το διοικητικό κομμάτι και κατέληγαν στο αγωνιστικό. Γνωστά πράγματα θα μου πείτε, ελληνικός κορμός, Σπανούλης στο επίκεντρο και τα λοιπά. Η εφαρμογή στο πλάνο τυφλή που ακόμα και σε μεγάλους κλυδωνισμούς της ομάδας τα επόμενα χρόνια, οι επιλογές προσώπων γίνοταν με αυστηρά κριτήρια την εφαρμογή του τότε μοντέλου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά δήλωση του Παναγιώτη Αγγελόπουλου μετά την παραίτηση Μπαρτζώκα, ότι η επιλογή του επόμενου κόουτς είχε βασικό κριτήριο την τήρηση του μοντέλου λειτουργίας της ομάδας. Αυτό το πλαίσιο λειτουργούσε για τις ανανεώσεις παιχτών, την κατανομή του μπάτζετ, τον ρόλο των ξένων στο ρόστερ. Πράγματα που στο τέλος διαμόρφωναν και το αγωνιστικό πλαίσιο της ομάδας. Οι αποφάσεις μιας διοίκησης επηρεάζουν το αγωνιστικό κομμάτι πολύ περισσότερο από ότι πολλές φορές μπορεί να νομίζουμε. Μόλις πρόσφατα π.χ. άκουσα σε συνέντευξη του Γιώργου Μπαρτζώκα που έδωσε στα παιδιά του basketballguru να δηλώνει ότι βασικός χορηγός της Κίμκι πληρώνει για να έχει τον καλύτερο Ρώσο παίχτη στο ρόστερ της και το πως αυτό επηρεάζει την αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδας του.
Νομίζω γίνεται κατανοητό που θέλω να καταλήξω ως προς τον τρόπο λειτουργίας του Ολυμπιακού στην προ Μπλατ εποχή.
Ας πάμε τώρα στο σήμερα για να δικαιολογήσω και τον όρο rebuild.
Ο Ολυμπιακός επένδυσε στον κόουτς Μπλατ, δίνοντας του κυριολεκτικά τα κλειδιά της ομάδας. Του έδωσε ένα μπάτζετ να διαχειριστεί και ένα ρόστερ χωρίς προαποφασισμένους ρόλους. Σε αυτό ακριβώς το στοιχείο κρύβεται και όλη η ουσία της αλλαγής για εμένα.
Ακόμα και αν δω ημιτελικό φάιναλ φορ στη Βιτόρια με αντίπαλο την τσσκα και πεντάδα στο τέταρτο δεκάλεπτο τους Μάντζαρη, Σπανούλη, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Μίλου θα ξέρω ότι πρόκειται για μια αλλαγμένη ομάδα. Αν δεν είναι αυτό Rebuild τι είναι?
Α και για να απαντήσω που πιστεύω ότι θα φτάσει φέτος η ομάδα, απλώς διαβάστε την παραπάνω παράγραφο.
Ουφ κουράστηκα ελπίζω να μην κούρασα.
Υ.Γ. Όταν ξεκινάει μπασκετικό podcast με αυτή την κομματάρα δεν γίνετε να μην είναι καλό!!
Έχεις δίκιο Charles το rebuild στην Ευρώπη είναι φάση “υβριδική” λίγο τεχνογνωσία λίγο club culture λίγο απόρροια αποτελέσματων. Σε εμάς δεν θα μπορούσε να μην έχει κοινά στοιχεία με τον Ευρωπαϊκό ορισμο. Παρόλα αυτά ο έμπειρος παρατηρητής θα αναγνωρίσει έστω και έτσι το βασικό blue print του σχεδίου. Είμαστε τυχεροί που το τρέχει ένας έμπειρος τεχνικός με καλή οπτική της Ευρωπαϊκής και αμερικανικής αγοράς. Η συνέχεια θα δείξει..
Τελειωσα να σας ακουω. Το περιεχομενο μου αρεσε. Ο ηχος θελει βελτιωσει. Ενας ακουγοταν χαμηλα και οι αλλοι νορμαλ. ευχαριστουμε ομως για τον χρονο σας
Ωραία φάση το ποντκαστ παιδιά, να την επαναλάβετε 😎
Ένα σύντομο σχόλιο τώρα για το θέμα μας, δε θέλω να μακρηγορήσω (κι όταν λέω δε θέλω εννοώ δε μπορώ γιατί δε το κατέχω, απλά με το δε θέλω ακούγομαι πιο ελεγκάντ – το τ είναι σχεδόν άηχο):
Το rebuild που επέλεξε να κάνει η ομάδα (αλλαγή πλεύσης πχ στο κομμάτι του σχεδιασμού και της αγωνιστικής νοοτροπίας, τα αναλύσατε πολυ σωστά όλα αυτά) είναι νομίζω όσο rebuild μπορεί να αντέξει ένας σύλλογος με τις ιδιαιτερότητες της Θρυλάρας.
