Barcelona – Ολυμπιακός 100–105: Δύο φορές νικητής στο ίδιο παιχνίδι

Ο Ολυμπιακός τελείωσε με 23/39 δίποντα, 13/29 τρίποντα και 20/25 βολές. Η Barcelona είχε 23/46 δίποντα, 16/41 τρίποντα και 6/11 βολές.

Η πρώτη μεγάλη διαφορά βρίσκεται στην αποτελεσματικότητα των σουτ.

Η επίσημη ομαδική στατιστική καταγράφει για τον Ολυμπιακό 9 επιθετικά ριμπάουντ και 15 λάθη, ενώ για την Barcelona 20 επιθετικά ριμπάουντ και 13 λάθη. Τα totals αυτά περιλαμβάνουν και ομαδικές κατοχές που δεν αποδίδονται σε συγκεκριμένο παίκτη.

Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε επειδή δημιούργησε περισσότερες τελικές προσπάθειες. Η Barcelona εκτέλεσε 87 σουτ εντός παιδιάς, έναντι μόλις 68 του Ολυμπιακού.

Κέρδισε επειδή οι δικές του προσπάθειες είχαν πολύ μεγαλύτερη αξία. Το 59,0% στα δίποντα, το 44,8% στα τρίποντα και κυρίως οι 25 βολές έδωσαν στον Ολυμπιακό πολύ υψηλότερη παραγωγή ανά τελική προσπάθεια.

Υπήρχε όμως ένας τεράστιος αντίλογος. Η Barcelona πήρε 20 επιθετικά ριμπάουντ, έναντι 9 του Ολυμπιακού.

Η Barcelona ανανέωσε πάνω από τέσσερις στις δέκα διαθέσιμες επιθετικές της μπάλες. Εκεί βρίσκεται το βασικό πρόβλημα της βραδιάς. Ο Ολυμπιακός ήταν πολύ πιο αποτελεσματικός όταν ολοκλήρωνε μια επίθεση, αλλά η Barcelona κατάφερε να δημιουργήσει τόσο μεγάλο αριθμό δεύτερων επιθέσεων, ώστε σχεδόν ακύρωσε αυτή την ποιοτική διαφορά.

Το shot map του Ολυμπιακού αποτυπώνει πολύ καλά τη φύση της επίθεσής του.

Στην περιοχή γύρω από τη στεφάνη είχε 18/26 — 69%. Η ομάδα δεν εξαρτήθηκε μόνο από το εξαιρετικό 13/29 στα τρίποντα. Κατάφερε να παράγει υψηλή αποτελεσματικότητα και στο σημείο του γηπέδου όπου οι προσπάθειες έχουν τη μεγαλύτερη αξία.

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η κατανομή στην περιφέρεια. Ο Ολυμπιακός είχε 3/3 από τη μία γωνία και 3/5 από την άλλη, ενώ η μεγαλύτερη αδυναμία του ήταν η πλευρά από την οποία τελείωσε με 1/7.

Η Barcelona είχε χαμηλότερη αποτελεσματικότητα κοντά στο καλάθι — 13/25, 52% στην κεντρική περιοχή — αλλά δημιούργησε μεγαλύτερο όγκο προσπαθειών και ιδιαίτερα μεγάλη παραγωγή από την περιφέρεια. Ο Ολυμπιακός βρήκε μεγαλύτερη ποιότητα στις προσπάθειές του. Η Barcelona προσπάθησε να αντισταθμίσει αυτή τη διαφορά με όγκο και δεύτερες κατοχές. Και για σαράντα λεπτά σχεδόν τα κατάφερε.

Η αρχική πεντάδα του Ολυμπιακού ήταν Miller-McIntyre – Fournier – Ward – Vezenkov – Jones.

Η απουσία του Nikola Milutinov άλλαζε ήδη πριν από το τζάμπολ την ισορροπία στη θέση «5».

Το πρώτο λεπτό ήταν θετικό. Ο Vezenkov σκόραρε τους πρώτους πόντους, ο Ward ακολούθησε και ο Miller-McIntyre έβαλε τρίποντο για το 3–8.

Η εικόνα όμως γρήγορα άλλαξε. Η Barcelona έκλεισε την πρώτη περίοδο μπροστά με 30–26.

Η αρχική πεντάδα χρησιμοποιήθηκε συνολικά για 10:46 στον αγώνα και έκλεισε στο -3.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το συγκεκριμένο σύνολο ήταν αρνητικό αποκλειστικά στην πρώτη περίοδο. Το lineup +/- αφορά όλες τις εμφανίσεις της πεντάδας μέσα στον αγώνα. Το χρήσιμο εύρημα είναι διαφορετικό: η περισσότερο χρησιμοποιημένη συγκεκριμένη πεντάδα δεν δημιούργησε τελικά θετικό συνολικό πλεονέκτημα.

Η δεύτερη περίοδος ήταν το καλύτερο δεκάλεπτο του Ολυμπιακού. Οι «ερυθρόλευκοι» την κέρδισαν 31–17 και πήγαν στα αποδυτήρια προηγούμενοι 57–47.

Στο διάστημα αυτό ξεχώρισε ιδιαίτερα ο Mbaye Ndiaye, ο οποίος μέσα σε περίπου εννέα λεπτά είχε ήδη 9 πόντους, 4 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα και 2 μπλοκ πριν δεχθεί χτύπημα στο πρόσωπο.

Παράλληλα, ένα από τα σημαντικότερα σχήματα του αγώνα ήταν:

Joseph – Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Montero

Το συγκεκριμένο σχήμα έχει ενδιαφέρον επειδή δεν περιλάμβανε Vezenkov, Fournier ή Miller-McIntyre. Δεν σημαίνει ότι όλο το +6 δημιουργήθηκε αποκλειστικά στη δεύτερη περίοδο. Σημαίνει ότι σε συνολικό επίπεδο ο Ολυμπιακός βρήκε ένα δεύτερο λειτουργικό σύνολο, ικανό να κερδίζει τα λεπτά του χωρίς τα βασικά επιθετικά σημεία αναφοράς.

Ο Ολυμπιακός κέρδισε και την τρίτη περίοδο, αυτή τη φορά με 20–19, και μπήκε στο τελευταίο δεκάλεπτο μπροστά 77–66.

Ο Vezenkov συνέχισε να τιμωρεί τα λάθη της άμυνας, ο Ndiaye παρέμενε κομβικός και ο Montero άρχισε να επηρεάζει την επίθεση περισσότερο μέσω της δημιουργίας.

Στα 3:27 πριν από το τέλος ο Montero έβαλε δύο βολές για το 60–67. Ακολούθησαν δύο επιθετικά ριμπάουντ και καλάθια του Vezenkov για το 60–72 και το 60–74. Στα 41 δευτερόλεπτα ο Montero έβαλε τρίποντο για το 64–77.

Εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο στοιχείο. Οι δύο κατοχές του Vezenkov προήλθαν από επιθετικά ριμπάουντ. Δηλαδή ο Ολυμπιακός έκανε προσωρινά στη Barcelona ακριβώς αυτό που η Barcelona θα του έκανε αργότερα στην τέταρτη περίοδο: δημιουργούσε νέες επιθέσεις όταν η πρώτη τελική προσπάθεια δεν έμπαινε.

Ο Ολυμπιακός μπήκε στο τελευταίο δεκάλεπτο στο +11.

Στο 8:29 ο Cory Joseph έκανε το 68–81. Στο 6:57 ο Montero έβαλε τρίποντο για το 72–84. Η διαφορά είχε φτάσει στους 12 πόντους.

Στο 4:38 ο Ολυμπιακός πήρε τάιμ άουτ. Η αντίδραση που ακολούθησε δεν ήταν καλή.

Ο Fournier αστόχησε σε τρίποντο, ακολούθησε ομαδικό λάθος και στη συνέχεια λάθος του Ndiaye. Η Barcelona μείωσε σε 79–84.

Στην επόμενη φάση οι Καταλανοί πήραν δύο διαδοχικά επιθετικά ριμπάουντ και λίγο αργότερα ο Evbuomwan έκανε το 81–84.

