Back in time: Sept 28th

Red Emerald

Σαν σήμερα στις 28 Σεπτεμβρίου του 1997 ο Ολυμπιακός μετά τον θρίαμβο του Triple Crown επέστρεφε στα γήπεδα της Α1 υποδεχόμενος τον Απόλλων Πατρών.

Apollon_logo_2016.gif

Ο Duda είχε βάλει μπροστά το σχέδιο αποψίλωσης και αναδόμησης του ρόστερ βλέποντας τον Σιγάλα να ψάχνει να εξαργυρώσει με ένα καλό συμβόλαιο την κορύφωση της αγωνιστικής του καριέρας (ήταν ο αρχηγός και σημαντικό γρανάζι της ομάδας των 3 τίτλων του 1997) και να υπογράφει στην Stefanel Milano.

Sigalas.jpg

Τον Δημήτρη Παπανικολάου να θέλει ενώ είχε συμβόλαιο να πάει στην Κιντερ Μπολόνια και τον David Rivers (τον απόλυτο σούπερ σταρ εκείνη την στιγμή στην Ευρώπη) να ζητάει τον ουρανό με τα άστρα (ζητούσε καθαρά $2,3m τον χρόνο). O Ολυμπιακός έχοντας την αυτοπεποίθηση των πρόσφατων επιτυχιών έπαιξε hard ball στις περισσότερες των περιπτώσεων και κάπου κέρδισε και αλλού έχασε. Παρόλα ταύτα η ομάδα που σχημάτισε για την περίοδο 1997-98 μόνο μέτρια δεν ήταν.

PG: Michael Hawkins, Milan Tomić, Efthimis Bakatsias

SG: Dušan Vukčević, Nikos Michalos, Nikos Pettas

SF: Artūras Karnišovas ,Franko Nakić, Alexandros Anthis

PF: Johnny Rogers, Dimitris Papanikolaou, Dimitris Karaplis

C: Dragan Tarlać, Panagiotis Fasoulas, Aleksey Savrasenko, Anatoly Zourpenko

Από την άλλη πλευρά ο Απόλλων ήταν μια ομάδα που τερμάτισε την προηγούμενη χρονιά στην 7η θέση και διεκδικούσε να γίνει κάθε χρόνο αξιόλογη δύναμη επιπέδου Play Off. Ήταν συνήθως ένα καλό μείγμα Ελλήνων περιφερειακών και αξιόλογων ημίψηλων Αμερικανών. Ζούσαμε την εποχή της ευμάρειας του Ελληνικού μπάσκετ, και το τηλεοπτικό χρήμα επέτρεπε να δένουμε τους σκύλους με τα λουκάνικα… Σε εκείνη την φάση δεν πρέπει να υπήρχε καμμιά ομάδα που να συμμετείχε στην Α1 που δεν διέθετε τουλάχιστον 2-3 παίκτες υψηλού επιπέδου. Κλασσικό παράδειγμα ήταν ο Tony Dawson ένα SF που αγωνίστηκε εκείνη τη χρονιά στην Πατρινή ομάδα και βγήκε πρώτος σκόρερ στην Α1 παίρνοντας τα σκήπτρα για μια χρονιά από τον εκλιπών Alfonso Ford που όμως το επανέλαβε για άλλες 3 χρονιές στην συνέχεια.

Tony Dawson 4.jpg

Ο Απόλλων δεν μπορούσε όμως ακόμα να απειλήσει τον Ολυμπιακό ειδικά εντός έδρας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε περισσότερες από 42 αναμετρήσεις ανάμεσα στις 2 ομάδες από το 1989 μέχρι και σήμερα ο Απόλλων επέτυχε μόλις 2 νίκες.

Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά και εκείνο το Κυριακάτικο απόγευμα. Ο Ολυμπιακός έδειξε πως είχε μεγάλες προοπτικές (άσχετα αν στην συνέχεια οι τραυματισμοί των αποδεκάτισαν) και επιβλήθηκε άνετα με 92-78. Για τους γηπεδούχους ο Artūras Karnišovas σκόραρε 25π. και έδωσε 6 assist. (Φαίνεται πως ο Απολλων τον ενέπνεε τον Λιθουανό αφού στον επαναληπτικό αγώνα του 2ου γύρου στην Πάτρα πέτυχε το ρεκόρ πόντων του με τον Ολυμπιακό στην Α1 με 29π. ενώ και πάλι με τον Απόλλων στις 28 Απριλίου στα Play Off επέτυχε και το ακατάρριπτο ρεκόρ με 19/20 εύστοχες) Τέλος πάντων, στην πρεμιέρα ο Αρτούρας δημιούργησε μια φοβερή ονείρωξη στις τάξεις των ερυθρόλευκων οπαδών που βλέπαμε στον πρόσωπο του τον νέο μας ηγέτη. Η ελαστικότητα του και η αρμονιά στην εκτέλεση ήταν για την εποχή μοναδική αλλά ο ίδιος δεν ήταν ιδιαίτερα ατομιστής και μοίραζε σχεδόν πάντοτε σωστά την μπάλα. Θα περνούσαν χρόνια για να ξαναβρούμε αντίστοιχο πολυεργαλείο (αλλά αυτό είναι ζήτημα για άλλη αναδρομή)

KARNISOVAS-1.jpg

Επιστρέφοντας στο παιχνίδι εκτός του Karnisovas και το υπόλοιπο ρόστερ τόσο ο Φασούλας 18π., 7 ριμπ. όσο και οι Vukčević 14π. και  Hawkins 13π. 5 assist έδωσαν την εικόνα μιας καλοδουλεμένης ομάδας. Που θα έδινε αρκετές ακόμα αντίστοιχες παραστάσεις και στην Euroleague (εδικά εκτός έδρας με Maccabi, Efes και Real Madrid) μέχρι να έρθουν οι σοβαροί τραυματισμοί που έβγαλαν την ομάδα εκτός στόχων.

GAME STATS

Next Post

Red PointCast Ep.9 - Συζήτηση με τον Νίκο Ζέρβα

Κυριακή βράδυ και η μπασκετοκουβέντα μεταξύ μας έχει γίνει πλέον συνήθεια. Ο […]

Subscribe US Now

%d bloggers like this: