Δεν μπορούσα να επιτρέψω στον εαυτό μου να μην γραφτεί κείμενο στη σελίδα μας, πριν από ένα μεγάλο τελικό της Euroleague στον οποίο θα συμμετάσχει η ομάδα. Έχουμε αφιερώσει χρόνο σε εποχές με κεράσια, φράουλες και λευκούς δαίμονες και πάντα περιμέναμε αυτή τη στιγμή.
Στο Κάουνας είχαμε κάνει aperitif με live μετάδοση παραμονές ημιτελικού, τελικού κτλ και είχε γίνει και βίντεο για τον ημιτελικό. Τώρα επειδή αυτά τέλειωσαν θα γραφτεί κείμενο.
Ο Θρύλος πέρασε σχεδόν διεκπεραιωτικά πάνω από την κάτοχο του τίτλου Fenerbahce, γιατί στο παρκέ παρουσίασε πολλά, αν όχι όλα, από εκείνα τα στοιχεία που του έλειψαν τις προηγούμενες 4 φορές. Θα το κάνω περισσότερο συγκεκριμένο, θα καταντήσω γραφικός λέγοντάς το, για μια ακόμη φορά , αλλά ο χτεσινός Ολυμπιακός είναι ο Ολυμπιακός του ’22 με τετραπλάσιο μπάτζετ και ποιότητα.
Το Hasan, Fall, Livio, Sasha, Πρίντεζης είναι Milutinov, Jones, Hall, Sasha post NBA και Peters.
Η περιφέρεια οκ δεν έχει Σλούκα, αλλά έχει Tyler σε ώριμη και ταυτόχρονα άγρια κατάσταση, έχει τον Θωμά, έχει τον τίμιο αφράτο μαχητή Joseph, έχει το πολυεργαλείο Ward (για όσους ήταν στο discord το καλοκαίρι ήταν γνωστό ότι το παλικάρι για όσα κάνει με την μπάλα στα χέρια ήρθε πλην φυσικά της αμυνάς του) και την τεράστια φιγούρα του Τυρόγαλλου. Κατά τα λοιπά, πέραν της ποιότητας, το πλάνο και η ένταση των δύο εκδόσεων του θρύλου ήταν ακριβώς ίδια.
Ο Μπαρτζώκας απενοχοποιημένος από την πορεία της σεζόν και την έκρηξη του Tyler δεν επιμένει να δει τη ροή της επίθεσης του να δουλεύει.
Περιμένουν τα downscreens για το Sasha και κρατάνε το πεντάρι τους μέσα;
Κολλάνε μετά την αλλαγή πάνω του και δεν τον αφήνουν να τους κλειδώσει στο post?
Περιμένουν να ντουμπλάρουν το Milutinov με το που πιάσει την μπάλα;
Δεν πειράζει. Euro PNR, 3 man side, 2 man side, πάμε να βρούμε τι θα μας δώσουν.
Η νευρική αρχή, που τα προηγούμενα χρόνια θα οδηγούσε σε ξεφυσήματα και σε επίμονη να σπάσει ο τοίχος με το κεφάλι μας, ξεπεράστηκε δίνοντας την μπάλα στον Tayler. 2 τρίποντα μετά από ντρίμπλα, 3 κερδισμένα φάουλ σε 1 με 1 καταστάσεις (τα δύο από τον Baldwin) 11 pts, φάρμακο για τις αρρυθμίες. Θυμηθείτε φίλες και φίλοι τι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια.
Η επίθεση μας δε δούλευε στο σετ καλά. Έψαχνε να βρει πάλι ένα καταλύτη. Alec Peters παρών. Baseline corner master. Τα καλάθια του είναι προσωπικά. Δεν τα βάζει ο καθένας. Τα βάζει αυτός. Δεν είναι εύκολα, δεν είναι καν τυπικά mismatch (o Sasha σε ανάλογα σε set καταστάσεις αστόχησε επανειλημμένα).
Και οι δύο παίχτες ήταν τα δύο μεγάλα έξτρα σε σχέση με πέρσι. Γιατί, φίλες και φίλοι, και φέτος εξίσου σκληρή και καλή άμυνα μας έπαιξαν, εξίσου εκτός αγώνα ήταν ο Sasha στο πρώτο ημίχρονο.
