Ο Ολυμπιακός νίκησε τον Κολοσσό με 99–83, έφτασε στο 2–0 στη Stoiximan GBL και επιθετικά έκανε σχεδόν ό,τι χρειαζόταν για να μετατρέψει ένα θεωρητικά εύκολο παιχνίδι σε άνετη νίκη.
Το πρόβλημα είναι ότι αμυντικά δεν έκανε το ίδιο.
Οι 99 πόντοι, το 50% στα τρίποντα, το 67,9% στα δίποντα και μια εξαιρετική βραδιά του Jean Montero μπορούν εύκολα να κρύψουν το σημαντικότερο στοιχείο του αγώνα: ο Κολοσσός έφτασε στους 83 πόντους με 18 εύστοχα τρίποντα, έμεινε μέσα στο παιχνίδι μέχρι τα τελευταία τέσσερα λεπτά και ανάγκασε τον Ολυμπιακό να ξανακερδίσει έναν αγώνα που είχε αρκετές φορές δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να τελειώσει νωρίτερα.
Η επίθεση ήταν αρκετά καλή ώστε να κερδίσει. Η άμυνα δεν ήταν αρκετά σταθερή ώστε να κάνει τη νίκη εύκολη.
Η ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΕΞΙΣΩΣΗ
Ο Ολυμπιακός τελείωσε με 19/28 δίποντα, 14/28 τρίποντα και 19/26 βολές. Δηλαδή 67,9% στα δίποντα και ακριβώς 50% πίσω από τα 6,75 μ.
Ο Κολοσσός είχε 10/25 δίποντα και εντυπωσιακά 18/35 τρίποντα. Σχεδόν δύο στις τρεις τελικές προσπάθειές του ήταν τρίποντα και τις εκτέλεσε με 51,4%.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα ασυνήθιστο παιχνίδι στο οποίο και οι δύο ομάδες είχαν εξαιρετικά υψηλό eFG%.
eFG% Ολυμπιακού: 71,4%
eFG% Κολοσσού: 61,7%
TS% Ολυμπιακού: 73,4%
TS% Κολοσσού: 63,1%
GAME_POSS: 71,1
ORTG Ολυμπιακού: 139,3
DRTG Ολυμπιακού: 116,8
Εδώ βρίσκεται και η αντίφαση του αγώνα. Επιθετικά, ο Ολυμπιακός παρήγαγε σε εξαιρετικό επίπεδο. Αμυντικά, οι 116,8 πόντοι ανά 100 κατοχές απέναντι στον Κολοσσό είναι πολύ περισσότεροι από όσους θα ήθελε να επιτρέπει.
Στα ριμπάουντ η διαφορά ήταν μικρή αλλά υπαρκτή. Ο Ολυμπιακός είχε 8 επιθετικά ριμπάουντ και ORB% περίπου 30,8%, ενώ ο Κολοσσός είχε 7 και ORB% 23,3%.
Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν επίσης 16 ασίστ για 10 λάθη και 10 κλεψίματα, έναντι 20 ασίστ και 14 λαθών του Κολοσσού. Το πρόβλημα επομένως δεν ήταν ότι ο Ολυμπιακός δεν δημιούργησε αρκετές αμυντικές κατοχές. Ήταν ότι όταν ο Κολοσσός κατάφερνε να ολοκληρώσει την επίθεσή του, πολύ συχνά έφτανε σε ένα τρίποντο που μπορούσε να εκτελέσει.
ΤΟ SHOT MAP ΛΕΕΙ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Τα δύο shot charts περιγράφουν πολύ καθαρά τη διαφορά ανάμεσα στις επιθέσεις των δύο ομάδων.
Ο Ολυμπιακός τελείωσε 17/22 στην περιοχή γύρω από τη στεφάνη — 77%. Αυτό είναι εξαιρετική αποτελεσματικότητα και εξηγεί γιατί η ομάδα έφτασε στους 99 πόντους χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από τα 14 τρίποντα.
Όταν η μπάλα έμπαινε στο εσωτερικό της άμυνας, ο Κολοσσός είχε πολύ μικρή δυνατότητα να προστατεύσει το καλάθι.
Ο Κολοσσός, αντίθετα, είχε μόλις 5/12 — 42% στο αντίστοιχο κεντρικό σημείο κοντά στη στεφάνη. Αυτό τον οδήγησε ακόμη περισσότερο προς την περιφέρεια. Και εκεί βρήκε τη μεγάλη του παραγωγή.
