At the Edge of Darkness

(Ο Γιώργος, ή όπως τον ξέρουν οι περισσότεροι με nick ως Σπανούλαρο, είναι εν ενεργεία παίκτης. Ξέρει πολύ καλά τι πάει να πει αθλητισμός, νίκη, ήττα και κυρίως προσπάθεια. Ελπίζω κάποια στιγμή να μιλήσει για όλα αυτά σε κάποιο μελλοντικό κείμενο του. Αλλά είναι ταυτόχρονα και ένας από εμάς. Ένας από αυτούς τους πολλούς μουρλούς…

Πλανώμεθα πλάνην οικτρά!

(Καλωσορίζουμε στην παρέα μας από σήμερα την Canastaa. Μια εναλλακτική θηλυκή πένα και οπτική που έλειπε από το Red Point Guard). ∼ο∼ Ξεκινάω να γράφω λίγο μετά την ‘’μάχη’’ του ΠΑΟ. Μάλλον όχι. Ψεύδομαι. Ψεύδομαι και το παραδέχομαι. Γράφω μετά την 5η προβολή του, γνωστού σε όλους θαρρώ, βίντεο με τις 4 περιγραφές των σπίκερ,…

Η πορεία προς το μέλλον

Ξεκινώ το γράψιμο στις 3 το ξημέρωμα. Λίγες ώρες μετά τον οριστικό αποκλεισμό του Ολυμπιακού από τη συνέχεια της Euroleague. Δε ξέρω αν και πότε θα το ολοκληρώσω. Όπως μου βγει. Δεν γράφω εν βρασμώ ψυχής. Ούτε επιδιώκω τον ρομαντισμό.  Είναι σκέψεις και συναισθήματα 2 χρόνων. Είναι η ψυχανάλυση μου. Απευθύνομαι στους κυρίους Αγγελόπουλους. Δε…

Eres un buen campeon de causas perdidas

«Eres un buen campeon de causas perdidas.(1)» “Είσαι ένας καλός πρόμαχος χαμένων σκοπών / υποθέσεων” Σπάνια θυμάμαι τα όνειρά μου όταν ξυπνάω. Αυτή τη φορά ήταν όμως ολοζώντανο, λίγο πριν ανοίξω τα μάτια μου. Σα να ένιωθα την πνιγηρή ατμόσφαιρα έξω από την Μεσκίτα (2) εκείνο το καλοκαιρινό απομεσήμερο, το ιδρωμένο χέρι της τσιγγάνας να…

Το φράγμα των αναμνήσεων

Του Re(d) Bound Προσπαθώ μέρες τώρα, ή ίσως και περισσότερο καιρό, να βάλω κάτω τις σκέψεις μου σχετικά με τον Γιώργο Πρίντεζη. Δυσκολεύομαι. Το μυαλό μου κατακλύζεται από αντικρουόμενες σκέψεις, απόψεις άλλων που ακούω δεξιά κι αριστερά , κι εγώ στη μέση, να μην ξέρω που στέκομαι σε όλο αυτό. Γι’ αυτό και δεν θέλω να γράψω κάποια…

Το πορνείο

“Έρχεται κάποια στιγμή, όπου η μεγαλειότητά μας, ο εαυτός μας, είναι ανάγκη να περάσει στην αίθουσα του θρόνου με τους αυλικούς του, το νου και την καρδιά, για ν’ αποφασίσει επάνω στον καταστατικό χάρτη της ζωής του.”  (Τάσος Αθανασιάδης, Η αίθουσα του θρόνου) Υποψιάζομαι βάσιμα, ότι η «αίθουσα του θρόνου» δεν είναι παρά ένα βρόμικο, σκοτεινό…

Θυμάμαι ακόμα ήμουν παιδάκι…

Όταν στα πρώτα γενέθλια που έχεις αναμνήσεις, τα δώρα σου είναι εμφάνιση, κασκόλ, λάβαρο και μπάλα Ολυμπιακού το μέλλον μάλλον είναι προδιαγεγραμμένο. Πολλοί θα πουν ότι το περιβάλλον που μεγάλωσες σε επηρέασε και δεν σε άφησε να επιλέξεις. Και τι να επιλέξεις; Ανέβαινες στην ταράτσα στο πατρικό στην Κοκκινιά, πριν χτιστούν οι πανύψηλες  πολυκατοικίες και…