Αυτό είναι ίσως το καθαρότερο σημείο σύνδεσης ανάμεσα στα δύο βασικά προβλήματα της βραδιάς. Ο Ολυμπιακός δεν ασφάλισε την μπάλα στην επίθεση. Και όταν κατάφερε να βγάλει αρχική άμυνα, δεν ασφάλισε το ριμπάουντ.

Ο Ολυμπιακός βρήκε ξανά απάντηση.

Στο 2:21 ο Vezenkov και ο Ndiaye έβαλαν συνολικά τρεις βολές για το 81–87. Στο 1:42 ο Miller-McIntyre πέτυχε τρίποντο για το 83–90.

Η διαφορά είχε επιστρέψει στους επτά πόντους. Αλλά ούτε αυτή τη φορά ο αγώνας έκλεισε.

Ο Fournier έκανε επιθετικό φάουλ στο 1:07. Ο Justin Robinson έβαλε τρίποντο για το 88–90.

Στα 25 δευτερόλεπτα ο Nebo πήρε επιθετικό ριμπάουντ μετά από άστοχο δίποντο του Robinson και ο Fournier χρεώθηκε με αντιαθλητικό φάουλ. Ο Nebo έβαλε μία βολή για το 89–90.

Στα 8 δευτερόλεπτα ο Vezenkov έκανε το 89–92 με δύο βολές.

Η Barcelona είχε μία τελευταία επίθεση.

Ο Justin Robinson ευστόχησε σε τρίποντο στην εκπνοή για το 92–92. Ο Ολυμπιακός είχε χάσει τη δεύτερη ευκαιρία του να κλείσει τον αγώνα.

Η παράταση ξεκίνησε με το μομέντουμ στην πλευρά της Barcelona.

Ο Ολυμπιακός είχε μόλις χάσει δύο διαφορετικές ευκαιρίες να τελειώσει το παιχνίδι και είχε δεχθεί τρίποντο ισοφάρισης στην εκπνοή.

Και όμως δεν κατέρρευσε.

Κέρδισε την παράταση 13–8 και έκλεισε τον αγώνα στο 105–100.

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η νίκη αποκτά διαφορετική αξία. Όχι επειδή διορθώνει όσα είχαν προηγηθεί. Αλλά επειδή δείχνει ότι η ομάδα κατάφερε να διαχωρίσει ψυχολογικά το λάθος τέλος της κανονικής διάρκειας από τα επόμενα πέντε λεπτά.

Ο Sasha Vezenkov ήταν ο MVP της αγωνιστικής με 25 πόντους, 6 ριμπάουντ και PIR 38.

Είχε 6/7 δίποντα, 1/2 τρίποντα και 10/10 βολές.

Σε μόλις 9 σουτ εντός παιδιάς παρήγαγε 25 πόντους.

Και όλα αυτά χωρίς λάθος. Αυτή είναι σχεδόν ιδανική σχέση ανάμεσα σε workload και παραγωγή.

Ο Mbaye Ndiaye τελείωσε με 17 πόντους, 7 ριμπάουντ, 3 μπλοκ και 2 κλεψίματα.

Είχε 4/4 δίποντα, 2/3 τρίποντα και 3/4 βολές.

Είναι η καλύτερη σχέση παραγωγής προς workload ανάμεσα στους forwards του Ολυμπιακού. Και αυτή τη φορά η επιρροή του δεν περιορίστηκε στο αμυντικό μήκος και στην κάλυψη χώρων. Ήταν πραγματική πηγή σκορ.

Ο Jean Montero είχε 13 πόντους, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της αξίας του βρισκόταν αλλού.

Είχε 7 ασίστ, 3 κλεψίματα και +21, το καλύτερο +/- του Ολυμπιακού.

Δεν ήταν αποτελεσματικός στο δίποντο — 1/6 — αλλά είχε 3/5 τρίποντα και δημιούργησε σταθερά πλεονεκτήματα για τους συμπαίκτες του.

Ο Montero συμμετείχε και στις τρεις καλύτερες πεντάδες του Ολυμπιακού:

Vezenkov – Joseph – Miller-McIntyre – Ndiaye – Montero: +7

Joseph – Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Montero: +6

Vezenkov – Joseph – Jones – Ward – Montero: +5

Η παρουσία του δεν αποδεικνύει από μόνη της αιτιότητα. Δείχνει όμως ότι ο Ολυμπιακός μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά μαζί του σε πολύ διαφορετικές συνθέσεις.