Οι 18 εύστοχες προσπάθειες από τα 6,75 μ. δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα ενός ή δύο παικτών που πήραν φωτιά. Η κατανομή των σουτ δείχνει επίθεση που συστηματικά αναζητούσε περιφερειακές εκτελέσεις και κατάφερε να τις βρει σε πολλές διαφορετικές περιοχές. Ο Ολυμπιακός είχε το πολύ μεγαλύτερο πλεονέκτημα κοντά στο καλάθι. Ο Κολοσσός είχε όμως αρκετό χώρο στην περιφέρεια ώστε να διατηρήσει τον αγώνα ζωντανό.
ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΠΗΚΕ, Η ΑΜΥΝΑ ΟΧΙ
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας ξεκίνησε με Miller-McIntyre, Όμηρο Νετζήπογλου, Fournier, Sasha Vezenkov και Milutinov.
Ο Ολυμπιακός μπήκε εντυπωσιακά στην επίθεση. Ευστόχησε στα πρώτα τρία τρίποντα, προηγήθηκε 9–3 και ο Vezenkov έφτασε γρήγορα στους οκτώ πόντους.
Το πρόβλημα εμφανίστηκε στην άλλη πλευρά. Παρά το καλό επιθετικό ξεκίνημα, ο Κολοσσός σημείωσε 22 πόντους στην πρώτη περίοδο και έκλεισε το δεκάλεπτο μόλις στο -5, 27–22.
Η αρχική πεντάδα χρησιμοποιήθηκε συνολικά για 16:28, πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σχήμα του Ολυμπιακού, και τελείωσε μόλις στο +2.
Τα δικά της επιθετικά δεδομένα ήταν καλά: 41 πόντοι, 13/22 σουτ, 9/13 δίποντα και 4/9 τρίποντα. Παρ’ όλα αυτά, η μεγάλη διάρκειά της δεν μετατράπηκε σε αντίστοιχα μεγάλο πλεονέκτημα στο σκορ. Δεν υπήρχε πρόβλημα παραγωγής. Υπήρχε πρόβλημα στο πόσο εύκολα ο αντίπαλος μπορούσε να απαντήσει.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — MONTERO ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΝΤΑΔΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Η δεύτερη περίοδος ήταν το καλύτερο επιθετικό διάστημα του Ολυμπιακού.
Το 27–22 έγινε 54–41 και ο βασικός λόγος ήταν ο Jean Montero. Ο Montero σημείωσε 12 πόντους μόνο στο δεύτερο δεκάλεπτο και άρχισε να επιτίθεται στην άμυνα του Κολοσσού με τρόπο που άλλαξε τη γεωμετρία του αγώνα.
Όμως το ενδιαφέρον βρίσκεται και στο σχήμα γύρω του. Η πεντάδα Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Παππάς – Montero χρησιμοποιήθηκε για 11:51 και έγραψε +8.
Σε αυτό το διάστημα σημείωσε 29 πόντους, είχε 10/16 σουτ, 5/7 δίποντα και 5/9 τρίποντα.
Πρόκειται για τη δεύτερη περισσότερο χρησιμοποιημένη πεντάδα και ουσιαστικά την πιο θετική από όσες έμειναν μεγάλο χρονικό διάστημα στο παρκέ. Το ενδιαφέρον είναι ότι η συγκεκριμένη πεντάδα δεν είχε Vezenkov, Fournier, Milutinov ή Miller-McIntyre. Άρα ο Ολυμπιακός δεν άνοιξε τη διαφορά μόνο επειδή οι βασικοί του ήταν καλύτεροι από τον Κολοσσό. Το έκανε και μέσα από ένα δεύτερο unit με πολύ διαφορετική σύνθεση.
MONTERO — Η ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΤΑΒΑΝΙ ΤΟΥ
Ο Jean Montero τελείωσε με 30 πόντους σε 23:19.
Είχε 10/15 σουτ, 6/8 τρίποντα, 4/6 βολές, 3 ασίστ, 4 κλεψίματα και μόλις ένα λάθος.
Το TS% του έφτασε στο 85% και το eFG% στο 86,7%.
Το πιο ενδιαφέρον είναι τι έκανε αυτή η αποτελεσματικότητα στη δομή της επίθεσης. Ο Montero είχε το μεγαλύτερο ατομικό επιθετικό workload του Ολυμπιακού με 21 RPG Plays και παρήγαγε 30 πόντους.