Ο όρος αυτός καθαυτός, όπως σωστά είπατε, δε μπορεί να έχει το ίδιο νόημα που έχει και στο Αμέρικα, νομίζω ότι στην εδώ μεριά του ατλαντικού (και ειδικά στην ελλαδική χερσόνησο) rebuild κατά βάθος εννοούμε την αλλαγή βασικών κομματιών εντός ενός οργανισμού μετά από μια περίοδο αποτυχιών (που οκ, 2 χρόνια ανευ τίτλου δεν είναι κάτι τραγικό πες. κι αν δεν μιλούσαμε για ολυμπιακό θα συμφωνούσα, όμως για την ομάδα, και τον κόσμο της, είναι βαρύ).
Οπότε, εν κατακλείδι, θεωρώ ότι με αυτή τη λογική κινήθηκε η ομάδα το φετινό καλοκαίρι (επηρεασμένη προφανώς και από το παράδειγμα του 12, όπου η τυφλή, στο περίπου, εμπιστοσύνη σε τοπ κλας προπονητή απέδωσε τα μέγιστα) και όχι με μια τραστ δε πρόσες προσέγγιση, κάτι που προφανώς θα πλησίαζε αυτό που πρεσβεύει το rebuild σαν όρος στο νβα.
Καλησπέρα παιδιά,
Συγχαρητήρια για τη νέα προσπάθεια με το podcast και την πολύ εποικοδομητική συζήτηση που αναπτύξατε.
Κατά την δική μου άποψη ο όρος rebuild βρίσκει απόλυτη ταύτιση σε αυτό που επιχειρεί να στήσει φέτος ο Ολυμπιακός και εξηγούμαι.
Πολλές φορές έχουμε την τάση ως εξωτερικοί παρατηρητές να επικεντρωνόμαστε απόλυτα στο αγωνιστικό κομμάτι μιας ομάδας χωρίς να αξιολογούμε σωστά όλους τους παράγοντες που το επηρεάζουν.
Ο Ολυμπιακός μετά την στροφή και την απόλυτη επιτυχία του εγχειρήματος του 2012, αποφάσισε σαν οργανισμός να θωρακίσει και να ενισχύσει το τότε μοντέλο, με μια σειρά αποφάσεων που ξεκινούσαν από το διοικητικό κομμάτι και κατέληγαν στο αγωνιστικό. Γνωστά πράγματα θα μου πείτε, ελληνικός κορμός, Σπανούλης στο επίκεντρο και τα λοιπά. Η εφαρμογή στο πλάνο τυφλή που ακόμα και σε μεγάλους κλυδωνισμούς της ομάδας τα επόμενα χρόνια, οι επιλογές προσώπων γίνοταν με αυστηρά κριτήρια την εφαρμογή του τότε μοντέλου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά δήλωση του Παναγιώτη Αγγελόπουλου μετά την παραίτηση Μπαρτζώκα, ότι η επιλογή του επόμενου κόουτς είχε βασικό κριτήριο την τήρηση του μοντέλου λειτουργίας της ομάδας. Αυτό το πλαίσιο λειτουργούσε για τις ανανεώσεις παιχτών, την κατανομή του μπάτζετ, τον ρόλο των ξένων στο ρόστερ. Πράγματα που στο τέλος διαμόρφωναν και το αγωνιστικό πλαίσιο της ομάδας. Οι αποφάσεις μιας διοίκησης επηρεάζουν το αγωνιστικό κομμάτι πολύ περισσότερο από ότι πολλές φορές μπορεί να νομίζουμε. Μόλις πρόσφατα π.χ. άκουσα σε συνέντευξη του Γιώργου Μπαρτζώκα που έδωσε στα παιδιά του basketballguru να δηλώνει ότι βασικός χορηγός της Κίμκι πληρώνει για να έχει τον καλύτερο Ρώσο παίχτη στο ρόστερ της και το πως αυτό επηρεάζει την αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδας του.
Νομίζω γίνεται κατανοητό που θέλω να καταλήξω ως προς τον τρόπο λειτουργίας του Ολυμπιακού στην προ Μπλατ εποχή.
Ας πάμε τώρα στο σήμερα για να δικαιολογήσω και τον όρο rebuild.
Ο Ολυμπιακός επένδυσε στον κόουτς Μπλατ, δίνοντας του κυριολεκτικά τα κλειδιά της ομάδας. Του έδωσε ένα μπάτζετ να διαχειριστεί και ένα ρόστερ χωρίς προαποφασισμένους ρόλους. Σε αυτό ακριβώς το στοιχείο κρύβεται και όλη η ουσία της αλλαγής για εμένα.
Ακόμα και αν δω ημιτελικό φάιναλ φορ στη Βιτόρια με αντίπαλο την τσσκα και πεντάδα στο τέταρτο δεκάλεπτο τους Μάντζαρη, Σπανούλη, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Μίλου θα ξέρω ότι πρόκειται για μια αλλαγμένη ομάδα. Αν δεν είναι αυτό Rebuild τι είναι?
Α και για να απαντήσω που πιστεύω ότι θα φτάσει φέτος η ομάδα, απλώς διαβάστε την παραπάνω παράγραφο.
Ουφ κουράστηκα ελπίζω να μην κούρασα.
Υ.Γ. Όταν ξεκινάει μπασκετικό podcast με αυτή την κομματάρα δεν γίνετε να μην είναι καλό.
Να είσαι καλά φίλε. Δώσε μας όμως και feedback για το περιεχόμενο.
OMG. Αντε παιδια και στο apple podcast να σας ακουμε στο αυτοκινητο σαν ραδιο!!!!!!