Από τους πρώτους 20 πόντους του θρύλου οι 18 είναι προσωπικοί πόντοι. Στους δύο παραπάνω κυρίους προσθέστε το καλάθι του Θωμά που ανοίγει το σκορ, προσθέστε το τρίποντο εναντίον drop του Ward από την κορυφή και ένα μετά από επιθετικό reb.
Σε ένα τόσο σκληρό και κλειστό παιχνίδι είναι τεράστιο πράγματα να βρεις τόσους πολλούς πόντους φτιαγμένους εκτός συστήματος. Βάζει αμφιβολία και στον αντίπαλο. Τον ξεκλειδώνει.
Ξέρετε τι άλλο έκανε η Θρυλάρα την Παρασκευή; Δε φοβήθηκε να τρέξει. Έτσι λοιπόν με την έναρξη της τρίτης περιόδου ο Θρύλος τρέχει ένα 9-0 σερί σε κάτι λιγότερο από 3 λεπτάμ αν δεν κάνω λάθος, εκτελώντας σε early offense. Slip screen trademark 3pt Sasha. Early post up Sasha από ast Tyler. Κάρφωμα Milutinov στον αιφνιδιασμό σαν trailer. 2pts από τις βολές Tyler σε early PnR κατάσταση.
Στη σούμα. Πρόχειρα υπολογισμένα ο Sasha έχει 11 πόντους σε early offense στην τρίτη περίοδο.
Ακόμα και η απάντηση μας στο 10-0 της Fener, αφού η διαφορά πήγε στους 20 πόντους ήταν 2 early post ups του Sasha αμέσως μετά το time out του Μπαρτζώκα.
Σε αυτό το 10-0 παρασυρθήκαμε από τον ενθουσιασμό μας. Βιαστικό (αλλά όχι λάθος) τρίποντο ο Tyler σε early flair screen, επιθετικό reb και μετά φτηνό live ball, λάθος στην προσπάθεια να πασάρει στον Milutinov στο drive, 2 άστοχες post up επιθέσεις του Sasha, ένα βιαστικό τρίποντο του Θωμά μετά από screen, κλέψιμο του Baldwin στον Tyler (2ο live ball λάθος και δίκαιη αλλαγή), έδωσαν στη Fener early offense και ανοιχτό γήπεδο που το εκμεταλλεύτηκαν.
Ακόμα και αυτά όμως λύθηκαν από την ποιότητα. Ένα μεγάλο τρίποντο του, άστοχου και άποντου μέχρι τότε, Evan πάει τη διαφορά στους 12, και ένα ακόμα από την αντίθετη γωνία του Sasha κόβει ακόμη περισσότερο τη φόρα των κατόχων του τίτλου.
Το πόσο μαχήτρια ομάδα είναι η Fener & πόσο καλύτερος ο Θρύλος αποδεικνύεται από το πόσες πολλές φορές επέστρεψαν στο ματς αυτοί και εμείς του κόψαμε τη φόρα.
Ξεκινάει η 4η περίοδος και η Fener με μπροστάρη τον εκπληκτικό και σκληρό πνευματικά Biberovic τρέχει 8-0 σερί. Εκεί και πάλι μιλάει η ψυχραιμία και η εμπιστοσύνη του Μπαρτζώκα στο βάθος του rotation του. Μεγάλο τρίποντο ο Evan, αφού μας έχει κρατήσει με ανανεωμένη κατοχή και δύο βολές ο Milutinov, close out επιθέσεις από Ward και τον άχαστο Peters και το τελευταίο κύμα αντεπίθεσης απορροφάτε.
Δεν έχω γράψει μέχρι στιγμής κουβέντα για την άμυνα. Το αφήνω για το τέλος γιατί ήταν η βάση πάνω στην οποία χτίστηκαν τα πάντα.
Ο Μπαρτζώκας επέστρεψε σε αυτά που πραγματικά αγαπά. Pack line τοποθέτηση (όλοι ένα πόδι μέσα στο ορθογώνιο των βολών), έτοιμοι για jump and recover, ενεργά χέρια από όλους, no middle, ας σουτάρουν όσα τρίποντα θέλουν είναι streaky όλη τη χρονιά δε θέλουμε να ολοκληρώσουν τα drives τους.