Montero: 30 πόντοι / 21 RPG Plays = 1,43 πόντοι ανά RPG Play
Ο Montero δεν ήταν απλώς ένας παίκτης που έβαλε έξι τρίποντα. Πήρε το μεγαλύτερο φορτίο της ομάδας και το μετέτρεψε σε παραγωγή χωρίς να αυξήσει τα λάθη. Παράλληλα, τα τέσσερα κλεψίματά του πρόσθεσαν επιρροή και στην άλλη πλευρά.
VEZENKOV — ΣΧΕΔΟΝ ΤΕΛΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Ο Sasha Vezenkov είχε 16 πόντους σε 20:34.
Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι χρειάστηκε μόλις 6 σουτ εντός παιδιάς. Είχε 3/4 δίποντα, 1/2 τρίποντα και 7/7 βολές. Το TS% του έφτασε στο 88,1%.
Σε μόλις 10 RPG Plays παρήγαγε 16 πόντους. Ο Vezenkov δεν χρειάστηκε να κυριαρχήσει στην μπάλα για να παράγει. Πήρε τις προσπάθειες που του έδωσε η ροή, κέρδισε τέσσερα φάουλ και τιμώρησε σχεδόν κάθε λάθος της άμυνας.
FOURNIER — ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΗΡΘΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΠΟΝΤΟ
Ο Evan Fournier τελείωσε με 14 πόντους, 6/12 σουτ, 3 ασίστ, 1 κλέψιμο και 1 μπλοκ.
Το 2/7 στα τρίποντα δεν ήταν ιδιαίτερο. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στα δίποντα: 4/5.
Σε μια βραδιά όπου ο Ολυμπιακός συνολικά κυριάρχησε μέσα στη γραμμή των τριών πόντων, ο Fournier δεν επέμεινε μόνο στην περιφερειακή εκτέλεση. Βρήκε πόντους όταν πλησίασε περισσότερο στο καλάθι. Είχε 15 RPG Plays, το δεύτερο μεγαλύτερο workload του Ολυμπιακού πίσω από τον Montero, και παρήγαγε 14 πόντους.
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ NDIAYE — ΞΑΝΑ ΘΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΑΛΟ WORKLOAD
Ο Κώστας Παπανικολάου είχε 8 πόντους, 5 ριμπάουντ και 2 ασίστ σε περίπου 20 λεπτά. Είχε +14 και μόλις 7 RPG Plays.
Ο Mbaye Ndiaye είχε 6 πόντους, 5 ριμπάουντ, 2 ασίστ και +16, το καλύτερο +/- του Ολυμπιακού.
Και οι δύο είχαν πολύ μικρό επιθετικό workload. Ο Παπανικολάου είχε 7 RPG Plays και ο Ndiaye 6. Αυτό όμως είναι ακριβώς το ενδιαφέρον.
Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι, ο Ολυμπιακός βρίσκει θετικό αποτέλεσμα από παίκτες που δεν χρειάζονται υψηλό αριθμό τελικών ενεργειών για να επηρεάσουν τα σχήματα.
Η πεντάδα Vezenkov – Fournier – Παπανικολάου – Ndiaye – Montero έμεινε μόλις 2:54 στο παρκέ αλλά έγραψε +8, με 11–3 επιμέρους σκορ. Το δείγμα είναι πολύ μικρό, αλλά η σύνθεση έχει ενδιαφέρον: αρκετό μήκος, τέσσερις παίκτες που μπορούν να παίξουν μακριά από την μπάλα και Montero ως βασικός δημιουργός.
MILUTINOV ΚΑΙ HALL — ΤΟ «5» ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΣΚΟΡ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ
Ο Nikola Milutinov είχε 4 πόντους και 10 ριμπάουντ, με 3 επιθετικά, σε περίπου 20 λεπτά.
Ο Donta Hall είχε 5 πόντους με 2/2 δίποντα, 2 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα και 1 μπλοκ.
Οι δύο σέντερ είχαν μαζί μόλις 9 πόντους. Αυτό θα μπορούσε να μοιάζει χαμηλό, αλλά δεν ήταν πρόβλημα για την επίθεση. Ο Ολυμπιακός σημείωσε 99 πόντους και είχε 19/28 δίποντα.
Ο Milutinov είχε μόλις 7 RPG Plays και ο Hall 5. Η επίθεση μπορούσε να φτάσει στη στεφάνη μέσω Montero, Fournier, Vezenkov και των υπολοίπων, ενώ οι ψηλοί έδιναν screening, ριμπάουντ και παρουσία στο ζωγραφιστό. Αυτό είναι λειτουργικό. Το πρόβλημα του αγώνα βρισκόταν περισσότερο στην άλλη πλευρά.