Ο Codi Miller-McIntyre είχε 17 πόντους με 6/7 σουτ.

Είχε 3/3 δίποντα, 3/4 τρίποντα, 2/2 βολές και 4 ασίστ.

Εκτελεστικά ήταν σχεδόν τέλειος. Παράλληλα όμως είχε 4 λάθη και -8.

Δεν υπάρχει αντίφαση σε αυτά τα δύο δεδομένα. Το πρώτο περιγράφει την προσωπική του αποτελεσματικότητα στις τελικές προσπάθειες. Το δεύτερο περιγράφει τι συνέβη συνολικά στα λεπτά στα οποία βρισκόταν στο παρκέ. Το συμπέρασμα δεν είναι ότι έπαιξε άσχημα. Είναι ότι η εκτελεστική αποτελεσματικότητα δεν ισοδυναμεί πάντα με συνολικό έλεγχο της πεντάδας.

Ο Cory Joseph είχε 7 πόντους, 2 ασίστ, ένα λάθος και +10.

Το box score του δεν εντυπωσιάζει. Οι πεντάδες του όμως έχουν ενδιαφέρον.

Ο Joseph βρίσκεται και στις τρεις καλύτερες θετικές πεντάδες του Ολυμπιακού. Σε δύο από αυτές λειτουργεί δίπλα στον Montero.

Ο Montero έδινε περισσότερη δημιουργία από ντρίμπλα και επιθετικότητα. Ο Joseph περισσότερο έλεγχο και οργάνωση. Η συγκεκριμένη ισορροπία επέτρεψε στον Ολυμπιακό να χρησιμοποιήσει δύο χειριστές χωρίς να χάσει μέγεθος στις υπόλοιπες θέσεις.

Ο Evan Fournier τελείωσε με 6 πόντους, 2/10 σουτ και 1/7 τρίποντα, με συνολικό -10.

Στην τέταρτη περίοδο είχε επίσης το επιθετικό φάουλ στο 1:07 και το αντιαθλητικό στα 25 δευτερόλεπτα, δύο κατοχές που συνέβαλαν άμεσα στην τελική επιστροφή της Barcelona.

Δεν χρειάζεται να φορτωθεί πάνω του ολόκληρη η απώλεια του προβαδίσματος. Η Barcelona επέστρεψε κυρίως επειδή ο Ολυμπιακός ως ομάδα δεν προστάτευσε την μπάλα και δεν έκλεισε το αμυντικό ριμπάουντ. Αλλά ήταν μια βραδιά στην οποία ο Fournier δεν είχε την επιθετική καθαρότητα των προηγούμενων αγώνων.

Η απουσία του Nikola Milutinov μοίρασε όλα τα λεπτά της θέσης «5» στους Tyrique Jones και Donta Hall.

Ο Jones είχε 5 πόντους, 7 ριμπάουντ και 3 ασίστ.

Ο Hall είχε 5 πόντους, 4 ριμπάουντ και 1 μπλοκ.

Συνολικά είχαν 10 πόντους και 11 ριμπάουντ.

Το ομαδικό πρόβλημα όμως βρισκόταν στο αμυντικό ριμπάουντ. Η Barcelona πήρε 20 επιθετικά ριμπάουντ συνολικά. Αυτό δεν μπορεί να χρεωθεί μόνο στους centers. Το defensive rebounding είναι πενταδική λειτουργία.

Στο positional split χρησιμοποιούμε μόνο player-attributable RPG Plays.

Το μεγαλύτερο μέρος της επίθεσης πέρασε από τους Forwards. Vezenkov, Ndiaye, Fournier, Ward και Παπανικολάου πήραν μαζί 55 RPG Plays και παρήγαγαν 58 πόντους.

1,05 πόντοι ανά RPG Play.

Η κατηγορία όμως δεν ήταν ομοιόμορφη. Vezenkov: 25 πόντοι / 17 RPG Plays. Ndiaye: 17 / 11. Fournier: 6 / 13. Ward: 7 / 9. Παπανικολάου: 3 / 5.