Σημείο κλειδί η παρουσία του Παπ σε όλη την οργάνωση και τη διατήρηση της όλης γεωμετρίας, αλλά κυρίως στο ότι μαζί με το Ward δεν άφησαν τον THT να βάλει τον ώμο του στο παιχνίδι.
Ο Θωμάς ανέλαβε άλλες δουλειές, δεν έμπλεξε σε ένα ματσαρισμα που δεν του έβγαινε και ήταν ο κλασικός αξιόπιστος αμυντικός υπολογιστής .
Εδώ κάπου οφείλω να μιλήσω για τον Milutinov ο οποίος έκανε το καλύτερο αμυντικό παιχνίδι της καριέρας του, μιμούμενος τον Fall. Έκανε το σκιάχτρο μέσα περιτριγυρισμένος από μεγάλα κορμιά και χέρια . Ήταν όμως σπουδαίος και στις αλλαγές. Γιατί, κυρίες και κύριοι, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα τα τελευταία χρόνια, οι αλλαγές στα screens σε αυτά τα παιχνίδια είναι η απόλυτη συνταγή επιτυχίας. Αρκεί να εφαρμόζονται με ένταση και αποφασιστικότητα από όλους και χωρίς δισταγμό. Αυτό ο Μπαρτζωκας το ζήτησε και το πήρε στο απόλυτο από όλους. Χρησιμοποιώντας τους όλους ήθελε να βγάλουν στο χρόνο τους την απόλυτη ένταση και το έκαναν.
Ακόμα και όταν η Fener προσπάθησε να ανεβάσει ψηλά τα screens της ο Μπαρτζώκας δεν τσίμπησε και δικαιώθηκε.
Και τώρα φίλες και φίλοι one more game.
Πάλι η Real, πάλι χωρίς ψηλούς (περαστικά στον Garuba που ήταν κομβικός σε POs και ημιτελικό), πάλι με τη ζώνη να είναι εδώ.
Ξέρετε και τότε η ζώνη δεν ήταν ακριβώς το πρόβλημα. Ήταν το πως αμυνθήκαμε στο PnR τους (Τσάτσο τρομοκράτης), πως στέλναμε αδιάκριτα βοήθειες (Causer εφιάλτης) και πως σταματήσαμε να παίζουμε 2:30 λεπτά πριν το τέλος, όταν αυτοί πλέον το γύρισαν σε man to man.
Τότε, λυπάμαι που θα το γράψω, δε έλειψε ο Peters αλλά ακόμα ένας χειριστής να σπάσει τη ζώνη με drive .
Τώρα Chacho δεν υπάρχει αλλά υπάρχει Campazzo, εξίσου επικίνδυνος. Δεν υπάρχει Tavares, αλλά υπάρχει ο Lyles, που μπορεί να ταλαιπωρήσει τους ψηλούς μας, με το inside out παιχνίδι του.
Η Real επενδύει στο post παιχνίδι της από το 3-5, αλλά τώρα εδώ υπάρχουν τρία μεγάλα και σκληρά κορμιά στο “5” και στο “4” ο Peters και ο Sasha σκληροί δεν είναι, αλλά δεν θα κάτσουν και να τις φάνε.
Ο Milutinov, ειδικά απέναντι στη ζώνη, θα είναι κομβικός στο πως θα σπάσει μπάλες και κυρίως πως θα ανανεώσει κατοχές. Πλέον με Tyler, Fournier, Sasha, Peters μετά από τέτοια εμφάνιση δε θα είναι εύκολο να διατηρήσεις τη ζώνη για μεγάλα χρονικά διαστήματα .
Τότε σε εκείνο το μαύρο τελικό ο Θωμάς και ο Mckissic είχαν σουτάρει πολύ περισσότερο από όσο έπρεπε, γιατί η Real τους ανάγκασε να το κάνουν. Τώρα ουσιαστικά μένει μόνο ο Θωμάς και ίσως ο Ward.
Ότι όμως και αν δοκιμάσουν είμαι σίγουρος πως η άμυνα της Παρασκευής θα είναι απαράλλαχτη και το ίδιο αποδοτική .
Και στην τελική αυτό θα μας οδηγήσει και στο τρόπαιο.
Μέσα εκεί, στο κάστρο του δράκου, όπως αξίζει σε κάθε Θρύλο.
Τα λέμε…