MILLER-McINTYRE — ΤΟ 0 ΣΤΟΥΣ ΠΟΝΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΛΑΘΗ
Ο Miller-McIntyre είχε ένα πολύ παράξενο stat line.
Σε 18:40 είχε 0 πόντους, μόλις μία τελική προσπάθεια, 2 ασίστ και 4 λάθη.
Το RPG workload του ήταν μόλις 6 plays, αλλά τα τέσσερα από αυτά ήταν turnovers. Αυτό είναι το βασικό αρνητικό σημείο της δικής του εμφάνισης.
Ο ρόλος του δεν απαιτεί να είναι πρώτος σκόρερ, ειδικά σε ένα παιχνίδι όπου Montero, Vezenkov και Fournier παράγουν αποτελεσματικά. Αλλά η χαμηλή επιθετική επιθετικότητα πρέπει να συνοδεύεται από πολύ καθαρότερη διαχείριση. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Ολυμπιακός παρέμεινε +4 στα λεπτά του και η αρχική πεντάδα +2 συνολικά, άρα η εμφάνισή του δεν κατέστρεψε τη λειτουργία της ομάδας. Δεν ήταν όμως ένας αγώνας τον οποίο ο ίδιος έλεγξε.
ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ RPG PLAYS — GUARDS, FORWARDS ΚΑΙ CENTERS
Το positional workload παρουσιάζει μια πολύ διαφορετική εικόνα από τον αγώνα απέναντι στην Anadolu Efes.
Ο Ολυμπιακός είχε συνολικά 89 RPG Plays.
RPG Plays = FGA + Turnovers + Fouls Won
Πρόκειται για δείκτη workload και όχι για πραγματικές κατοχές. Άρα το Points/RPG Play δεν είναι PPP.
| Position Group | RPG Plays | Share | Πόντοι | Πόντοι / RPG Play |
|---|---|---|---|---|
| Guards | 39 | 43,8% | 46 | 1,18 |
| Forwards | 38 | 42,7% | 44 | 1,16 |
| Centers | 12 | 13,5% | 9 | 0,75 |
| ΣΥΝΟΛΟ | 89 | 100% | 99 | 1,11 |
Το πρώτο σημαντικό εύρημα είναι η σχεδόν απόλυτη ισορροπία ανάμεσα σε Guards και Forwards.
Οι Guards απορρόφησαν 39 RPG Plays, δηλαδή το 43,8% του συνολικού workload, και παρήγαγαν 46 πόντους. Η αποτελεσματικότητα ήταν εξαιρετική: 1,18 πόντοι ανά RPG Play.
Σε αυτό φυσικά κυριαρχεί ο Montero με 21 plays και 30 πόντους. Ο Νετζήπογλου είχε 9 plays και 10 πόντους, ο Miller-McIntyre 6 και κανέναν πόντο, ενώ ο Παππάς παρήγαγε 6 πόντους σε μόλις 3 RPG Plays.
Οι Forwards είχαν σχεδόν ίδιο φορτίο, 38 RPG Plays ή 42,7%, και παρήγαγαν 44 πόντους — 1,16 πόντοι ανά RPG Play.
Fournier, Vezenkov, Παπανικολάου και Ndiaye έδωσαν επομένως σχεδόν ακριβώς την ίδια παραγωγή ανά μονάδα workload με τους Guards.
Οι Centers, αντίθετα, πήραν μόλις 12 RPG Plays, δηλαδή το 13,5% του συνολικού φορτίου, και σημείωσαν 9 πόντους για 0,75 πόντους ανά RPG Play.
Αυτή η διαφορά δεν σημαίνει ότι Milutinov και Hall ήταν επιθετικά προβληματικοί. Το ακριβώς αντίθετο: είχαν συνολικά 3/4 δίποντα. Απλώς η επίθεση δεν χρειάστηκε να περάσει από αυτούς ως τελικούς εκτελεστές. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι απέναντι στον Κολοσσό ο Ολυμπιακός είχε μια εξαιρετικά αποτελεσματική perimeter/wing driven επίθεση, με Guards και Forwards να απορροφούν μαζί το 86,5% του workload.
Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ
Η μεγαλύτερη πεντάδα σε διάρκεια ήταν η αρχική:
Milutinov – Vezenkov – Fournier – Miller-McIntyre – Νετζήπογλου
16:28 — +2
Το γεγονός ότι ένα σχήμα έπαιξε περισσότερο από το 40% του συνολικού αγώνα και είχε μόλις +2 είναι ίσως η καθαρότερη απόδειξη ότι το παιχνίδι δεν ήταν τόσο άνετο όσο δείχνει το τελικό +16.
Η δεύτερη μεγάλη πεντάδα ήταν:
Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Παππάς – Montero
11:51 — +8
Αυτή ήταν η πιο παραγωγική σταθερή εναλλακτική του αγώνα. Είχε καλύτερο +/- σε λιγότερο χρόνο και, κυρίως, έδωσε στον Μπαρτζώκα ένα δεύτερο unit που δεν χρειαζόταν τους βασικούς δημιουργούς του αρχικού σχήματος για να παράγει.
Υπήρξε επίσης το μικρό αλλά εξαιρετικά θετικό Vezenkov – Fournier – Παπανικολάου – Ndiaye – Montero, που έγραψε +8 σε 2:54.
ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΠΕΝΤΑΔΕΣ
| Πεντάδα | Χρόνος | +/- |
|---|---|---|
| Milutinov – Vezenkov – Fournier – Miller-McIntyre – Νετζήπογλου | 16:28 | +2 |
| Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Παππάς – Montero | 11:51 | +8 |
| Vezenkov – Fournier – Παπανικολάου – Ndiaye – Montero | 2:54 | +8 |
| Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Νετζήπογλου – Montero | 2:43 | -1 |
| Fournier – Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Montero | 2:26 | -1 |
| Milutinov – Fournier – Miller-McIntyre – Ndiaye – Montero | 2:11 | +2 |
| Milutinov – Vezenkov – Fournier – Παππάς – Montero | 1:11 | -2 |
ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Ο Ολυμπιακός πήγε στα αποδυτήρια στο +13, 54–41.
Η τρίτη περίοδος, όμως, δεν μεγάλωσε τη διαφορά. Ο Κολοσσός την κέρδισε 26–23 και μείωσε σε 77–67.
Το πρόβλημα δεν ήταν η επίθεση. Ο Ολυμπιακός εξακολουθούσε να σκοράρει. Ήταν ότι ο Κολοσσός συνέχισε να βρίσκει τρίποντα και, ταυτόχρονα, ο Ολυμπιακός του επέστρεψε κατοχές μέσα από λάθη.
Ο ίδιος ο Μπαρτζώκας στάθηκε μετά τον αγώνα στο σημείο αυτό, λέγοντας ότι όταν είχε ανοίξει η διαφορά η ομάδα του έδωσε πέντε κατοχές στον αντίπαλο. Σε έναν αγώνα στον οποίο έχεις ξεκάθαρη επιθετική υπεροχή, ο πιο γρήγορος τρόπος να κρατήσεις τον αντίπαλο ζωντανό είναι να του δίνεις επιπλέον κατοχές και ταυτόχρονα ελεύθερες περιφερειακές εκτελέσεις.
ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ — ΤΟ 85–79 ΚΑΙ Η ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
Ο Κολοσσός δεν εγκατέλειψε ποτέ την περιφερειακή εκτέλεση. Τέσσερα λεπτά πριν από το τέλος έφτασε στο 85–79.
Μέχρι τότε είχε ήδη 17/33 τρίποντα.
Εδώ υπήρχαν δύο πιθανές εκδοχές για τον Ολυμπιακό: να μετατρέψει μια βραδιά στην οποία ήταν σαφώς καλύτερος επιθετικά σε πραγματικό πρόβλημα ή να κλείσει τον αγώνα.
Έκανε το δεύτερο.
85–79 → 99–83
Επιμέρους 14–4 στο κλείσιμο του αγώνα.
Αυτό είναι θετικό ως αντίδραση. Δεν αναιρεί όμως το ερώτημα για το πώς ένα παιχνίδι στο οποίο ο Ολυμπιακός είχε 71,4% eFG%, 77% γύρω από τη στεφάνη και σχεδόν 100 πόντους έφτασε ξανά στους έξι πόντους διαφοράς τόσο αργά. Η απάντηση βρίσκεται σχεδόν αποκλειστικά στην αμυντική συνέπεια.
ΠΩΣ ΕΙΔΕ Ο ΜΠΑΡΤΖΩΚΑΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν προσπάθησε να κρύψει το βασικό πρόβλημα πίσω από το τελικό 99–83.