Άρα η υψηλή συνολική αποτελεσματικότητα των forwards προήλθε κυρίως από Vezenkov και Ndiaye.

Οι Guards πήραν 39 RPG Plays και παρήγαγαν 37 πόντους — 0,95 πόντοι ανά RPG Play.

Miller-McIntyre: 17 / 12. Montero: 13 / 17. Joseph: 7 / 10.

Οι Centers είχαν 14 RPG Plays, μόλις το 13% του συνολικού workload, και 10 πόντους — 0,71 πόντοι ανά RPG Play.

Ο αριθμός δεν σημαίνει ότι η θέση «5» απέτυχε επιθετικά. Jones και Hall είχαν συνολικά 4/6 δίποντα και μεγάλο μέρος της λειτουργίας τους — screens, positioning, δημιουργία χώρου — δεν καταγράφεται στο RPG Plays. Το βασικό positional συμπέρασμα είναι ότι η επίθεση ήταν forward-driven, αλλά αυτό οφείλεται κυρίως στην εξαιρετική αποτελεσματικότητα των Vezenkov και Ndiaye και όχι σε ομοιόμορφη παραγωγή ολόκληρης της γραμμής.

Η περισσότερο χρησιμοποιημένη πεντάδα ήταν:

Vezenkov – Fournier – Jones – Miller-McIntyre – Ward
10:46 — -3

Οι δύο σημαντικότερες θετικές πεντάδες ήταν:

Vezenkov – Joseph – Miller-McIntyre – Ndiaye – Montero
5:20 — +7

Joseph – Hall – Παπανικολάου – Ndiaye – Montero
6:24 — +6

Το πρώτο από αυτά τα σχήματα δεν είχε καθαρό center, με Vezenkov και Ndiaye να καλύπτουν το frontcourt. Το δεύτερο είχε Hall στο «5», αλλά ούτε Vezenkov ούτε Fournier.

Το κοινό στοιχείο είναι Joseph – Ndiaye – Montero. Και οι τρεις βρίσκονται στις δύο καλύτερες πεντάδες του αγώνα. Αυτό δεν αρκεί για να δημιουργήσει νέα ιεραρχία. Αρκεί όμως για να δημιουργήσει ένα σαφές ερώτημα για τα επόμενα παιχνίδια: αν ο συγκεκριμένος τριπλός πυρήνας μπορεί να συνεχίσει να δίνει αντίστοιχη ισορροπία όταν αυξηθεί το δείγμα.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας χαρακτήρισε τη νίκη σημαντική κυρίως για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα που έδειξε η ομάδα μέσα στις δυσκολίες. Αναφέρθηκε στην απουσία Milutinov, στους τραυματισμούς Hall και Ndiaye και στις ενοχλήσεις του Montero, ο οποίος επέλεξε να επιστρέψει παρά την ιατρική επιφύλαξη.

Τα δεδομένα υποστηρίζουν ότι ο Ολυμπιακός είχε τον αγώνα υπό έλεγχο για μεγάλο διάστημα.

Από το τέλος της πρώτης περιόδου μέχρι το τέλος της τρίτης, το επιμέρους σκορ ήταν 51–36 υπέρ του Ολυμπιακού.

Στην τέταρτη περίοδο όμως η εικόνα άλλαξε. Η Barcelona κέρδισε το δεκάλεπτο 26–15.

Ο Μπαρτζώκας στάθηκε ιδιαίτερα στα λάθη, στις κακές αποφάσεις και στα επιθετικά ριμπάουντ της Barcelona.

Εκεί βρίσκεται και η βασική σύνδεση με την ανάλυση.

Ο Ολυμπιακός δεν έχασε την κανονική διάρκεια επειδή σταμάτησε να έχει επιθετικό ταλέντο.

Την έχασε επειδή στα κρίσιμα λεπτά δεν έκλεισε τις κατοχές.

Στην επίθεση δεν προστάτευσε αρκετά τη μπάλα.

Στην άμυνα δεν προστάτευσε αρκετά το ριμπάουντ.

Και στην τελευταία κατοχή δεν προστάτευσε σωστά το +3.