Στάθηκε στην πολύ καλή εκτέλεση του Κολοσσού, αλλά ξεκαθάρισε ταυτόχρονα ότι τα 18 τρίποντα δεν ήρθαν τυχαία. Ο αντίπαλος δημιούργησε καλές συνθήκες για να τα πάρει και ο Ολυμπιακός έπρεπε να παρουσιάσει καλύτερη αμυντική προσπάθεια.
Αυτή είναι και η πιο σημαντική σύνδεση ανάμεσα στις δηλώσεις του προπονητή και στα δεδομένα. Είναι εύκολο να αποδώσουμε το 18/35 σε μια ακραία βραδιά ευστοχίας. Θα ήταν όμως υπερβολικά βολικό.
Το shot chart και η συνολική ροή δείχνουν ότι ο Κολοσσός συστηματικά οδηγήθηκε σε μεγάλο όγκο περιφερειακών προσπαθειών. Όταν μία ομάδα φτάνει να επιχειρεί 35 τρίποντα και παράλληλα μοιράζει 20 ασίστ, η άμυνα δεν μπορεί να απαλλαγεί από την ευθύνη απλώς επειδή ο αντίπαλος εκτέλεσε καλά.
Ο Μπαρτζώκας στάθηκε επίσης στην ανάγκη η ομάδα να παραμένει περισσότερο συμπαγής και συγκεντρωμένη. Η τρίτη περίοδος είναι η καλύτερη απόδειξη. Με το παιχνίδι ήδη υπό έλεγχο, ο Ολυμπιακός επέτρεψε στον Κολοσσό να κερδίσει το δεκάλεπτο 26–23 και να επιστρέψει ξανά σε διαχειρίσιμη απόσταση.
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη πλευρά στις δηλώσεις του. Ο προπονητής εξήγησε ότι τέτοιου τύπου αγώνες πρέπει να χρησιμοποιούνται και για να μπαίνουν περισσότεροι παίκτες στο rotation. Αυτό συνέβη.
Ο Παππάς έπαιξε περισσότερο από 13 λεπτά και είχε 6 πόντους με 2/3 τρίποντα. Ο Νετζήπογλου έπαιξε πάνω από 19 λεπτά και είχε 10 πόντους. Η δεύτερη μεγάλη πεντάδα του αγώνα, μάλιστα, είχε Παππά και Montero μαζί και κέρδισε τα λεπτά της με +8.
Επομένως, το ζητούμενο δεν είναι να περιοριστεί το rotation ώστε να αποφευχθούν τα προβληματικά διαστήματα. Είναι να μπορεί ο Ολυμπιακός να χρησιμοποιεί το βάθος του χωρίς να αλλάζει η ποιότητα των αμυντικών κανόνων.
RPG TACTICAL VERDICT
Ο Ολυμπιακός παρουσίασε απέναντι στον Κολοσσό μία από τις πιο αποτελεσματικές επιθετικές εμφανίσεις που μπορεί να παράγει μια ομάδα: 99 πόντοι, 71,4% eFG%, 67,9% στα δίποντα, 50% στα τρίποντα και 77% γύρω από τη στεφάνη.
Montero και Vezenkov ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικοί, Guards και Forwards μοιράστηκαν σχεδόν ιδανικά το επιθετικό workload και το δεύτερο μεγάλο unit έδειξε ότι υπάρχει πραγματικό βάθος πέρα από την αρχική πεντάδα.
Και όμως, τέσσερα λεπτά πριν από το τέλος η διαφορά ήταν έξι.
Αυτό είναι το πραγματικό συμπέρασμα του αγώνα. Η επίθεση είχε αρκετή ποιότητα για να διορθώσει σχεδόν κάθε πρόβλημα. Η άμυνα δεν είχε αρκετή συνέπεια για να εμποδίσει τα προβλήματα να εμφανιστούν.
Τα 18 τρίποντα του Κολοσσού δεν πρέπει να διαβαστούν μόνο ως μια ακραία εκτελεστική βραδιά του αντιπάλου. Πρέπει να διαβαστούν και ως προειδοποίηση για τον αριθμό και την ποιότητα των περιφερειακών προσπαθειών που επέτρεψε ο Ολυμπιακός.
Το 99–83 δείχνει το επιθετικό ταβάνι. Το 85–79 τέσσερα λεπτά πριν από το τέλος δείχνει πόση δουλειά απομένει ώστε αυτό το επιθετικό ταβάνι να συνοδεύεται από σαράντα λεπτά πραγματικού ελέγχου.
